فصل آگاهی - وبلاگ رسمی احسان سلطانی

احمد اسماعیل کاطع کیست؟ بررسی سناریوهای محتمل در راستای تخریب جنبش سبز

2012-01-09T13:44:00.000-08:00

مدتی است که در برخی از شبکه های اجتماعی و سایت های اینترنتی و حتی مسنجرهای مختلف نظیر پالتالک و بایلوکس افرادی با نام و مشخصاتی مشخص برای بیعت با فردی به نام «احمد الحسن » که مدعی است «یمانی» موعود می باشد تبلیغ می کنند.

هدف نوشتار پیش رو بررسی درستی یا نادرستی ادعای فوق با استناد به روایات و احادیث دینی نیست بلکه نگارنده قصد دارد با توجه به نحوۀ فعالیت سوال برانگیز مبلغان موضوع در داخل کشور که تلاش زیادی برای نفوذ و یارگیری در بین بدنه اجتماعی جنبش سبز دارند سناریو های محتمل را مطرح نموده و با دعوت از متخصصان این حوزه راه را برای هر گونه سوء استفاده از نام جنبش سبز و هرگونه پروژه تخریبی احتمالی در آینده ببندند.

یمانی در نگاه شیعیان

بر اساس اعتقاد علمای شیعه در میان نشانه های حتمی ظهور[آخرین امام شیعیان] (1)، از قیام فردی به نام یمانی نام برده شده است. گفته می شود وی همزمان با شورش سفیانی در شام(این منطقه دربرگیرنده سرزمین‌هایی است که کشورهای کنونی سوریه، اردن، لبنان، فلسطین و اسرائیل برآن بنا شده اند) از یمن قیام می کند .

حرکت یمانی هم زمان با شورش سفیانی و خراسانی در یک سال، یک ماه و یک روز بیان شده است. (2)

آنچه که مکرراً در روایات در خصوص یمانی مطرح شده است رنگ پرچم وی می باشد.بر اساس این روایات یمانی از یمن با پرچم های سفید خروج می کند تا جایی که در این روایات از وی به نام سپید نشان یاد شده و پرچمش را پرچم جهاد مسلّحانه دانسته اند.(3)
در روایات شیعه درباره حضور مشترک یمانی و خراسانی در جنگ دمشق و آزادسازی آن از سیطره سفیانی چنین آمده است: « و [سفیانی] به روش ستمکاران نخستین عمل می کند ...آنگاه خدا جوانی را از مشرق فرا می خواند و بر علیه او برمی انگیزاند. احدی با ایشان به نبرد نمی پردازد، مگر اینکه او را شکست می دهند و سپاه قحطانی [یمنی] به حرکت درمی آید... و جوان یمنی در پی نابود کردن حمّاز جزیره [سفیانی] است تا آنکه در دمشق فرود می آیند و آن را [در مدت زمانی] سریع تر از دریا فتح می کنند»(4)
در ارتباط با نام و نسب یمانی در روایات شیعیان اختلاف نظر وجود دارد.در خصوص نام وی بین حسن یا حسین مردّد هستند(5) در برخی روایات دیگر سعید نامیده شده و او را «نصر» نیز خوانده‌اند.(6) نسب او را به قریش نسبت می دهند و پدرش را قریشی می دانند (7) و همینطور وی را از نسل امام حسین دانسته اند.(8)البته در برخی کتب نیز نام او را احمد و زاده بصره ذکر کرده اند.[9]
شیعیان معتقدند یمانی، چند ماه پس از قیام و نهضت خود در یمن، سرانجام به سرزمین حجاز می رود و پس از ظهور امام مهدی در کنار وی قرار می گیرد.
احمد الحسن ، مدعی یمانی کیست؟
احمد اسماعيل كاطع [احمد الحسن الیمانی] درسال 1349 (10) در استان بصره متولد شده است (11)وی تحصیلاتش را در رشته مهندسی عمران در دانشگاه بصره به پایان می برد. احمد حسن مدعی است که امام زمان را در عالم خواب به صورت مکرر در حرم امام هادی می دیده است و پس از آن موفق به دیدار امام زمان در بیداری می شود و از طریق وی نسبت به انحرافات عملی و مالی حوزه نجف آگاه می شود و سپس امام زمان او را مستقیماً تحت تربیت خود قرار می دهد و با دستور وی احمد حسن وارد حوزه علمیه نجف می شود و ماموریت می یابد که انحرافات حوزه را مطرح کند.(12)

عکسی که پلیس عراق از وی منتشر نموده است

وی برای تحصیلات دینی عازم حوزه نجف می شود ولی پس از مدتی بنا به ادعای خود از آنجایی که سطح تدریس را در حوزه نجف بسیار پائین می بیند و در آنجا تنها به تدریس زبان عربی و منطق و فلسفه و اصول و فقه و علم کلام می پرداخته اند تصمیم می گیرد از حوزه کناره گیری کند و در منزل به تنهایی و بدون کمک گرفتن از کسی به تحصیل علوم دینی بپردازد.(13)
وی همینطور ادعا می کند در سال 1378 امام زمان را برای دومین بار در حالت بیداری در کربلا دیده است و به دستور وی به نجف می رود و دعوت خود را علنی می سازد و پس از آنکه با واکنش شدید برخی علمای نجف مواجه می شود به بصره باز می گردد.احمد حسن پس از سقوط رژیم صدام حسین در سال 82 دعوت خود را بار دیگر به صورت علنیً تکرار می کند و می گوید که از سوی امام زمان ماموریت پیدا کرده است تا مردم زمین را علیه ظالمان دعوت نماید.(14)
احمد حسن درکتاب «پاسخ مختصر به فتنه یمانی» در پاسخ به اینکه چطور ادعا دارد فرزند امام زمان می باشد و از سوی دیگر اظهار می کند برای اولین بار امام زمان را در عالم خواب و سپس به صورت حضوری در سال 1378 دیده است می گوید تا قبل از آن خبر نداشته که وصی و از ذریه امام زمان است تا اینکه در عالم خواب به او خبر داده اند که فرزند امام زمان و وصی اوست.(15)
در چهارم بهمن سال 1386 شبکه الفرات عراق با انتشار تصاویری ویدئویی از بازداشت بیش از 40 نفر از اعضای گروه انصارالمهدی[جنبش یمانی] در بصره خبر داد و با نشان دادن بخشی از اعترافات شخصی به نام "سید حسن الحمامی" که در اعترافاتش خود را از اعضای سابق استخبارات عراق معرفی می کند مدعی شد که این افراد در حمله ای که به هیئت عزاداران در تاسوعای همان سال صورت گرفت و تعدادی زیادی از نفرات پلیس عراق از جمله دو سرهنگ بلند پایه کشته شده بودند دست داشته اند.الحمامی در اعترافات خود گفته بود که قصد داشتند پس از کشاندن دامنه حملات به سمت ناصریه با حرکت به سمت کربلا آنجا را به تصرف خود در آورده وخروج احمد اسماعیل کاطع را اعلام نمایند.
حسن الحمامی در اعترافات تلویزیونی خود تاکید کرد که یکی از اهداف آن عملیات ، حمله به حوزه علمیه نجف بوده است.پلیس عراق در گزارش خود در میان اسامی بازداشت شدگان ، نام تعدادی از اعضای بلندپایه این گروه را با مسئولیت هایی چون مسئول امور مالی ، تبلیغاتی و نظامی نیز ذکر کرده بود.(16)
چند روز پس از ماجرای بازداشت گسترده اعضای ارشد این گروه و اعترافات تلوزیونی آنها، شبکه «البروج الاخباریة» گزارش داد که احمد اسماعیل کاطع به امارات گریخته و در آنجا پناهنده شده است.
اسماعیل کاطع [احمد الحسن الیمانی] گزارش تلوزیون عراق را رد نکرد و ضمن تائید بازداشت اعضا گروه خود گفت: حسن الحمامی بیمار است و توان شرکت در عملیات را نداشته ، او این عملیات بازداشت گسترده را یک عملیات پیشگیرانه می خواند و حتی گریختن خود را به امارات تائید می کند و می گوید:«اگر یمانی به کشوری از کشورها برای حفظ رسالت خود هجرت کند مگر اشکالی دارد؟»(17)
احمد اسماعیل کاطع [احمد الحسن الیمانی] دارای یک سایت اینترنتی به نام «انصار المهدی» می باشد و خود را مهدی اول از مهدیون 12 گانه !معرفی می کند.در سایت اینترنتی وی کتاب هایی با عنوان «فتنه گوساله»،«حاکمیت خدا نه حاکمیت مردم»،«پاسخ های روشنگرانه»،«پاسخی به فتنه یمانی»،«متشابهات»،«جهاد درب بهشت» «نبوت خاتمه» «داستان دیدارم با امام مهدی»،«سرگردان» و چندین کتاب دیگر منتشر نموده است.همچنین روزنامه ای اینترنتی به نام «الصراط المستقیم» توسط گروه "انصارالمهدی" منتشر می شود که به بیان مواضع وی می پردازد.
احمد اسماعیل که خود را فرزند،وصی و فرستاده امام زمان می داند برای اثبات مدعای خود و اینکه ثابت کند یمانی موعود شیعیان است مدعیات خود را بر چند اصل بنا نهاد:1. خواب هایی که اشخاص درباره او می بینند و خواب هایی که خود وی در خصوص امام زمان دیده است.2.اخباری که از حوادث آینده مانند سقوط صدام داده است.3.آمادگی برای مناظره با علمای اسلام ،یهود و مسیحیت.
وی در پاسخ به کسانی که پرسیده اند چطور به راستگویی تو ایمان بیاوریم و چطور بفهمیم تو راست می گویی و اینکه معجزه ات چیست می نویسد:« اگر می خواهید بدانید من راست می گویم سه روز روزه بگیرید و دعایی که می گویم بخوانید اگر حقیقت به شکل رویا در خواب به شما نشان داده شود باید به من ایمان بیاورید.»(18)
اسماعیل کاطع در پاسخی دیگر برای اثبات ادعای خود می گوید :«اگر می خواهید به حقانیت من پی ببرید به قرآن استخاره کنید.»در سایت شخصی وی آمده است:« آیا تا الان کسی را دیده اید که بگوید دربارۀ من از خدا بوسیلۀ شهادت عالم ملکوت و شهادت قران سؤال کنید؟ آیا این دلیلی بر حقانیت ایشان نمی باشد؟» نحوه استخاره هم چنین ذکر شده است:« وضو بگیرید،سه بار سوره توحید،سه بار صلوات، ذکر استخاره: اللهم انی تفالت بکتابک و توکلت علیک فارنی من کتابک ما هو مکتوب من سرک المکنون فی غیبک؛نیت مشخص و بدون شرطی، مثلا ایشان دعوتشان حق است، قرآن را بگشایید اگر خوب آمد ایمان بیاورد.»(19)
سایت وی نیز با انتشار یک فایل تصویری که با صدای رعد و برق و آتش و صدای قرآن تنظیم شده است مدعی یکی دیگر از معجزات و کرامات وی شده است.در این فیلم فردی به نام "علی الشکری" در میان تصاویر میکس شده با آتش نشان داده می شود که در9 محرم 1432 قمری مصادف با یکم دی 1389 در حال صحبت بر علیه اسماعیل کاطع می باشد.در توضیحات این فیلم می آید که علی الشکری شش روز بعد یعنی 15 محرم 1432 گرفتار عذاب اسماعیل کاطع شده و در یک تصادف می میرد.!(20)

تصویر علی الشکری که در فیلم مربوطه گروه "انصار المهدی" آن را منتشر کرده است.

احمد اسماعیل مدعی است مادر امام زمان از نوادگان شمعون الصفا(سمعان بطرس) و از نسل یسّی است بنابراین امام زمان از سمت مادری از نوادگان اسرائیل (یعقوب) و از سمت پدری از نسل حضرت محمد است و چون وی خود را فرزند امام زمان می داند و مهدی اول از مهدیون 12 گانه ! است بنابراین نشان داوود[ستاره شش پر] را با خود حمل خواهد کرد.(21)
چنانچه در روایات ابتدایی ذکر شد شیعیان معتقدند که یمانی با پرچمی سفید قیام می کند و اسماعیل کاطع نیزمی گوید نشان ستاره داوود را جزئی از پرچم قیام خود همراه دارد.وی می گوید:«در روایات آمده که اگر پرچم حق ظاهر گردد اهل مشرق آن را لعنت خواهند کرد.»
اسماعیل کاطع درباره ستاره 6 پر می گوید:«این ستاره رمزی الهی است که به اسم خاتم سلیمان معروف است که در زبان عبری به آن ماجین و در عربی درع داود[زره پوش داوود] می گویند و از معتبرترین رموز ربانی می باشد که حضرت داوود آن را حمل می کرده است»
وی در کتاب «متشابهات» در اینباره می گوید:«ستاره شش گوش از جمله میراث پیامبران است و چون من وصی پیامبر و امام زمان هستم آن را به ارث برده ام..یهود این ستاره را سرقت نموده و آن را شعار خود قرار دادند...کسی که به این ستاره توهین کند مانند کسی که است که الله اکبر را بر پرچم عراق در زمان صدام مورد توهین قرار دهد.»(22)

تصویری از ستاره داوود منتشر شده توسط اسماعیل کاطع

بنابراین به صورت ضمنی می گوید که با پرچمی شبیه به پرچم اسرائیل کنونی قصد قیام خواهد داشت.
اسماعیل کاطع حتی برای اثبات خود به ماجد المهدی نویسنده کتاب «آغاز جنگ آمریکا علیه امام مهدی» به پیشگویی های نوستراداموس روی می برد و می گوید:«قرن ششم-خبر غیبی سی و سوم: ( در آخر دستش را به سمت« آلوس» خونی دراز می کند و از حمایت خود در دریا عاجز خواهد ماند و از سپاه بین النهرین خواهد ترسید و یک شخص سیاه و خشمگین او را از کرده خود پشیمان خواهد کرد)؛من ترجمه این پیش گویی را به تو می گویم،در اینجا نوستراداموس طبق عادت خود از جناس تصفیحی یا ترخیم استفاده کرده است.وی زمانی از این کلمه استفاده می کرد که مسئله مربوط به اسامی یا القاب باشد پس حرف [آی اینگلیسی] را از انتهای [آلوس] حذف کرده است پس اگر این حرف را به کلمه اضافه کنیم کلمه (الوصی) خواهد شد و معنی بسیار واضح و آشکار خواهد شد چرا که ما می دانیم لقب اوصیا به دوازده امام داده می شود و امام مهدی یکی از اوصیاست.نوستراداموس در اینجا شخص معینی را وصف می کند که فرمانده نظامی است یا رئیس یک کشوری که سعی می کند امام مهدی را به قتل برساند و نیروهای وی را از ابین ببرد ولی از سپاه امام مهدی در بین النهرین می ترسد ولی مردی از سپاه امام مهدی(که مردی سیاه است این بدان معناست که شیعه است چون به لباس سیاه اشاره دارد ) یا شاید یک مرد عرب مسلمان از آفریقا است او و نیروهایش را در حالی که در دریا هستند از بین می برد...وصی یاد شده در پیشگویی نوستراداموس امام مهدی نیست بلکه وصی امام مهدی و اولین مهدی از دوازده مهدی که در روایات همان یمانی است می باشد.»(23)
وی با اشاره به یکی از روایات برای اثبات ادعای خود می گوید:«از امام صادق روایت شده که فرموده:( از نسل ما بعد از قائم یازده مهدی از فرزندان امام حسین می آیند). در این روایت قائم همان مهدی اول است نه امام مهدی چون بعد از امام مهدی دوازده مهدی دیگر می آیند.»(24)
در جایی دیگر اسماعیل کاطع برای اثبات ادعای خود با استفاده از حروف ابجد و جمع و تفریق فراوان می نویسد:«از آنجایی که 27= 27 این یعنی ( هو یمانی=هو وصی المهدی) که اگر دو طرف را با حروف ابجد جمع کنیم می بینیم مساوی 27 می شود[!] و این عدد 27 اشاره دارد به اینکه از ابی عبدالله روایت شده است:علم 27 حرف است و همه آن علومی که پیامبران آورده اند دو حرف از علم است پس مردم تا امروز بیش از دو حرف نمی دانند پس هرگاه قائم[یمانی] قیام کند 25 حرف دیگر را در بین مردم منتشر خواهد کرد.)» (25)
وی در یکی از سخنرانی های خود که بخشی از آن در کتاب «پاسخ های روشنگرانه از طریق امواج» پیاده شده است می گوید:پلیس عراق مزدور شیطان و سپاه شیطان یعنی آمریکا،در حال حاضر بعضی از پلیس ها به دعوت من ایمان آورده اند و من از همه این ها خواستم به آمریکا کمک نکنند حتی به اندازه شکافتن خرمایی و در همه حال آماده مبارزه با آمریکا و تابعین آن باشند.»(26)
رفتار مشکوک و سوال برانگیز مبلغان اسماعیل کاطع در داخل کشورآنچه گذشت بخشی از زندگی و ادعاهای احمد اسماعیل کاطع ملقب به احمد بن الحسن الیمانی می باشد آنچنان که دیده شد بخش گسترده ای از ادعاهای وی بر پایه خواب و رویا استوار است که به باور علمای دینی از هیچگونه حجت عقلی و شرعی برخوردار نیست و نگارنده چنانکه در آغاز نوشتار اشاره کرد قصد ندارد در این مجال تناقض های متعددی که در کتب وی موجود است را ذکر نماید بلکه مسئله مهم فعالیت سوال برانگیر مبلغان وی در داخل کشور ایران و تلاششان برای نزدیک شدن به بدنه اجتماعی جنبش سبز و برخی از شخصیت های شناخته شده و اصرار برای گرفتن عکس یادگاری با آنها و انتشار در فضای مجازی می باشد.
با توجه به اینکه هم وزارت اطلاعات و هم سازمان اطلاعات سپاه مدیریت های ویژه ای برای برخورد با موضوع مدعیان ظهور دارند و آنچنان که دیده شده است برخورد جدی با مدعیان ارتباط با امام زمان و مهدویت می کند مشخص نیست این افراد چگونه با نام و مشخصات خود و حتی تصویر خود در شبکه های اجتماعی اقدام به تبلیغ می کنند و حتی برای بیان اطلاعات بیشتر به کاربران این شبکه ها شماره تلفن ارسال می کنند و قرار ملاقات حضوری می گذارند بدون اینکه هیچگونه ترسی از برخورد نهادهای امنیتی داشته باشند.

ماجرا از آنجا قابل تامل و سوال برانگیز می شود که وقتی به صفحات این افراد در شبکه های اجتماعی نظیر فیس بوک بروید علیرغم اینکه مدعی یمانی در کتاب «حاکمیت خدا نه حاکمیت مردم» اساس دموکراسی را بدعت و رای مردم را به استهزاء گرفته است ادعا می کنند که عضو جنبش سبز هستند و سعی کرده اند تصاویری که با برخی شخصیت های نسبتن شناخته شدۀ جنبش سبز گرفته اند را در صفحات خود قرار دهند.
چندی پیش نیز قبل از هر گونه تبلیغی برخی از این افراد به گروهی مجازی به نام «اطاق فکر سبز» که محل تجمع برخی کاربران سبز بوده است می روند و کم کم موضوع یمانی را مطرح می کنند با جذب چند نوجوان از آنها می خواهند که قرار ملاقات کوه بگذارند و سپس از آنها درخواست می کنند که با اسم و مشخصات و عکس خود از موضوع یمانی حمایت نمایند که برخی کاربران با مشکوک شدن به نحوه عملکرد این افراد گروه را ترک می کنند و آن گروه با هوشیاری اعضا بسته می شود.
البته مشخص نیست مبلغان احمد اسماعیل کاطع که می نویسد:«رسالت من این است که از جانب امام مهدی فرستاده شده ام تا امت را از اختلاف و پراکندگی که در بین آنها حاکم است برهانم و آنان را زیر پرچم امام زمان جمع کنم و با فکر و دموکراسی حزبی که مردم آن را به پا داشته اند بجنگم وحاکمیت خداوند را در روی زمین را تائید و تصدیق کنم.» (27)چگونه است به نزدیک شدن به شخصیت های شناخته شده جنبش سبز که به دنبال احقاق حاکمیت مردم هستند این همه علاقه دارند ، جنبشی که مولود شعار «رای من کجاست؟» می باشد و در منشوری که به امضای رهبران و نخبگانش رسیده است تاکید شده است:« احترام به حق حاکمیت مردم بر سرنوشت خویش از جمله اصول خدشه ناپذیر جنبش سبز است و نهاد انتخابات، به عنوان یکی از عمده ترین راه های تحقق آن، اهمیت می یابد. بر این اساس، جنبش سبز تلاش های خود را برای صیانت از آرای مردم تا زمان استقرار نظام انتخاباتی آزاد، رقابتی، غیرگزینشی و منصفانه که شفافیت آن کاملا قابل تضمین باشد، ادامه خواهد داد. رأی و خواست مردم منشأ مشروعیت قدرت سیاسی است و جنبش سبز، اعمال هرگونه صلاحیت خودسرانه و گزینشی تحت عنوان نظارت استصوابی را مغایر با حق الهی کرامت و آزادی انسان، قانون اساسی، حق تعیین سرنوشت مردم توسط خود و حقوق بنیادین آنها می داند.»
در مقابل مدعی یمانی معتقد است:«... علمای بی عمل اساس و ستون اصلی دین الهی که همان حاکمیت الهی و پس از آن خلافت ولی خدا را فرو گذاشتند و با دموکراسی و انتخاباتی که از آن پیروی کردند هیچ مجالی برای حکومت خلیفه های خدا بر زمین نگذاشتند..» وی ادامه می دهد:«...خدا قانون را از طریق قرآن بر زمین نازل فرمود،در حالی که آنها همچنان اصرار دارند که خلیفه را مردم انتخاب کنند و قانون اساسی توسط مردم نوشته شود،این علما با اعراض از پیروی و عمل به دین خداوند نام خود را در زمره پیروان شیطان ثبت کردند.»(28)
البته به دلیل جلوگیری از اطالۀ کلام نگارنده از بیان مشترکات فکری گسترده ای که میان مدعی یمانی[اسماعیل کاطع] و شبکه های صاحب نفوذی در داخل کشور مانند شبکه مصباح یزدی و همینطور علی یعقوبی وجود دارد صرف نظر کرده و مقاله ای که چندی پیش با عنوان «مشترکات فکری مصباح و علی یعقوبی ؛بی بصیرتی رهبری» منتشر شد را پیشنهاد می کند.
شاید اشتراکات گسترده فکری بین این دو مجموعه این سوال که چگونه در داخل با مبلغان یمانی برخورد نمی شود را تا حد زیادی پاسخ دهد.
ضمن اینکه وضعیت امنیتی این گروه در عراق و گزارش پلیس این کشور در ارتباط با بازداشت گسترده "انصارالمهدی" و اسناد فراوانی که از نقش نیروی قدس سپاه پاسداران در پشتیبانی از گروه های شبه نظامی در عراق به جهت نا امن کردن اوضاع امنیتی و ایجاد التهاب و شورش و چند دستگی در این کشور وجود دارد را نباید نادیده گرفت.

شاید این سناریو نیز محتمل به نظر برسد که بخواهند ابتدا این موضوع را بین گروه های سبز مطرح کنند و سپس با دستگیری چند نفر و استفاده از تصاویری که با شخصیت های شناخته شده جنبش سبز* گرفته شده است بهانه ای برای تخریب جنبش و فعالین سیاسی شناخته شده آن را فراهم آورند.در این شرایط حساس جا دارد که بدنه اجتماعی جنبش سبز و شخصیت های سیاسی در ارتباط با اینگونه افراد دقت بیشتری به خرج دهند و در آخر نگارنده از چهره های برجسته دینی تقاضا می کند وارد صحنه شده و در حد توان جلوی اینگونه انحرافات و فرقه سازی ها را با روشنگری های خود بگیرند.

*توضیح: جرس این تصاویر را در اختیار دارد. اما به خاطر رعایت آبروی افراد و پرهیز از هرگونه اتهام زنی، از انتشار آنها در این زمان خود داری می کند. چنانچه پیش بینی نویسنده درست باشد، دو تن از مشهورترین اصولگرایانی که در 2 سال اخیربه جنبش سبز پیوسته اند و با قلم ها و سایت خود در ایران منشاء اطلاع رسانی گسترده ای بوده اند، در مرکز این توطئه قرار دارند.

احسان سلطانی

لینک مقاله در وبسایت جرس

------------------------

منابع :

1.ارشاد مفید، ج۲، ص۲۷۹.1

2.بحارالانوار، ج۵۲، ص۲۳۲.2
3.مختصر اثبات الرجعـة، ح ۱۶.3
ابن حماد، الفتن، ص ۲۲۳، جزء ۵، ح ۸۷۷.
4.متقی هندی، کنزالعمال، ص۱۴، ح۳۹۶۸.4
5.بحارالانوار، ج 52، ص 162.5
6.کنز العمّال، ص 11، ح 31442 به نقل از ابن عساکر.6
7.ابن حمّاد، الفتن، ص 237.7
8.الفتلاوی، مهدی، رایات الهدی و الضلال فی عصر الظهور، ص 100.8
9.بشارة الاسلام ص 181 – کمال الدین ج 2 ص 653
10.در کتاب پاسخ های روشنگرانه از طریق امواج در جمادی الاول سال 1426 قمری در پاسخ به سوالی در خصوص سنش ، خود را 35 ساله معرفی کرده است.
11.رجوع شود به سایت شخصی احمد اسماعیل کاطع ،بخش سیره
12.پاسخ مختصر به فتنه یمانی،احمد اسماعیل کاطع،ص 57
13.همان،ص 59 ، 48
14. پاسخ های روشنگرانه از طریق امواج،صفحه 111
15. پاسخ مختصر به فتنه یمانی،ص 120
16. مراجعه شود به لینک خبر
http://www.alforattv.net/index.php?show=news&action=article&id=16833
17. پاسخ مختصر به فتنه یمانی،ص 119
18. پاسخ های روشنگرانه از طریق امواج صفحات 7 و 95
19.مراجعه شود به لینک
http://farsi.almahdyoon.org/showthread.php?t=9444&highlight=%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D8%A7%D8%B1%D9%87
20.مراجعه شود به لینک
http://www.youtube.com/watch?v=kH3-DzPwMJ0&feature=related

21. پاسخ های روشنگرانه از طریق امواج،ص 37
22. پاسخ مختصر به فتنه یمانی،ص 106
23. پاسخ های روشنگرانه از طریق امواج،ص 85
24.همان ،ص 86
25.همان ، ص 91
26.همان، ص 97
27.همان ،ص 62
28.حاکمیت خدا،نه حاکمیت مردم ، ص 7

دعوت جمعی از بلاگرها به تحریم فعال نمایش انتخاباتی حکومت ایران

2012-01-04T04:11:00.000-08:00

دیو اقتدارگرایی و مطلق طلبی حکومت ایران، که پیش از این و بی آنکه اعتقادی به جمهور مردم داشته باشد، در لباس جمهوریت رخ نهان کرده بود، در انتخابات ۸۸ و حوادث پس از آن چهره عیان نمود و هر چه دیوان همه دارند را یک جا به نمایش درآورد. تقلب٬ خیانت٬ قتل٬ جنایت و تجاوز را ضمیمه کودتای نظامی سرداران فربه از ثروت های نفتی نمود تا حجت را بر همگان تمام نماید که این دیوِ زنجیرپاره کرده‌ی استبداد دینی به قفس برنمی‌گردد. پیداست که پس از انتخابات ۸۸ در این شهر پرآشوب٬ سمفونیِ اصلاح آواز بی محل تاریخ ‌گذشته‌ای بود که هم خنده‌ی مردمان تلخ کام ایران را برمی انگیخت و هم قهقهه‌ی تمسخرآمیز اصحاب استبداد را. هم از این رو بود که مردم و همراهان بزرگ سبزشان دست از اصلاحاتی که صرفا در حضور انتخاباتی خلاصه میشد کشیدند و به جای آن، مسیر ایستادگی و مقاومت در برابر استبداد را برگزیدند.

اینک اما در سردترین فصل حیات سیاسی معاصر ایران، دوباره سیرک انتخاباتی جدیدی به راه افتاده است. حکومت که مشروعیت خود را از دست رفته می‌بیند به دنبال آن است که به این فضای بسته‌ی خفقان‌آور٬ به خیال خام خویش٬ گرمایی ببخشد تا برای اجرای نمایشنامه مضحک انتخابات، باز تعدادی تماشاچی و بازیگر فراهم نماید. اما کیست که نداند حکومت ایران، انتخابات را نه برای اعمال اراده مردم بلکه برای بزک کردن چهره واقعی استبدادی‌اش به نمایش می گذارد، و کیست که نداند دستاورد این سیرک انتخاباتی قرار است صندوق های از پیش پر شده ای باشند که آمارهای پیشاپیش تعیین شده‌ و دروغین ۶۳ درصدی و یا شاید هم

98.2 درصدی را به نمایش نهند؛ و محصول این صندوق ها قرار است نمایندگان گلچین شده ای باشند که به فرمان بیتِ استبداد، قیام و قعود کنند و بر فسادهای سیاسی و اقتصادی فراگیر چشم بپوشند. پر واضح است که قرار نیست با این انتخابات اتفاق خاصی بیفتد جز اینکه چند روزی دستگاههای تبلیغاتی حکوت با توسل به آمارهایی دروغ مدعی حضور "حماسی" مردم شوند تا سرمه بر چشمان فساد ساختاری حکومت بکشند بلکه کمی از آب رفته را به جوی خشک مشروعیت نظام برگردانند. روشن است که در این شرایط جریان‌های اصیل سیاسی هرگز حاضر نمی شوند که بازیگر این نمایش مضحک انتخاباتی شوند و آبروی خود را هزینه گرم کردن تنور سرد این انتخابات نمایند.

انتخابات ۸۸ و حوادث پس از آن حجت را بر همه فعالین و گروههای سیاسی تمام نمود و نشان داد که ظرفیت اصلاح انتخاباتی نظام کاملا به اتمام رسیده و دیگر ذیل نام اصلاحات نمی توان به عرصه انتخابات بازگشت و از مردم مطالبه‌ی همراهی نمود. مردمی که به دعوت اصلاح طلبان وارد عرصه انتخابات شدند، هزینه سنگینی برای رای‌شان پرداخت نمودند. نمی توان بر آن همه کشته دادن‌ها و زندان رفتن‌ها چشم پوشید و دوباره دست در دست کسانی گذاشت که خون فرزندان این سرزمین را ریختند و در مدت دو سالی که گذشت، هیچ اقدامی برای جبران ظلم و ستمی که بر مردم روا داشتند،نکردند٬ همانگونه که در قبال جنایت‌های پیشین خویش نکردند.

ازسوی دیگر، با وجود محدودیت‌هایی همچون نظارت استصوابی، یک‌دستی و هم‌دستی مجریان و ناظران انتخاباتی، فضای بسته‌ی سیاسی کشور و عدم امکان فعالیت احزاب و روزنامه ها، امروزبرگزاری و تحقق انتخاباتی آزاد و سالم و عاری از تقلب به هیچ عنوان ممکن نیست و بر فرض محال در صورت تحقق، با وجود انسداد سیاسی حاکم در ساختار سیاسی کشور، فربه شدن نهادهای انتصابی،و در مقابل، نحیف شدن نهادهای انتخابی نظام و قدرت گرفتن بی رویه‌ی نهادهای نظامی و شکل گرفتن محفل های متعدد امنیتی و اقتصادی، عملا هیچ کاری از منتخبین مردم برنمی آید همانگونه که از دولت های هفتم و هشتم و مجلس ششم در شرایطی به مراتب بهتر برنیامد. پیداست که مسئولیت شرایط پیش آمده و پیامدهای مربوطه صرفا بر عهده حاکمیتی است که همواره در پی مهندسی انتخابات بوده و نه نیروهای دمکراسی خواهی که مطالبه اصلی شان مراجعه واقعی به صندوق های رای است اما امروز ناگزیر از تحریم انتخابات نمایشی حکومت شده اند.

لذا همانگونه که میر حسین موسوی درآخرین پیام و در آخرین فرصت از درون زندان محصورش نوشت امیدی به انتخابات و شرکت در آن نیست. و نیز، همانطور که در پیام اخیر مهدی کروبی و همچنین بیانیه ۳۹ زندانی سیاسی نیز منعکس شده است، انتخابات فرمایشی مجلس از هم اکنون محکوم به شکست است و آخرین تیر بر پیکرجمهوری اسلامی خواهد بود و از این پس، با تابوت جنازه‌ای مواجه خواهیم بود که بر دستان اقتدارگرایان سنگینی می کند و روز به روز بر تعفن و فسادش افزودهخواهد شد. در این شرایط، گروههای سیاسی یا کاندیداهای منفردی که به هر نحوی با مشارکت در انتخابات زیر این تابوت را بگیرند چیزی جز بی آبرویی برای خود به ارمغان نخواهند آورد. اما نگرانی آن جاست که این افراد بخواهند از سرمایه و اعتبار جنبش سبز، برای رسیدن به مقاصد انتخاباتی خویش هزینه نمایند. ما شدیدا نسبت به این موضوع هشدار داده و از مجموعه های فعال در قالب جنبش آزادی خواهی مردم ایران می خواهیم که با مرزبندی صریح و بیان مواضعی آشکار، مانع از به حراج گذاشته شدن سرمایه های والای این جنبش شوند.

همچنین معتقدیم که تنها عدم شرکت در انتخابات کفایت نکرده و می بایست تحریم فعالانه آن به صورت جدی و توسط نیروهای فعال در جنبش سبز دنبال شود به نحوی که عمل تحریم از سطح بیانیه ها فراتر رفته و منجر به نمود عینی در سطح جامعه شود. بدیهی است که موثرترین استراتژی پیش روی نیروهای دموکراسی طلب، مشروعیت زدایی از نمایش انتخاباتی حاکمیتی است که تن به انتخاب و رای مردم نمی دهد. مشروعیت زدایی از حاکمیت و نمایش های انتخاباتی اش نیز، بدون توسل به ابزارهای مقاومت مدنی شدنی نیست. مهمترین عامل در انتخاب روش مناسب برای مقاومت مدنی در مقابل سناریوی انتخابات، به صحنه آوردن شهروندانی است که تن به نمایش انتخاباتی حاکمیت نداده اند. گروه های فعال جنبش سبز می‌توانند با همفکری اعضای فعال، سعی در یافتن کنش هایی کم هزینه برای عینیت دادن به تجمعات مخالفان چنین انتصابات فرمایشیای داشته باشند. بروز بیرونی و عینیت دادن به چنین اعتراضاتی، الزاما منوط به راهپیمایی خیابانی نیست و می توان ایده های کاراتری همچون تجمع مخالفان در مکان هایی ویژه (مانند اماکن زیارتی و تفریحی) و یا راه های ابتکاری دیگری یافت تا مانع از آن شد که جمعیت وسیع تحریم کنندگان انتصابات حکومتی در آمارهای ساختگی حکومت گم شوند. دست یابی به کاراترین ایده‌ها، منوط به ایجاد فضایی است که در آن نیروهای فعال جنبش از موضع انفعالی تنها عدم شرکت در انتخابات فاصله بگیرند و به جای آن تحریم فعالانه‌ی انتخابات نمایشی و فرمایشی را در پیش گرفته و از فرصتی که احتمالا با گشایش نسبی فضای سیاسی جامعه در ایام منتهی به انتخابات بوجود می آید برای بروز کنش‌هایی عملی و موثر بهره‌ی کافی و هوشمندانه ببرند.

لیست امضا کنندگان

Realtà e carenze dell’apparato difensivo iraniano

2011-11-12T14:47:00.000-08:00

منتشر شده در نشریه ایتالیایی ژئوپلیتیک

di Ehsan Soltani

Da qualche giorno è ritornata la questione dell’attacco di Israele alle basi nucleari iraniane, cosa ripresa da diversi media di tutto il mondo, sia con posizioni favorevoli che contrarie.

Al di là che tale argomento corrisponda o meno alla realtà dei fatti, è importante riprendere la questione militare iraniana: dopo 33 anni dalla rivoluzione islamica e dopo la sanguinosa guerra di 8 anni con l’Iraq, ancora l’Iran continua ad essere sotto la lente dell’osservazione internazionale, al punto che Teheran ha sviluppato un sistema difensivo con una strategia a lungo termine fondata su quattro elementi:

1 – Deterrenza ‘ambigua’;

2 – Tolleranza del primo scontro;

3 – Scontro reciproco;

4 – Obbligare il nemico all’offensiva di terra;

Dopo la fine della guerra fra Iran ed Iraq, le Forze armate iraniane si sono trovate in una situazione grave: per il 90% gli armamenti in possesso di Teheran provenivano dall’estero e nel periodo della guerra erano andati persi o si erano resi inutilizzabili per la mancanza di pezzi di ricambio, cosa che è continuata fino ad oggi; anche l’approvvigionamento di mezzi dalla Russia e dalla Cina, fra i quali i Mig 29, i Sukhoi Su-24 e i missili HY-2 Haiying, si è rivelata insufficiente. Per risolvere questa situazione, lo sforzo dei periti militari iraniani si è concentrato su due strategie principali:

A – Miglioramento e modernizzazione degli armamenti provenuti dall’estero con pezzi provenienti dalla Russia e dalla Cina, come nel caso dell’aereo Phantom americano al quale sono stati applicati missili cinesi e russi o delle fregate francese Combatant con missili cinesi C 802.

B – Produzione di armamenti in Iran tramite il metodo della reingegnerizzazione o altri sistemi per la fabbricazione degli aerei autoprodotti Hesa Azarakhsh, del carro armato Zulfiqar, della fregata Paykan o ancora dell’elicottero Shabaviz.

Il risultato di queste strategie tuttavia non è ancora definitivo per via della mancanza di risorse finanziarie e del boicottaggio tecnologico da parte della comunità internazionale ed ancor più si presenta come un’incognita per il fatto che il materiale bellico non è stato dovutamente testato né la produzione è stata fatta su ampia scala, cose che non danno il debito peso nella bilancia militare di un conflitto vero e proprio.

Unico obiettivo raggiunto dall’Iran è stato il missile balistico Shahab, il quale ha una gittata di 1300 km, che possono arrivare a quasi 2000 nella variante MRBM.

Consapevoli di queste mancanze e quindi nell’impossibilità di agire per primi, i periti militari iraniani hanno sviluppato la strategia difensiva sui quattro elementi sopra elencati.

- Deterrenza ‘ambigua’.

Con questa tattica militare viene portato l’apparato difensivo in una situazione di ambiguità utilizzando i missili Shahab in grande quantità, in modo da impressionare gli aggressori esteri ed infondere loro timore al punto da fermare l’attacco. Questa cosa è la prima dimostrazione del fatto che l’Iran non detiene materiale bellico sufficiente per svolgere un attacco e quindi del fatto di non possedere una reale capacità di deterrenza.

- Tolleranza del primo scontro.

Vista l’esperienza maturata nel conflitto con l’Iraq, l’Iran ha costruito in modo sporadico nell’ampiezza del territorio strutture difensive, in modo da non subire perdite significative al primo attacco. Ad esempio, i carri armati vengono fabbricati in Lorestan, l’industria elettronica militare si trova a Shiraz, le fabbriche di missili sono a Teheran, i caccia vengono fabbricati ad Isfahan, mentre per il progetto nucleare l’acqua pesante si trova ad Arak, l’arricchimento dell’uranio avviene a Naranz e il reattore si trova a Bushehr.

Lo scopo di tale sporadicità è quello di far capire all’avversario che, non potendo avere ragione del sistema difensivo al primo attacco, l’Iran ha il tempo necessario per lanciare una risposta incisiva.

- Scontro reciproco.

Nel Medio Oriente la capacità di gittata del missile Shahab, che arriva ad essere di 2.000 km, è conosciuta, tuttavia ha una funzione più di guerra psicologica, trattandosi di armi non ‘intelligenti’, ovvero di tipo II, intercettabili dai radar e per di più imprecise nel colpire l’obiettivo: a subire il danno psicologico è in particolare la popolazione, la quale si vede costretta a lasciare i centri abitati e quindi le zone produttive, cosa che avvenne in occasione del conflitto con l’Iraq, allorquando Saddam Hussein fece cadere sull’Iran numerosi missili Al Hussein e Al Abbas.

- Obbligare il nemico all’offensiva di terra.

L’esperienza della guerra con l’Iraq ha inoltre insegnato ai periti militari iraniani che l’inefficienza degli armamenti pesanti può essere sopperita in modo sufficientemente adeguato dall’impiego di militari armati con armi leggere e semi-leggere, spinte dal nazionalismo e dal radicalismo sciita, all’uopo alimentato nella mentalità del cittadino iraniano: lo scopo è quello di arrivare alla guerriglia partigiana sul modello di quella dell’Afghanistan o del Vietnam.

Quelle sopra citate sono strategie ritenute dagli esperti militari iraniani come un deterrente per prevenire eventuali attacchi, ma in realtà si tratta dell’unica via perseguibile da Teheran: tutti i quattro punti presentano infatti evidenti carenze, compreso il nazionalismo ed il radicalismo sciita, i quali risultano essere assai meno impermeabili di un tempo.

نام رئیس مرکزهولوکاست در ترنتو بر شرکت چند منظورۀ «اردوان خاوری» فرزند مدیرعامل متواری بانک ملی!؟

2011-10-02T09:30:00.000-07:00

پس از افشای اختلاس 3000 میلیاردی مه آفرید خسروی و تخلف برخی بانک ها از جمله صادرات ،ملی ، سامان و چند بانک دیگر و صدور بیانیه از سوی سید محمد جهرمی مدیرعامل معزول بانک صادرات مبنی بر فرار محمود رضا خاوری مدیر عامل بانک ملی و مشخص شدن اینکه محمود رضا خاوری از سال ها پیش به همراه خانواده ملیت کانادایی نیز اخذ نموده بوده است و جنجال ها بر سر اینکه چگونه دستگاه های امنیتی پرمدعا که برای یک پست بسیار پائین بارها صلاحیت امنیتی فرد را مورد بررسی قرار می دهند و حتی برخی مواقع در تعرفۀ امنیتی اگر فرد بنویسد که یک فامیل دور در فلان کشور اروپایی دارد به سرعت پاسخ استعلام امنیتی وی منفی و از قرار گرفتن فرد در آن پست جلوگیری به عمل می آورند این سوال به وجود می آید ، با توجه به اینکه بر اساس ماده 989 قانون مدنی افرادی که تابعیت کشور دیگری را کسب کرده اند از مشاغل دولتی محروم خواهند شد چگونه فردی که صاحب ملیت کانادایی بوده است به مدیر عاملی بزرگترین بانک دولتی گمارده می شود؟

اما این سوالات پس از انتشار چندین خبر از سوی برخی رسانه های داخلی قوت بیشتری به خود گرفت.در ابتدا سایت انتخاب نزدیک به محمد باقر قالیباف هویت یکی از فرزندان محمود رضا خاوری به نام «اردوان خاوری» و یکی از شرکت های وی تحت عنوان«جری کاپلن تراول Jerry Caplan Travel» را به همراه عکسش منتشر نمود.نگارنده پس از بررسی نام این شرکت و شرکت های ثبت شده در ترنتو کانادا به چند شرکت ثبت شدۀ دیگر به مدیریت اردوان خاوری به نام های «سوآرینگ تراول Soaring Travel Inc» ،«هما تراول» و «اوج تروال» برخورد.[لازم به توضیح است سایت رسمی شرکت www.jerrycaplantravel.co m را نیز از دسترس خارج نموده اند]

شرکت سوآرینگ یک شرکت چند منظوره می باشد که در کنار امور هواپیمایی و مسافرتی در کار حمل و نقل نیز مشغول به فعالیت است و شعبه ای نیز در ساختمان «صدف» در خیابان شیخ بهایی تهران به نام «اوج» دارد.

6075 Yonge St. 2 nd Floor
M2M 3W2, Toronto Ontario
416-224-8110 (Jerry Caplan Travel)
416-225-6111 (Soaring Travel Inc.- Owj Travel)

416-836-8321 (Homa Travel)

Yonge Street ,Toronto, Ontario دفتر شرکت جری کاپلن متعلق به اردوان خاوری

Gerald Lewis (Gerry) Caplan

نکته ای که کمی جلب توجه می کرد نام «جری کاپلن Jerry Caplan» و وجود این شرکت در ترنتو کانادا بود ، جری کاپلن یا «جرالد لوئیس کاپلن Gerald Lewis(Jerry) Caplan» مدیر مرکز هولوکاست در ترنتو کانادا و نویسنده کتاب Study for Holocaust Memorialمی باشد ، تصادفی بودن این نام ها با توجه به موقعیت هر دو در ترنتو کانادا کمی دور از ذهن می باشد با توجه به اینکه در تهران در دفتر شعبه از نام «اوج» استفاده کرده اند این سوال ایجاد می گردد که چرا در داخل کشور از این نام استفاده نکرده اند اگر پاسخ این است که نام های خارجی نمی توانند در ایران ثبت شود آیا این سوال برای دستگاه های امنیتی ایجاد نشده است که چرا فرزند خاوری نام این فرد را برای شرکت خود انتخاب نموده است؟

جالب است نام پسر خاوری در پوستر برخی از پارتی های شبانه به عنوان اسپانسر مالی نیز به چشم می خورد ، البته نگارنده اصلا قصد ندارد که این موضوع را زیر سوال ببرد که چرا این فرد در پارتی شبانه شرکت نموده و اسپانسر مالی آن پارتی ها بوده است اما باز همان سوال ها از دستگاه های امنیتی مطرح می شود که چگونه است که یک فرد را به خاطر یک بطری آبجو 100 ضربه شلاق می زنند اما یک فردی را با ملیت دوگانه و فرزندی که اسپانسر پارتی های شبانه است را بر مدیریت بزرگترین بانک دولتی کشور می گمارند.

دستگاه های امنیتی که تا این حد مدعی اشراف بر حوزه های پنهان و آشکار زندگی مردم هستند و بنا بر ادعای وزیر اطلاعاتش تا قلب موساد نفوذ می کنند چگونه دو ملیتی بودن مدیر عامل بانک ملی و شرکت های مورد سوال فرزندش هیچ گونه حساسیتی از خود نشان نداده اند؟
از هموطنانی که اطلاعات بیشتری در این خصوص دارند که نشان می دهد نام این شرکت با آن فرد تشابه اسمی است تقاضا می شود در بخش نظرات اطلاعات خود را ارسال نمایند.

احسان سلطانی

10 مهر 1390

پی نوشت:
لازم به توضیح است نگارنده چندی پیش در یادداشتی کوتاه در خصوص اختلاس 3000 میلیاردی و فرار خاوری نوشت : روی موضوع خاوری زیاد وقت گذاشتن همان چیزی است که برخی کانون های دخیل پرونده و دستگاه های امنیتی و قضایی برای مهار بحران داخلی به دنبال آن هستند چرا که صحبت های اخیر اژه ای در خصوص برنگشتن خاوری و اقدامات قضایی پس از آن برخی گمانه ها را مبنی بر از پیش طراحی شدن خروج و بازنگشتن خاوری به جهت انحراف پرونده و از زیر ضرب بیرون آوردن شبکه ای که دخیل این پرونده بودند ، همه بارها را روی سر یک نفر ریختن، انحراف افکار عمومی و رسانه ها به سمت یک نفر را بیش از پیش تقویت می کند : اژه ای در پاسخ به اینکه اگر آقای خاوری بازنگردد چه اقدامی انجام می‌دهید؟، گفته است: «قاضی پرونده مدیرعامل بانک ملی را ممنوع‌الخروج نکرده بود ولی اگر بازنگردد همه وصله‌ها و اتهامات به او چسبانده می‌شود و این به نفعش نیست.»

شعارنويسى,بلوغ بى نظير جنبش سبز ; زنده باد دیکتاتور/ مرگ بر موسوی

2011-09-28T00:01:00.000-07:00

مخاطب هر اجرای آیرونیکی امر حاکم است. مولف به گونه ای شوخ طبعانه "وضعیت" را شرح می دهد؛ وضعیتی که در آن نمی توان وضعیت را شرح داد. او با ارائه فرمی دلخواه حاکم، محتوا را به گونه ای رادیکال یادآوری می کند. یک خلع سلاح هنرمندانه. آیرونی در زبان یونانی به معنی پنهان داشتن و کتمان است. اولین بارافلاطون در کتاب "جمهور" از آن به معنای زبان بازی و زیرجلکی رفتار کردن یاد کرده است. در مکالمات سقراطی ، سقراط خود نقش یک متظاهر یا eiron را بازی می کند و در حالت آدمی نادان ظاهر می شود. از نظر نیچه آیرونی سقراط، نشانه قیام او بر ضد والاتباران است. در واقع آیرونی برگزیدن یک ژست است. انتخاب آگاهانه ژست یک ابله/ نادان/ یا عنصری از سیستم بودن. تنها از این طریق است که می توان موضوع را توصیف کرد. آیرونیست اهمیت واژگان را دست می اندازد. او به ما نشان می دهد که واژگان همواره در معرض تغییرند وتنها آنچه مهم است بهبود زندگی است. مردم لهستان در جنبش خود شعار می دانند :ما خواهان نظام زور و وحشت هستیم. آنها واژگان حاکم را برای حفظ تضاد با او ونشان دادن عمق این شکاف به کار می بردند . زنده باد دیکتاتور/ مرگ بر موسوی

امین بزرگیان

همسر سعید امامی کجاست؟

2011-09-24T08:36:00.000-07:00

اگر سری به خیابان فلسطین ، کوچه میرسرابی پلاک 1 [ دفتر « سازمان دفاع از قربانیان خشونت» ] بزنید و سراغ رئیس این سازمان که بارها به عنوان نماینده حقوق بشر از سوی جمهوری اسلامی ایران در شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد سخنرانی نموده است را بگیرید ، شما را به اطاق خانم « فهمیه دری نوگورانی »[همسر سعید امامی] هدایت خواهند کرد.

این سازمان اهداف خود را اینگونه معرفی می نماید: «سازمان دفاع از قربانیان خشونت تشکلی غیردولتی، غیرسیاسی و غیرانتفاعی دارای مقام مشورتی خاص با شورای اقتصادی اجتماعی ملل متحد است که فعالیت خود را در سال 1367 آغاز کرد. عضویت در شبکه سازمان های غیردولتی برای تشکیل دیوان کیفری بین المللی، هماهنگ کننده ملی راهپیمایی علیه کار کودک، سازمان مبارزه بین المللی علیه سلاح های کوچک و سبک، کنفرانس سازمان های غیردولتی دارای مقام مشورتی با سازمان ملل متحد (کنگو)، جنبش بین المللی برای جهانی عادلانه (جاست)، شورای توانبخشی قربانیان شکنجه و شبکه جوانان آسیا از فعالیت های بین المللی سازمان به شمار می رود ».

اما بر خلاف آنچه به عنوان اهداف این سازمان از جمله راهپیمایی علیه کار کودک، مبارزه بیت المللی علیه سلاح های کوچک و سبک!، شورای توانبخشی قربانیان شکنجه و شبکه جوانان آسیا ذکر شده است ، « فهمیه دری نوگورانی » در سخنرانی های خود در شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد به عنوان نماینده ایران از سوی «سازمان دفاع از قربانیان خشونت» به جای اینکه آماری از خشونت و شکنجه و وضعیت کودکان کار در ایران ارائه دهد مانند محمود احمدی نژاد سر از غزه و فلسطین در می آورد و جنایت و خشونت پلیس کانادا را محکوم می کند.

«رفتار بد پلیس کانادا باعث افزایش نگرانی در سال‌های گذشته بوده است. در مواردی چند این خشونت‌ها منجر به زخمی شدن مردم و یا از دست رفتن جان‌شان بوده است!»

البته آنچنان که مشخص است در ابتدای شکل گیری این سازمان [دفاع از قربانیان خشونت] که با "ستاد حقوق بشر قوه قضائیه" به دبیری محمد جواد لاریجانی نیز روابط ارگانیک دارد وی در سفرهای خارجی از نام « Fahimeh Dorri» استفاده نموده است اما پس از مدتی آن را به فاطمه دری تغییر داده ولی از آنجایی که فراموش کرده اند در سندی که از سوی سازمان دفاع از قربانیان خشونت [organization for defending victims of violence] ODVV به شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد ارائه شده است نام کامل «Fahimeh Dorri Nogorani» را حذف نمایند تغییر نام وی به فاطمه در دیگر سخنرانی ها مشخص می گردد.

در جستجوی فارسی هیچ نامی مرتبط با این فرد که روزی از سوی دستگاه های امنیتی به بدترین شکل ممکن مورد شکنجه قرار گرفت[ فیلم بازجویی ها ] و از سوی بازجویان قتل های زنجیره ای به اتهاماتی چون عامل سرویس موساد و دیگر کشورها روبرو شد یافت نمی شود.

مشخصا این سازمان [سازمان دفاع از قربانیان خشونت] آنچنان که در سایت رسمی آن مشخص است علاوه بر فعالیت هایی نظیر برگزاری کارگاه های آموزشی برای زنان! در خصوص مباحث حقوق بشری ، نشست های تخصصی برای سازمان ها و ادارات مرتبط در داخل کشور فعالیت های گسترده ای را در خارج از کشور نیز در زمینه حقوق بشر در راستای لابی گری برای جمهوری اسلامی انجام می دهد که فهمیه دری نوگورانی نیز نقش پررنگی در این فعالیت ها دارد .

جا دارد سازمان ها و فعالین حقوق بشری با هوشیاری بیشتری نسبت به برقراری ارتباط با اینگونه سازمان ها که به اسم مبارزه با خشونت و حقوق بشر ماموریت های دستگاه های امنیتی جمهوری اسلامی را دنبال می کنند اقدام نمایند.

احسان سلطانی

کانون های پنهان و تئوری توطئه ؛ نقدی بر کتاب «قدمت روی چشم ، چهرۀ ایران امروز»

2011-09-13T07:02:00.000-07:00

معرفی کتاب

طرح روی جلد کتاب «قدمت روی چشم؛چهره ایران امروز»
تابلو فرشی در بازار فرش تهران

کتاب قدمت روی چشم اثر مشترک «سرژ میشل» و «پائولو وودز» [انتشارات برنارد گراسه ، پائیز 2010] تلاش دارد تا چهرۀ جدیدی از ایران امروز را برای مخاطبان خود به تصویر بکشد .

سرژ میشل متولد سوئیس ، معاون مدیر مسئول روزنامه فرانسوی زبان لوموند می باشد که برای اولین بار در دسامبر 1998 به عنوان خبرنگار فیگارو به ایران می آید و در ژانویۀ 1999 اولین مقالۀ خود را در ارتباط با بیانیه وزرات اطلاعات در خصوص قتل های زنجیره ای می نویسد. موضوعی که به گفتۀ خود «بر تمام دوره اقامتش در ایران سایه می افکند»[1] وی در سال 2002 ایران را ترک می کند اما با توجه به پرونده مفتوح امنیتی که برای وی به دلیل نگارش مقاله ای جامع در خصوص دستگیری های گستردۀ یهودیان از جمله 13 تن در شیراز و اصفهان که به اعدام محکوم شده بودند تا سال 2006 تمامی درخواست های ویزای وی رد می شود.

پائولو وودز متولد هلند ، عکاس روزنامه ها و مجلاتی همچون تایمز،نیوزویک و لوموند است که پیش از «قدمت روی چشم» به همراه سرژ میشل مشترکاَ چهار کتاب دیگر نیز نوشته اند.آنها در بهار 2005 در پاریس تصمیم می گیرند کار مشترکی درباره ایران منتشر کنند و در همین راستا طرح کلی کار «ارائه چهره از یک سری ایرانیان خوشبخت»[2]را به ناشر می دهند و ناشر عنوان کتاب را «ایران خوشبخت» تعیین می کند.پائولو در می 2005 موفق به اخذ ویزا می شود و کار کتاب را از همان تاریخ آعاز میکند و سرژ میشل در دسامبر 2006 پس از چهار سال رد درخواست ویزا ، مجدد موفق به دریافت اجازۀ ورود می شود.مدت زمان این اقامت بسیار کوتاه بود و پس از اتمام مهلت ویزای اولیه از تمدید ویزای آنان جلوگیری می شود و پس از 2 سال مجدداً در فوریۀ 2009 برای سی و یکمین سالگرد انقلاب به ایران می آیند و 3 ما پس از آن نیز برای پوشش انتخابات ریاست جمهوری با درخواست ویزای آنان موافقت می شود. مصاحبه ها و روایت هایی که از چهرۀ ایران امروز توسط این دو نویسنده در کتاب منتشر شده است محصول این رفت و آمدها و اقامت های جسته و گریخته در ایران است که مشخصا حوادث پس از انتخابات سایۀ سنگینی را بر روی کتاب انداخته و برخی اظهارنظرها در خصوص شرایط سیاسی و اجتماعی ایرانِ پیش از انتخابات را تحت الشعاع خود قرار داده که سرژ میشل نیز خود به این موضوع معترف است.[3]

این کتاب متشکل از پیشگفتار ، مقدمه ای تقریبا طولانی [نگارنده این سطور بر این باور است کتاب از این مقدمۀ طولانی که بعضا دچار آشفتگی و پراکندگی موضوعی نیز شده است رنج می برد] و 45 فصل می باشد .نویسندگان سعی نموده اند تا از برخی خلقیات ایرانیان چون فرهنگ تعارف ، اهمیت جشن ها از جمله مراسم ازدواج در بین آنها، از نقش پیکان در اقتصادش تا جایی که به آن لقب دائرة المعارف اقتصاد ایران می دهند ، از تئوری توطئه ، تخت جمشید،تفاهم دیدگاه در ارتباط با همجنسگرایی بین مردم و نظام،عشق به صیغه، انرژی هسته ای ، انتخابات و برادرانی که یکی بسیجی و طرفدار احمدی نژاد و دیگری اهل موسیقی و سینما و طرفدار میرحسین موسوی است ، در ارتباط با رنج بورژوازی ایران از هویت شیزوفرنیک و دوگانه ای مبتنی بر عقدۀ حقارت و عقدۀ خودبزرگ بینی ، چند دختر و پسر که باور دارند هر چقدر آزادی بخواهند در ایران وجود دارد و خلاء کاباره ها را با برگزاری پارتی جبران می کنند ،از بسیجی هایی که وقتی جنگ شد برای حفظ کشور و انقلاب به خطوط مقدم جبهه رفتند و پس از جنگ به کارهایی چون شبیخون زدن به مهمانی های شبانه و بو کردن ته لیوان ها برای حفظ انقلاب روی آوردند و مسائلی اینچنینی برای مخاطبین خود سخن بگویند.

«سرژ میشل» و «پائولو وودز» هدفشان از انتشار کتاب «قدمت روی چشم» را تشریح جامعه ایران در لایه های مختلف فکری از مردم عادی گرفته تا مسئولین به دور از هرگونه بزرگنمایی یا کلیشه های همیشگی برای مخاطبین خود بیان کرده و می نویسند :« هر دو با هم موافق بودیم که باید بر علیه کلیشه هایی که ایران پس از انقلاب را سیاه جلوه می دهد مبارزه کنیم؛... ما که یقین داشتیم رویکردمان کاملا بدیع و بجاست،میخواستیم ثابت کنیم کنیم که ایران در یک گروه آیت الله قرون وسطایی که مردم ویژه و آزادیخواه خود را سرکوب می کنند خلاصه نمی شود . ما می خواستیم کشور ایزوله شده و بکری را توصیف کنیم که بدور از غوغای اقتصاد جهانی شدۀ ما ، روزگار نسبتاً خوبی را می گذراند.می خواستیم ثابت کنیم که یک انقلاب دیگر به زیان اکثر ایرانیان خواهد بود و آمریکائی ها با رویای «تغییر رژیم» یکبار دیگر راه اشتباهی را در پیش گرفته اند.ما می خواستیم مردمی را نشان دهیم که زندگی معمولی و خوشایندی داشتند،خود را با نظام سازگار کرده بودند ، حتی از آن سود نیز می بردند و به این لحاظ به دوام عمرش کمک می کردند خلاصه اینکه می خواستیم نشان دهیم ایران کره شمالی نیست.»

سرژ میشل همچنین می گوید قصد داشته تا دوگانگی های ایران را برای جهانیان به تصویر بکشد:

«از لحاظ ظاهری ایران فرق چندانی با زادگاهم نداشت.علی رغم تصویر ذهنی من از یک شهر «شرقی» ، تهران مملو بود از آسمانخراش های مدرن،اتوبان های عریض ،رستوران ها و فست فودهای متنوع و شعبات بی شمار بانکی که تعدادشان حتی بیش از بانک های زادگاهم بود.اما تفاوت بین کشورهایمان در عرصه های دیگری همچون فرهنگ و طرز تفکر مردم پنهان بود.کم کم فهمیدم که به ایران باستانی و اسطوره ای قدم نگذاشته ام ، بلکه وارد امپراطوری ظواهر شده ام و از این بابت خرسند بودم.جاذبه کار تازه ام دقیقا در مشاهده این دوگانگی بود: دو گانگی میان ظواهر فریبنده و کلمات فرار، میان اسطوره و ملموسات روزمره،میان کلیشه های ذهنی ما غربیان و ایران حقیقی امروز،من شجاعانه قصد داشتم این دوگانگی را به پشتوانه کارت خبرنگاری ام برای جهانیان روشن سازم...

از خود پرسیدم چرا شناخت غربیان از ایران پس از انقلاب اسلامی اینچنین «کلیشه ای»شده؟ کلمه «ایران» تصویر «زن های چادری» یا «بنیان گرایی دینی» را در ذهن اکثر غربیان تداعی می کند.آیا این عدم اگاهی ما ، از عقدۀ پنهان خود بزرگ بینی غربی ناشی می شود؟ آیا ایران تبدیل به یک دشمن غیر واقعی کشته؟ آیا تبلیغات منفی رسانه ای باعث تیرگی وجهه ایران شده یا عدم آگاهی غربیان از فرهنگ پیچیده ایرانیان باعث و بانی این قضیه است؟ با گذشت زمان ، با خواندن کتاب های متفاوت و آشنا شدن با «مردم عادی» فهمیدم که این دوگانگی ، که از روز اول مرا محسور کرده ، باعث ایجاد ابهام در اذهان غربیان گشته به طوری که گفتمانشان را در مورد ایران پیچیده کرده است.»[4]

تئوری توطئه

بخش نهم کتاب 444 صفحه ای «قدمت روی چشم» به مسئله « تئوری توطئه » در میان ایرانیان اشاره دارد تا آنجا که در یک سیر تاریخی تمامی مردم ایران گرفتار توهم توطئه هستند و تصور می کنند هر اتفاقی که در کشورشان و دنیا افتاده است متاثر از اقدامات از پیش طراحی شده برخی کشورهای خارجی بوده است و از آن به عنوان یک حس مشترک بین مردم و دولت با تمام تفاوت هایی که بین آنان وجود دارد یاد می کنند.

نویسنده کتاب تکرار مداوم تئوری توطئه را در مکالماتش با مردم ناخوشایند خوانده است و پس از چندین مصداق داخلی ، خارجی و نهایتا با یک اغراق عجیب ایران را مستعدترین کشور جهان در زمینه تئوری توطئه می نامد:

« ناخوشایندترین مکالماتم در بزم های شمال شهر تهران این بود که مدام با تئوری توطئه روبرو می شدم...

با وجود شرکت در انقلاب ، از آنجا که رژیم کنونی به مذاق بعضی خوش نمی آید ، آنها می خواهند ثابت کنند که انقلاب در حقیقت دسیسۀ قدرت های خارجی بوده است(همان قدرت های خارجی که این بورژوازیها می کوشند از آنها الگوبرداری کنند و از معاشرت با دیپلمات هایش به خود می بالند)

[مردم ایران می گویند] انقلاب کار انگلیس ها بود که سلطۀ آمریکا بر ایران را تحمل نمی کردند.این انگلیس ها همچنان به دنبال غلبه ایر ایران هستند.

انقلاب کار آمریکا بود که نمی توانست ببیند ایران دارد در خاورمیانه به یک قدرت بزرگ تبدیل می شود و آنقدر مدرن و پویا شده که به زودی می تواند از زیر یوغ آمریکا بیرون آید.

برنامه حملات تروریستی به برجهای دوقلو آمریکا در 11 سپتامبر 2001 مو به مو توسط «سیا» طرح ریزی و اجرا شده بود تا آمریکا بتواند به افغانستان و عراق حمله کرده ، ایران را محاصره کند.

حالم از احمدی نژاد بهم می خورد اما در مورد هلوکاست حق با اوست.

رانندگان تاکسی فحش زمین و زمان را به راه بندان می دهند ولی مقصر اصلی را برنامه ریزی غلط شهری نمی دانند بلکه راه بندان را حاصل توطئۀ موساد و سیا می پندارند.گویا دست های پنهان جاسوسان خارجی عمدا این راه بندان ها را ایجاد می کنند تا روحیه ایرانیان را ضعیف کنند و جلوی پیشرفت و استقلال ایران را بگیرند.

این پدیده واقعا برایم حیرت آور بود با وجود تمامی تفاوتی که میان دولت و مردم وجود دارد هر دو اعتقاد راسخی به تئوری توطئه دارند....وقتی مسئله را عمیق بررسی کردم دیدم ایران مستعدترین کشور جهان در زمینۀ تئوری های توطئه است.»

مسائلی که سرژ میشل به عنوان تئوری توطئه نقل نموده است و نهایتا از ایران به عنوان مستعدترین کشور جهان در زمینه تئوری توطئه یاد کرده از چند جهت قابل بررسی است:

بیان برخی فرضیات رایج بین مردم چون دخالت برخی کشورها در وقوع انقلاب و اتفاقات پس از آن به عنوان تئوری توطئه در حالی است که در بخشی از مقدمه کتاب به مسئله دخالت ها و اقدامات مستقیم کشورهای خارجی در تاریخ ایران اشاره شده، ناخوشایند بودن طرح فرضیاتی اینچنینی برای سرژ میشل با توجه به اینکه بر دیگر دخالت های بیگانگان در طول تاریخ ایران صحه میگذارد نوعی تناقض در کتاب ایجاد نموده است:

«... ایرانیان ملتی هوشمند ، هنر دوست و ریزبینی هستند و میل چندانی به اسلحه به دست گرفتن از خودشان نشان نمی دهند.ایرانیان در تاریخ دائما نقش قربانی را بازی کرده اند که برای من شخصاً کاملاً آشناست.ایرانیان به فواصل منظم پیشرفت های قابل ملاحظه ای را شاهد بودند ولی اعصار طلائیشان توسط مهاجمانی خونریز و بی فرهنگ منهدم شده است.مغول ها در قرن دوازدهم سلسله فرهیختۀ سلجوقی را از ریشه سوزاندند.افغان ها با قشون فیل های خود در سال 1721 اصفهان را به خاک و خون کشیدند.پیش از آنها در قرن هفتم اعراب اولین دین یکتاپرست جهان یعنی دین زرتشت را تقریبا به نیستی کشاندند.دینی که سراسر صلح است و ستایش طبیعت.اسکندر که در ظاهر باسوادتر از سایر اشغالگران بود ، با کمال بی رحمی میراث تخت جمشید این جواهر پر شکوه دوران هخامنشی را به آتش کشید.نزدیک تر به ما ، انقلاب مشروطه در 1905 به خاک و خون کشیده شد :انقلابی که نوید دموکراسی در شرق بود.در جنگ جهانی دوم ، شوروی و انگلیس خاک ایران را با خونسردی تمام بین خود تقسیم کرده بودند ، تقسیمی نابرابر به نفع انگلیس ها که جنوب را از آن خود کرده بودند و بدون آنکه خم به ابرو بیاورند یا سهمی به کسی بدهند از نفت ایران به مدت نیم قرن آزادنه بهره برداری کردند.وقتی مصدق در سال 1951 قد علم کرد تا نفت را ملی کند ، سازمان سیا ، کودتایی را به راه انداخت و با پخش کیسه کیسه دلار میان برخی روزنامه نگاران ، افسران و اوباش به راحتی نفت را بازپس گرفت.»[5]

نویسنده به کرات از دخالت دیگر کشورهای خارجی در همین 100 سال گذشته در ایران سخن به میان آورده و به عنوان مثال از به یغما رفتن انقلاب مشروطه ، اشغال شمال و جنوب ایران توسط قوای نظامی بیگانه و تسلط بر منابع نفتی یا دخالت مستقیم سرویس های خارجی ذی نفع در ناکام ماندن تلاش های محمد مصدق نوشته است با این وجود چگونه فرضیاتی چون دخالت مستقیم کشورهای خارجی یا حداقل تلاش آنها در جهت خط دهی و جهت دهی به منظور بهره برداری از اتفاقات سی و اندی سال پیش یا حوادث پسین آن تحولات ، عاری از هر گونه دخالت کشورهای خارجی ارزیابی شده و فرضیات اینچنینی توطئه خوانده می شود؟

اگرچه انقلاب ایران یکی از مردمی ترین دگرگونی های سیاسی قرن نوزدهم بود و نقش دولت های خارجی در این رویداد تاریخی آنچنان که بسیاری ایرانیان به زبان می آورند قابل لمس نیست و آنچنان که «میل کوپلند» افسر سابق سیا [ 6 ] میگوید غیرممکن بوده است :«آنچه آمریکا در ایران می کرد بر پایه تن دادن به واقعیت بود.به استثناء پذیرفتن سقوط شاه.بر اساس تجربه 1953 ما بر این باور بودیم که جمعیت این حرکت مهیب [تظاهرات های خیابانی] را نمی تواند ادامه بدهد.خسته می شود و رها می کند اما مردم از حرکت باز نایستادند.در 1953،ما با جمعیت بیست هزار نفری روبرو بودیم که فریاد می زد«مرگ بر شاه،زنده با مصدق».کاری که ما کردیم،به راه انداختن جمعیتی 20 هزار نفری بود که فریاد می زد«مرگ بر مصدق،زنده باد شاه». اما حامیان آیت الله خمینی در 1979 [چند]میلیون بودند و ما نمی توانستیم این تعداد را در مخالفت با او گرد آوریم.» ، اما وقایع پسین آن و برخی دخالت های خارجی مسیر انقلاب ایران را به صورت کلی دگرگون کرد و با توجه به اسناد متعددی که نه از سوی ایرانیان بلکه از سوی منابع و محققین خارجی از این دخالت ها منتشر شده گواه این مدعاست ،اسنادی که در کش و قوس و زد و خوردهای سیاسی و بین جناحی آنها منتشر گردید و در برخی دادگاه ها صحت آنان به شکل جدی مورد بررسی قرار گرفت به طوری که نمی توان آن را تئوری توطئه خواند[ لااقل از سوی ایرانیان] ، از جمله این دخالت ها و جهت دهی به فعالیت ها نقش راکلفر و کسینجر در طراحی « تسخیر سفارت آمریکا و گروگانگیری دیپلمات های آمریکایی» می باشد.

در سال 1982 «مارک هولبرت Marc Hulbert» روزنامه نگار و محقق آمریکایی در کتاب «طراحان یک ماجرا Interlock» نتیجه تحقیقات خود را با اسناد مهمی که بارها در کنگره آمریکا مورد بررسی قرار گرفت منتشر نمود پس از آن نیز «روبرت پاری» تحقیقات هولبرت را پی گرفت و حتی در خصوص فروش اسلحه از سوی آمریکا و اسرائیل در زمان جنگ ایران و عراق پرده برداشت.

کتاب های متعددی در این زمینه نگاشته شد که موید این موضوع می باشد ، از جمله آنها می توان به :

روبرت پاری ، راز اکتبر سورپرایز،حیله یا خیانت؟ 1993 Trick or treason , The October surprise mystery و دو کتاب دیگر تحت عنوان «پنهان کاری و مصونیت» و «پرونده های مجهول اکتبر سورپرایز»

اکتبر سورپرایز October Surprise نوشته باربارا هونگر Barbara Honegger تاریخ 1989

اکتبر سورپرایز نوشته گری سیک مشاور امنیت ملی ریگانGary Sick تاریخ انتشار 1991

گزارش کمیته تحقیق کنگره امریکا در باره اکتبر سورپرایز که در 1993

Joint Report of the Task Force to Investigate Certain Allegations Concerning the Holding in 1980 of American Hostages by Iran. October Surprise Task Force

نمونۀ دیگری که می توان از دخالت مستقیم کشورهای خارجی در امور ایران ذکر نمود سند مهمی است که روبرت پاری از گزارش الکساندر هیگ به ریگان منتشر می کند بر اساس این سند آمریکا و عربستان به صدام برای حمله به ایران چراغ سبز داده بودند و از سوی دیگر در ادامه تحقیقات خود نشان می دهد که ریگان شخصا مجوز فروش سلاح به ایران از طریق اسرائیل را امضا می کند.[7]

روبرت پاری در توضیح این سند می نویسد:

«...يكى از اين مدارك، دو صفحه است. عنوان آن "نكات درخور گفتگو" است و آلكساندر هيگ، وزير امور خارجه امريكا، آن را براى توجيه ريگان، رئيس جمهورى، تهيه كرده‏است. مهر " فوق سرى / حساس " را دارد. سند سفر اول هيگ به خاورميانه را در آوريل 1981، حكايت مى‏كند.

در گزارش، هيگ مى‏نويسد او تحت تأثير « مجموعه اطلاعات » ( پيرامون نقش امريكا و اسرائيل در فروش اسلحه ) قرار گرفته است. هردو، انورالسادات، رئيس جمهورى مصر و ملك فهد، پادشاه عربستان توضيح مى‏دادند كه ايران قطعات يدكى تجهيزات نظامى ساخت امريكا را از راه اسرائيل دريافت مى‏كند«. اين امر بسا براى پرزيدنت ريگان كمتر مايه تعجب بوده‏است. چرا كه واسطه‏هاى او ، با همكارى اسرائيل، در قفاى پرزيدنت كارتر، قرار تحويل اسلحه به ايران، ( در ازاى به تأخير انداختن آزادى گروگانها ) را داده بودند.

اما آلسكاندر هيگ در پى تصديق بالا، تصديق بهت آور ديگرى را مى‏آورد: " ونيز بجاست تأييد كنم كه پرزيدنت كارتر، از طريق شاهزاده فهد، به عراقيها براى جنگ با ايران، چراغ سبز داده بود". به سخن ديگر، بنا بر اطلاعى كه هيگ يافته بود، پادشاه سعودى، فهد (اينك پادشاه عربستان)، پرزيدنت كارتر، از قرار، به اميد دست قوى پيدا كردن امريكا در خاورميانه و بر اثر يأس از فشار به ايران و آزاد كردن گروگانها از راه گفتگو، چاره را در برانگيختن صدام به حمله به ايران ديده‏است.

گزارشى كه هيگ نوشته است حاوى جزئياتى در باره « چراغ سبز »است. هيگ تقاضاى مرا براى مصاحبه در باره گزارش خود، نپذيرفت.

... حمله عراق به ايران ،ايران را سخت نيازمند قطعات يدكى براى هواپيماهاى نظامى و نيز تجهيزات نيروى زمينى خود كرد. اما حكومت كارتر همچنان خواستار آزاد شدن گروگانها پيش از تحويل تجهيزات نظامى به ايران بود. اما بنا بر مدارك كميسيون نيروهاى مسلح كنگره كه من در اطاق مدارك يافت، جمهوريخواهها با تحويل اسلحه به ايران موافق‏تر بوده‏اند.»

از سوی دیگر در نوامبر 1986 باب وودوارد Bob Woodward و والتر پینکوس Walter picus مقاله ای را در واشنگتن پست منتشر نمودند.بر اساس این مقاله حکومت ریگان فروش اسلحه به ایران از راه اسرائیل را از همان 1981 چند ماه بعد از تصدی ریاست جمهوری تصویب کرده است. در آوریل 1987 آلفونسو چاردی در میامی هرالد قطعه ای از پازل رابطه ریگان با ایران را یافت. وی نوشت«3 تن از فعالان ستاد انتخاباتی ریگان،در هتل لانفان پلازا در واشنگتن در سپتامبر 1980 با یک فرستاده ایرانی دیدار کرده اند.بنابر فرض،فرستاده پیشنهاد کرده است که گروگان ها به ترتیبی آزاد شوند که موجب پیروزی ریگان در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا شود،مشاوران ریگان یعنی ریچارد آلن و لورانس سیلبرمن و روبرت مک فارلین اصرار می وررند که آنها پیشنهاد را مپذیرفته اند ؛اما آنها نام فرستنده را بیاد نمی آورند.»[8]

پس از آن ریچارد برنک در گفتگو با پاری مدعی می شود که بوش عضو هیات مذاکره کننده با آیت الله خمینی بوده است و او را در پاریس دیده است.پاری می نویسد که علت اشتیاقش از برنک این بوده است که حکومت آمریکا او را دروغگو خواند و بر علیهش در دادگاه اقامه دعوا کرد اما نتوانست دروغگو بودن وی را ثابت نماید پاری می نویسد : «من نمی دانم در این محاکمه چرا حکومت بازنده شد .اما اگر حکومت نتانست ثابت کند برنک دروغ می گوید لاجرم واقعیتی وجود دارد و کاری انجام گرفته است»[9]

البته اتفاقات پس از انقلاب 57 از جمله «گروگانگیری» و سپس «چراغ سبز » آمریکا به صدام برای حمله به ایران و مسائلی که در پی آن به وقوع پیوست از جمله فروش سلاح از سوی آمریکا و اسرائیل به ایران که هر کدام چه تبعاتی ناخوشایندی را توانست بر آینده ایران تحمیل کند موضوعات بسیار گسترده و عمیقی هستند که بررسی آنها در یک مقاله انتقادی میسر نیست و دلیل ذکر این موارد در این نوشتار این بود که برخلاف آنچه نویسنده کتاب «قدمت روی چشم» مدعی است که اینگونه «تئوری های توطئه» ساختۀ ذهن ایرانیان است و با ناخوشایند خواندن این قبیل مکالمات به صورت ضمنی مخالف دخالت مستقیم و غیرمستقیم کشورهای خارجی در ایران است، این تحقیقات نشان می دهد که این تئوری ها در همان کشورهای اروپایی و آمریکایی متولد شده و در ایران نیز مانند تمام کشورهای دنیا بازتاب پیدا کرده و در محاورات روزانۀ مردم بیان می گردد.

از سوی دیگر سرژ میشل در بخش « تئوری توطئه» به منظور تائید نوشتار خود در باب تئوری پردازی ایرانیان در پینوشت 8 به کتابی از یوراند آبراهامیان اشاره می نماید، جالب است عبدالله شهبازی نویسنده و مورخ برجسته ایرانی در نقد تعریف تئوری توطئه از سوی آبراهامیان در مقاله ای تحت عنوان «نظریه توطئه و نقد روش شناسی در تاریخ نگاری معاصر ایران» می نویسد:

« مفهوم "تئوري توطئه" بيشتر كاربرد ژورناليستي دارد تا علمي. به‌عبارت ديگر، نوعي حربه تبليغاتي است براي بستن دهان كساني كه به پژوهش در لايه‌هاي پنهان سياست و تاريخ علاقمندند؛ يعني به عرصه‌اي كه از آن با ‌عنوان فراسياست Parapolitics ياد مي‌شود. اين مفهوم فاقد هرگونه تعريف و ارزش علمي است و دامنه كاربرد آن روشن نيست و لاجرم كسي را كه در اين زمينه قلم مي‌زند به سطحي‌نگري و تناقضات جدّي وادار مي‌كند... توجه كنيم كه اين امر به "تئوري توطئه" محدود نيست بلكه در مورد برخي ديگر از مفاهيم نظري در عرصه انديشه سياسي نيز صادق است.» [10]

بدین سان عبدالله شهبازی معتقد است «تئوری توطئه» یک حربه تبلیغاتی برای متوقف کردن پژوهش در لایه های پنهان سیاست است.

آبراهامیان [که سرژ میشل کتاب وی را تائید نوشتار خود معرفی می نماید] در تعریف تئوری توطئه می نویسد:

« اين تصوير چنين است كه ايران صحنه‌اي است كه بازيگران آن از سوي قدرت‌هاي خارجي كنترل مي‌شوند و نقشي كه به عهده گرفته‌اند يا كلماتي كه بر زبان مي‌رانند نيز از خارج تعيين شده است. اين قدرت‌هاي خارجي گويا قادرِ مطلق، كاملاً مسلط و واقف به همه جزئيات هستند و همه حركت‌هاي روي صحنه به فرمان آن‌ها صورت مي‌گيرد. بازيگران، يعني ايرانياني كه در صحنه سياست‌اند، فقط مثل عروسك خيمه‌شب‌بازي دست‌آموز و دست به فرمان نيروهاي خارجي عمل مي‌كنند. آنچه روي مي‌دهد نه از روي تصادف، نه بر حسب ابتكار لحظه‌اي و نه از اراده مستقل افراد نتيجه مي‌شود. همه چيز از قبل طراحي شده، نمايشنامه روي كاغذ آمده و كارگردان و مؤلف اصلي آن، همان قدرت‌هاي خارجي، سرنخ‌ها را به دست دارند. با اين ديدگاه كاري كه براي تفسيرگر سياسي مي‌ماند اين است كه معلوم كند كدام قدرت خارجي كدام بازيگر روي صحنه را در اختيار خود دارد. من اين شيوه تفكر را "شيوه پارانويايي" (تشويش و هراس از توطئه مخفي ديگران عليه خود) در فرهنگ سياسي ايران نام گذاشته‌ام»[11]

دکتر شهبازی تعریف آبراهامیان را از تئوری توطئه تصویری مطلق گرایانه از دیدگاهی بسیط و سطحی می داند و معتقد است:

« با اين تعريف مي‌توان موافق بود. قطعاً چنين تفكر ساده و عاميانه‌اي نمي‌تواند مورد پذيرش هيچ محقق جدّي باشد؛ و بي‌شك چنين نگاهي در انديشه سياسي معاصر ايران، و نيز در تاريخنگاري معاصر ايران، حضور دارد. ولي زماني كه آقاي آبراهاميان به ذكر مصاديق مي‌پردازد، چارچوب مطلق‌گرايانه فوق را بر برخي پديده‌هاي تاريخ معاصر ايران چنان تطبيق مي‌دهد كه گويي "عامل توطئه" در اين حوادث هيچ نقشي نداشته است؛ و در نتيجه گويي ايرانياني كه در اين حوزه قلم زده‌اند همگي به نوعي "پارانوياي سياسي" مبتلا بوده‌اند؛ هيچ واقعيت عيني آنان را برنينگيخته است و در نگاه بدبينانه آنان هيچ هسته‌اي از واقعيت مندرج نيست.»[12]

مشخصا همان خطی را که آبراهامیان در تعریف تئوری توطئه رفته است ،سرژ میشل در کتاب «قدمت روی چشم» ادامه می دهد ، و از سوی دیگر با مثال اغراق آمیز خود از «رانندگان تاکسی» که حتی ترافیک را نیز کار اسرائیل و توطئه خارجی می دانند تصویری حیرت آور از توهم ایرانیان در ارتباط با دخالت کشورهای خارجی در ایران به مخاطب خود ارائه می دهد و با طرح یک ادعای کمتر شنیده شده از سوی ایرانیان [دست داشتن موساد در راه بندان] و قرار دادن این مدعای اغراق آمیز در کنار دیگر احتمالاتِ قابل اثبات ، این تصویر را به مخاطب می دهد که احتمال دست داشتن عوامل خارجی در دیگر واقعیت های قابل رهگیری ، توهمی ساختۀ همین ذهن بیگانه ستیز ایرانیان است!

در صورتی که آنچنان که پیشتر ذکر شد بسیاری از مطالبی که به عنوان «تئوری توطئه» از آن یاد شده مسائلی می باشد که در خود غرب تولید شده است از جمله تردید ها در مورد حادثۀ 11 سپتامبر که نویسندگان کتاب از زبان مردم ایران نیز به آن اشاره نموده بودند باید گفت مردم آمریکا بیش از مردم ایران نسبت به دست داشتن کانون های پنهان وابسته به دولت آمریکا در این حادثه مظنوند تا آنجا که بر مبنای یک نظرخواهی انجام ‌شده در سال ۲۰۰۶ توسط اسکریپس هاوارد و دانشگاه اوهایو نشان داده شد «بیش از یک‌سوم جامعهٔ آمریکا مظنون‌اند که مقامات رسمی دولت فدرال به تروریست‌های 11 سپتامبر کمک ‌کرده اند یا این‌که برای متوقف‌کردن‌شان به اقدامی دست نزده اند تا این‌که آمریکا بتواند برای جنگ در خاورمیانه عازم شود.»[13] بنابراین اگر هم این موضوع را بتوان یک تئوری توطئه خواند باز تعداد بیشتری از مردم امریکا در مقایسه با مردم ایران گرفتار این نظریه هستند هر چند نگارنده بر این باور است که حربه هایی تحت عنوان توهم توطئه نتایج بسیاری از تحقیقات که این تردید را اثبات می کند ، تحت الشعاع خود قرار داد.

همینطور برخی دیگر از گمانه ها مبنی بر هدایت شدن طرح هلوکاست از سوی احمدی نژاد از سوی برخی شبکه های پنهان و ذی نفع ، با توجه به اینکه بیشترین سطح روابط اسرائیل با ایران در دوران احمدی نژاد صورت پذیرفته [دیدار وزرای علوم ایران و اسرائیل ، موضوع بحث برانگیز سزامی که نگارنده تحقیقات وسیعی در ارتباط با آن نموده است، رمز گشایی از مصاحبه محمد علی رامین (تئورسین هلوکاست) با وال استریت ژورنال در ارتباط با هلوکاست ) ومسائلی از این دست] مواردی است که برخی محققین داخلی با جدیت آن را پی گرفته اند و متاسفانه علیرغم اسناد متعددی که ارائه نموده اند به توهم توطئه متهم شده اند یعنی همان نگرانی که عبدالله شهبازی مطرح کرده است: « مفهوم "تئوري توطئه" بيشتر كاربرد ژورناليستي دارد تا علمي. به‌عبارت ديگر، نوعي حربه تبليغاتي است براي بستن دهان كساني كه به پژوهش در لايه‌هاي پنهان سياست و تاريخ علاقمندند.»

شاید اگر نویسنده کتاب توصیه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مبنی بر اینکه « سراغ مردم عادی برود» را جدی نمی گرفت و سراغ برخی محققین برجسته و مستقل ایرانی می رفت می توانست به نتایج قابل قبول تری برسد .در 444 صفحه کتاب نمی توان یک جمله اظهار نظر از یک اندیشمند یا محقق مستقل ایرانی در حوزه های مختلف ، فرهنگ ، سیاست ، اقتصاد یافت به هر حال نویسندگان قصد داشته اند چهرۀ ایران امروز را به مخاطبین خود عرضه کنند و این طیف نیز بخشی از مردم ایران هستند که شاید می توانستند هدف سرژ میشل را در ارتباط با «ارائه چهره ای از ایران بدور از کلیشه های همیشگی غربی» برآورده کنند.

احسان سلطانی

دوشنبه 21 شهریور 1390

مشاهده مقاله در سایت جرس

پی نوشت:

1. سرژ میشل ، پائلو وودز «قدمت روی چشم ،چهرۀ ایران امروز » انتشارات گراسه،خرداد 1390 صفحه 37

2. همان ماخذ، صفحه 75

3. همان ماخذ، صفحه 95

4. همان ماخذ ، صفحه 25 ، 26

5. همان ماخذ ، صفحه 69 و 70

6. Robert parry – 1993 Trick or treason , The October surprise mystery

7. روبرت پاری، تحقیقات و یافته های جدید پیرامون «اکتبر سورپرایز» و« ایران گیت » صفحه 9

8.حیله یا خیانت ، راز اکتبر سورپرایز،انتشارات انقلاب اسلامی،ترجمه ابوالحسن بنی صدر،صفحه 5

9.همان ماخذ صفحه 6

10.عبدالله شهبازی،«نظریه توطئه و نقد روش شناسی در تاریخ نگاری معاصر ایران»، مراجعه شود به لینک

http://www.shahbazi.org/pages/Conspiracy_Theory1.htm

11.یوراند آبراهامیان، فکر توطئه چینی در فرهنگ سیاسی ایران،کنکاش(چاپ خارج از کشور)تابستان 69 صفحه 95-96

12. شهبازی،«نظریه توطئه و نقد روش شناسی در تاریخ نگاری معاصر ایران»،صفحه 6

13.

Third of Americans suspect 9-11 government conspiracy»، ScrippsNews، August 1, 2006

14. سرژ میشل ، پائلو وودز «قدمت روی چشم ،چهرۀ ایران امروز » انتشارات گراسه،خرداد 1390 صفحه 26

La posizione politica contraddittoria (ed alquanto confusa) dell’Iran nei confronti della Siria

2011-09-05T03:14:00.000-07:00

Il 29 agosto scorso la Reuters ha pubblicato la notizia (vedi) dell’avvertimento dato dall’Iran alla Nato del rischio di ritrovarsi in una palude in caso di intervento militare in Siria e quindi che essa si sarebbe resa responsabile delle tensioni in tutta l’area. Nel contempo lo stesso governo iraniano faceva sapere la propria solidarietà politico-militare a Damasco: si tratta di notizie che non sono state diffuse nei media ufficiali iraniani e gli stessi alti funzionari di Teheran non hanno dato segnali di reazione.

Mentre veniva pubblicata la notizia della Reuters, Ramin Mehmanparast, portavoce del ministero per gli Affari Esteri, intervistato da un sito vicino ad Ali Larijani, presidente del Parlamento, ha dichiarato che “il governo di al-Assad deve rispettare il volere del proprio popolo ed avere un atteggiamento moderato nei confronti dei manifestanti dell’opposizione”.Ancora Seyyed Ahmad Avaee, membro della commissione parlamentare per la Sicurezza nazionale, mercoledì scorso, rispondendo ai giornalisti, aveva detto che “il nostro appoggio assoluto nei confronti della Siria in realtà è sbagliato dal momento che i manifestanti sono fedeli musulmani e l’ondata di protesta è partita dal popolo”.Dopo le posizioni di diversi esponenti del governo di Teheran per una politica morbida iraniana nei confronti delle proteste in Siria, il giornale ‘Sobhe Sadegh’, vicino ai Guardiani della Rivoluzione, riportava un articolo dal titolo ‘La posizione seria dell’Iran di fronte agli eventi in Siria’ in cui veniva spiegato che se le autorità turche avessero persistito nel sostegno ai manifestanti, il governo di Ankara avrebbe causato maggiori tensioni nell’area e quindi costretto l’Iran a dover prendere per forza una posizione o da una parte o dall’altra e cioè, com’è logico in base alla convenienza ed agli aspetti ideologici, l’appoggio ad al-Assad; nell’articolo viene quindi espresso un invito alla Turchia a valutare bene il futuro e quindi a bloccare l’inevitabile scelta dell’Iran. L’autore dell’articolo scrive che tutto il mondo è al corrente dei rapporti che intercorrono fra Damasco ed Teheran e quindi che l’Iran non ha necessità di nasconderli proprio perché quanto accade in Siria è di primario interesse per l’Iran: “in base alla visione iraniana, il governo di al-Assad è impegnato nella risoluzione dei problemi del proprio paese e di certo se terminano le intromissioni straniere c’è la possibilità di riprendere ad operare in questo senso”. Non solo, “se la Turchia – ha continuato Sobhe Sadegh – vedesse in modo realistico la situazione siriana, appoggerebbe il governo di al-Assad e l’interazione fra l’Iran e la Turchia potrebbe portare risultati positivi”.Contemporaneamente all’uscita dell’articolo del ‘Sobhe Sadegh’, sul sito Khabar online, vicino al presidente del Parlamento, appariva un articolo importante intitolato “In lutto del mio figlio giovane al-Assad”, in cui veniva espressa la delusione per la permanenza al potere del presidente siriano: “Nonostante le concessioni fatte ai manifestanti – ha riportato l’articolo – al-Assad non poteva controllare la crisi interna per via dei molteplici motivi dovuti agli appoggi dati all’opposizione da parte dei governi stranieri, interessi ben più forti della capacità di azione del governo siriano. Inoltre al-Assad poteva contare sull’appoggio di meno della metà della popolazione libanese, come pure l’esercito militare siriano si sta portando gradualmente verso un crollo. Quest’ultimo infatti è formato sostanzialmente da due tribù, gli alawiti, ai vertici della gerarchia militare, ed i sunniti, che sono la maggioranza e che ne rappresentano la base, impegnati frontalmente nella repressione delle manifestazioni. Il divario crescente fra alawiti e sunniti ha portato ad una situazione difficile per al-Assad, poiché prima era un elemento unitario di garanzia per il presidente siriano. Inoltre l’Arabia Saudita ed il gruppo libanese ‘XIV Marzo’ stanno incoraggiando in modo non del tutto nascosto i soldati sunniti al sostegno dei manifestanti. Dall’insieme di queste realtà si può evincere che lo stesso al-Assad non può uscire, nonostante le promesse di riforme, dalla difficile situazione creatasi.Secondo l’autore dell’articolo il fallimento della politica del presidente siriano è assoluto e per il rovesciamento di al-Assad servono sanzioni economiche, il blocco dei beni all’estero, l’espulsione degli ambasciatori dai vari paesi, l’interdizione dei voli fino all’impegno di alcuni paesi nella partecipazione ad un attacco.Secondo l’articolo riportato sul sito vicino al presidente del Parlamento iraniano, al-Assad sarebbe cosciente dell’imminente suo crollo e quindi potrebbe espandere la crisi a tutta l’area ricercando l’unità islamica in un attacco contro Israele. ‘E’ un bene quindi che al-Assad cada – è scritto nel pezzo -, ma è difficile che consegni agli aggressori le chiavi d’oro del Medioriente’.Quest’ultima parte dell’articolo fa capire che gli analisti politici iraniani sono certi della caduta di al-Assad, ed ‘il crollo del giovane presidente della Siria rappresenterebbe una ferita di difficile guarigione per gli sciiti alawiti della zona”.Guardando le posizioni più o meno ufficiali sopra riportate si capisce che l’Iran non ha una linea chiara in materia di Siria, bensì alcuni esponenti ritengono che anche in occasione di un’azione importante, come un attacco alla Siria, l’Iran rimarrà in silenzio e, semmai, opererà per una destabilizzazione in modo segreto

نشریۀ ایتالیایی ژئوپلتیک

ترجمه یادداشت:

مواضع متناقض ایران در مقابل سوریه

روز دوشنبه 29 آگوست خبرگزاری رویترز خبری را با عنوان «هشدار ایران به ناتو دربارۀ باتلاق سوریه » منتشر نمود.در این خبر آمده بود:«دولت جمهوری اسلامی ساعاتی پیش در 28 اوت 2011 به ناتو اخطار داد در صورت اقدام نظامی در برابر حکومت بشار اسد ، ناتو مسئول هرگونه تنش در منطقه می باشد ، همچنین جمهوری اسلامی بار دیگر همبستگی سیاسی-نظامی خود را با حکومت سوریه اعلام کرد.»

البته این موضوع در رسانه های رسمی جمهوری اسلامی منتشر نشد و مقامات رسمی ایران هنوز در برابر این خبر عکس العملی از خود نشان نداده اند.انتشار این خبر در حالی بود که رامین مهمانپرست سخنگوی وزارت امور خارجه ایران روز یکشنبه 28 آگوست در مصاحبه با یکی از سایت های داخلی نزدیک به علی لاریجانی گفته بود «دولت بشار اسد باید به خواست مردم خود احترام بگذارد و در برخورد با معترضان خویشتنداری کند» . از سوی دیگر عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس ایران روز چهارشنبه در پاسخ به سوال خبرنگاران گفت : «واقعیت این است كه حمایت مطلق ما از سوریه كار درستی نبود. چراكه مردمی كه در این كشور علیه حكومت تظاهرات می‌كردند مردم متدینی بودند و حركت‌های اعتراضی خود‌جوش بود.»

تعدیل اظهار نظرهای مقامات دولتی ایران در حالی بود که روزنامه صبح صادق وابسته به سپاه پاسداران در سرمقاله خود با عنوان «موضع جدي ايران در برابر حوادث سوريه» نوشت: « چنانچه مقامات تركيه بر ادامه مسير فعلي (در برابر سوريه) كه منجر به تنش هاي بيشتر و واگرايي مي شود اصرار ورزند تا آنجا كه ايران ناچار شود ميان تركيه و سوريه يكي را انتخاب كند، منطق منافع راهبردي و شناخت ايدئولوژيك، ايران را به سوي انتخاب سوريه سوق خواهد داد. چه خوب است مقامات تركيه اين ضرورت ايراني را درك كنند و با پيش گرفتن رفتاري هوشمندانه و آينده نگرانه مانع از رسيدن ايران به نقطه ناگزير شوند. نويسنده اين مطلب درباره رابطه ايران و سوريه هم مي نويسد: «همه دنيا از نوع روابط ايران با سوريه آگاه است و ايران هم نبايد آن را پنهان نگه دارد. ضمن اينكه مسايل سوريه پيوند جدي با منافع ايران دارد. از نگاه ايران، حكومت سوريه در حال حل و فصل مشكلات است و چنانچه دخالت هاي خارجي قطع شود حكومت قادر است وضعيت را به حالت عادي برگرداند و چنانچه تركيه واقع بينانه تر به موضوع نگاه كند، جانب حكومت سوريه را مي گيرد. تعامل ايران و تركيه از اين زاويه مي تواند نتايج رضايت بخشي را به دنبال داشته باشد تا آنجا كه قادر است جغرافياي گسترده اي را در منطقه تحت پوشش قرار دهد و آنقدر به پيش رود كه آمال تركيه از اين طريق تحقق پيدا كند.»

از سوی دیگر سایت نزدیک به علی لاریجانی مطلب مهمی را با عنوان «درسوگ فرزند جوانم بشار اسد» منتشر نمود که نشان دهندۀ ناامیدی تحلیلگران سیاسی ایران از بقای اسد بود ،این مقاله نشان می داد که جمهوری اسلامی به سقوط اسد یقین کرده است.نگارنده می نویسند: واقعیت های میدانی در سوریه نیز نشان می دهد که بشار اسد علیرغم دادن امتیازات فراوان به رهبران اپوزیسیون نتوانسته بحران داخلی سوریه را مهار کند. علت این امر این است که جبهه مقابل دولت بشار اسد به لحاظ سیاسی، اجرائی، اطلاع رسانی و مالی بسیار قدرتمندتر از جبهه داخلی ومنطقه ای دولت سوریه است.بشار اسد تنها کمتر از نیمی از لبنان را به همراه دارد و در داخل سوریه ارتش قدرتمند وی نیز به تدریج دچار فرو پاشی می شود.ارتش سوریه از دو طایفه سنی وعلوی تشکیل شده که علوی ها در راس هرم ارتش قرار دارند در حالی که سنی ها اکثریت بدنه نیروهای مسلح را تشکیل می دهند.اخیرا میان دو طایفه موجود در نیروهای مسلح شکاف شدیدی بروز کرده زیراهر روز تعداد زیادتری از سربازان، درجه داران وافسران ارتش سنی مذهب به شورشیان سوریه می پیوندند.وجود شکاف میان نیروهای مسلح سوریه که تنها تکیه گاه بشار اسد تلقی می شوند شرایط سیاسی واجتماعی دشواری برای رئیس جمهوری جوان سوریه بوجود آورده است.عربستان و گروه 14 مارس لبنان که بطور آشکار و پنهان در حوادث داخلی سوریه دخالت دارند گروه های سنی شاغل در دولت و نیروهای مسلح را با دادن وعده هائی به جدا شدن از دولت علوی سوریه تشویق می کنند.لذا به نظر می رسد که اصلاحات سیاسی بشار اسد نخواهد توانست به برون رفت سوریه از بحران فعلی کمک کند.نویسنده این مقاله در سایت نزدیک به علی لاریجانی چنان می نویسد که گویی از سقوط اسد یقین حاصل نموده است در همین راستا می نویسد:سناریوی پیش رو برای سرنگونی دولت بشار اسد عبارتند از اعمال تحریم های شدیداقتصادی، بلوکه کردن دارائی های سوریه در خارج، اخراج سفرای سوریه در کشورهای مختلف ، اعمال منطقه پرواز ممنوع در سوریه و سرانجام مشارکت چند کشور در سازماندهی یک حمله نظامی محتمل علیه سوریه خواهد بود.اما در صورت انجام یک حمله نظامی علیه سوریه بشار اسد در نهایت چه گزینه ای را ممکن است انتخاب کند؟قطعا بشار اسد در نهایت مجبور خواهد شد که به اصطلاح " کافه را به هم بریزید" وبحران داخلی را به همه کشورهای منطقه حساس خاور میانه گسترش دهد.گزینه فرا روی بشار اسد اینست که با رژیم صهیونیستی وارد درگیری نظامی مستقیم شود تا برخی جنبش های اسلامی وکشورهای منطقه را وارد این نبرد کند.هر چند ممکن است بشار اسد در نهایت بازنده این جنگ احتمالی باشد اما حد اقل کلید طلائی خاور میانه را در اختیار آمریکا ورژیم صهیونیستی قرار نخواهد داد.سر نگونی احتمالی بشار اسد رئیس جمهوری جوان سوریه قطعا جراحت سنگینی بر پیکرشیعیان وعلوی های منطقه ایجاد خواهد کرد که این جراحت بزودی التیام نخواهد یافت.»

مطابق آنچه گذشت نوعی سردرگمی و در نهایت یاس و نا امیدی بین مسئولین جمهوری اسلامی و تحلیل گران وابسته به رسانه های دولتی نسبت به سرنوشت سوریه می توان یافت و اینکه جمهوری اسلامی ایران هنوزموضع مشخص و ثابتی در مورد تحولات سوریه از خود نشان نداده است از این رو خبر رویترز و عدم اتخاذ هرگونه عکس العملی از سوی مسئولین نظام قابل تامل است .بسیاری از آگاهان و ناظران سیاسی بر این عقیده اند که در صورت حمله ناتو به سوریه و بروز یک جنگ تمام عیار در سوریه ایران به صورت رسمی دست به سکوت خواهد زد ولی به صورت غیر رسمی اقدام به ناامن کردن منطقه می نماید تا موازنۀ قدرت به راحتی پس از سقوط اسد به سود برخی دولت های منطقه از جمله عربستان و ترکیه تغییر نکند.

La Turchia suona i tamburi di guerra verso la Siria. Per assumere un ruolo egemone nell’area

2011-08-26T15:25:00.000-07:00

نشریه ایتالیایی ژئوپلتیک

di Ehsan Soltani - notiziegeopolitiche

Diversi segnali danno per imminente un’azione
seria, intesa come intervento militare, della Turchia verso la Siria. Sabato scorso la stessa Turchia ha organizzato ad Istanbul un meeting dei partiti siriani in esilio, i quali prima non riuscivano a trovarsi per via delle palesi differenze di vedute ( si trattavano di formazioni liberali, islamiche…), ma oggi, sotto il controllo della Nato e della Turchia, in 120 rappresentanti dell’opposizione siriana sia interna che esterna, sono giunti ad un accordo operativo per organizzare un governo di transizione dopo il rovesciamento di al-Assad.

La stessa epurazione di vertici dell’esercito da parte di Erdogan, avvenuta qualche settimana fa, lascia trasparire l’intenzione della Turchia di intervenire militarmente in Siria: i servizi segreti avevano sparso la voce che, dopo l’onda di arresto di 250 militari, si sarebbe proceduto alla cattura di altri alti ufficiali, tanto che di questi se ne erano dimessi 42 (vedi), possibili oppositori alla politica belligerante del governo Erdogan.

Inoltre la Turchia in questo momento sta operando una vera e propria repressione nei confronti dei curdi, bombardando i villaggi posti al di là dei confini iraniani e le basi del PKK (vedi), al fine di prevenire una loro risposta interna all’attacco verso la Siria. Sia il sostegno ai partiti siriani di opposizione, che l’epurazione dei vertici militari, che l’attacco ai villaggi del PKK, che soprattutto la posizione dichiaratamente ostile nei confronti della Siria da parte di Erdogan, mostrano che la Turchia ha concrete intenzioni intervenire militarmente verso il governo di al-Assad.

Fino ad oggi la Turchia ha rivestito un ruolo di mediazione fra l’Occidente ed il Medio Oriente e quindi fra le relative potenze nucleari, in particolare l’Iran, mentre ora intende mostrarsi al Medio Oriente come agente salvatore della Siria e quindi assumere un ruolo egemone nella zona.

La strategia di Erdogan sta obbligando Nato ed Europa ad adattarsi alla propria linea, con la conseguente .trasformazione della Siria in un paese allineato alla Turchia

توضیح محورهای اصلی یادداشت:
« ترکیه بر طبل جنگ با سوریه می کوبد »
شنبه گذشته احزاب و جناح های مخالف سوری با پشتیبانی و تلاش دولت ترکیه و کشورهای عضو ناتو برخلاف نشست‌های پیشین که در آنها شکاف میان اسلامگرایان و لیبرال‌ها مانع از دستیابی و رسیدن به یک اپوریسیون یک پارحه و توافق بر سر اهداف مقطعی مشترک می‌شد، این بار وضعیت متفاوت بود و این نشست با نقش محوری دولت اردوغان موفق به یک توافق و صدور بیانیه ای شد.

ترکیه تا الان سعی می کرد در منطقه نقش میانجی را بین جهان غرب و منطقه بازی کند از جمله تلاش برای میانجیگری در پرونده هسته ای ، اما هم اکنون بر طبل جنگ می کوبد تا همزمان چند هدف را دنبال کند ، یکی اینکه قصد دارد خود را در منطقه به عنوان ناجی مردم سوریه لقب بدهد و همچنان در منطقه با دستیبای به یک نقش محوری یکه تازی کند و در مرجله بعد می تواند اینگونه ناتو را که بدون تردید جنگ را با سوریه آغاز خواهد کرد به دلیل موقعیت استراتژیکی خود در منطقه دنباله روی خود کند و دولت آتی سوری را با توجه به تشکیل جلسه مخالفان در استانبول و پشتیبانی های همه چانبه ای که از آنها نموده است با توجه به اینکه احزاب محالف داخلی و خارجی سوریه به توافق رسیده اند که این شورا پس از سقوط اسد به گذار این کشور از دوره انتقالی کمک کند همراه خود نمایند بنابراین دولت آتی سوریه متحدی پر قدرت برای ترکیه خواهد بود و اینگونه ترکیه قدرت بیشتری در منطقه خواهد یافت

ترکیه برای اقدام جدی بر علیه سوریه از چند جریان داخلی رنج می برد یکی مسئله شکاف در ارتش و ژنرال های با نفوذ نظامی مخالف با اردوغان بود لذا حدود یک ماه قبل با دستگیری 250 نظامی مخالف خود موجی را ایجاد نمود و به توسط سرویس امنیتی ژیت شایعه بازداشت قریب الوقوع ژنرال های عالیرتبه را مطرح نمود و بدین صورت 42 ژنرال را مجبور به استعفا نمود ،اردوغان به سرعت با این استعفا ها موافقت نمود و نزدیکان خود را به منظور یک دست سازی قوای نظامی خود به جای آنان منسوب نمود تا در زمان اقدام جدی از شکاف در ارتش در رنج نباشد

مرحله بعد هراس از کردها بود که در ارتباط با این موضوع که اگر در جبهۀ سوری ها درگیر باشد احتمال دارد در آن درگیری کردها از داخل مشکل ساز شوند لذا پیش از هرگونه اقدامی به آتشبار سنگین مواضع پ.ک.ک اقدام نمود تا بتواند تا حدی تهدید کردها را نیز کنترل نماید.

منصور ارضی ساده لوح نیست ، خط تخریب ها را دریابیم

2011-08-20T19:56:00.000-07:00

حقیقت این است که منصور ارضی آنچنان که وانمود می کند و ما می بینیم آدم ساده لوحی نیست ، خط هدفمند تخریب مشائی چه از سوی گلپور + چه از سوی منصور ارضی در این شرایط را می توان نوعی تبلیغ غواصی در پوشش تخریب ارزیابی نمود برخی هم در این میان جوگیر شده اند مانند حدادیان که نمی داند برای کجا و چه کسی در حال بازی کردن است و تنها به نمایندگی مجلس که ضمانتش را گرفته اند می اندیشد.

منصور ارضی همان است که چه در سال 84 و چه در سال 88 ، رای شهر ری و هیئت های مذهبی تهران را برای احمدی نژاد تضمین کرد هم -او که در در زمان شهرداری احمدی نژاد وی را در شبستان شاه عبدالعظیم شب های جمعه کنار خود می نشاند و آبروی حزب اللهی ها می خواند اما آیا منصور ارضی با تمام نفوذی که در بین بچه های جنوب شهر دارد جایی که خاستگاه بسیاری از وزارتی ها بود و هنوز هم بدنه وزارت و اطلاعات سپاه تا حد زیادی نمک خورده و به قول خودشان اشک و عرق ریخته و سینه زده زیر بیرق هیئت های او بودند و هستند به او نگفتند که این شخصی که به نام آبروی حزب الله در کنار خود می نشانی پرونده مفتوح در وزارت داشته است ؟ پرونده ای که جلوی شهردار شدنش را گرفته بود و اگر افرادی چون ناطق و باهنر نبودند وزارت اطلاعات او را تائید امنیتی نمی کرد، مگر شورای شهری های حزب اللهی ! به وی نگفته بودند که یونسی در همان زمان به آنها پیغام داده بود دنبال شهردار شدن احمدی نژاد نباشید او پرونده مفتوح دارد؟

آیا منصور ارضی از ارتباط احمدی نژاد و مشایی از همان زمان شهرداری بی اطلاع بود؟ آیا افرادی که به گلپور خوراک دادند که بر علیه مشائی جبهه باز کند [ اطلاعاتی که حداقل مشخص است از سال های 68 در بانک اطلاعاتی وزارت موجود است] به منصور ارضی نگفته بودند که احمدی نژاد ارتباط تنگاتنگی از همان زمان شهرداری با مشایی دارد ،آیا در خصوص بقایی و فساد اخلاقیش و ارتباطش با مشایی از همان سالهای 81 چیزی به منصور ارضی نرسیده بود و همه اینها یکباره در سال 90 از پرده بیرون افتاد؟ تمام افرادی که از نزدیک منصور ارضی را می شناسند می دانند که وی نفوذ قابل توجهی در بین نیروهای اطلاعاتی و امنیتی دارد و اطلاعات خوبی هم به وی می رسد به صورتی که مداحانی که دستگاه امنیتی تائید نکنند با یک اشاره به این پدر خوانده مداحان در تریبون های رسمی جایی ندارند چطور میشود که ارضی اعتبارش را بر فردی قمار کند که به خاطر پرونده مفتوح در وزارت اطلاعات از شهردار شدنش جلوگیری شده است و پرونده تمام اطرافیان وی حداقل از اواسط دهه هفتاد در وزارت اطلاعات مفتوح بوده است؟

کسانی که ارضی و اطرافیانش را می شناسند می دانند که وی آدم احمقی نیست و آنچه مشخص است تمام این ضد تبلیغ ها برای بزرگ کردن و مظلوم نمایی مشائیست که تمام رسانه های موافق و مخالف هم در دام آن اسیر شده اند ، این خط ادامه همان خطی است که تمام بار را بر سر مشائی و تمیش بریزند و توجه ها را به سوی او معطوف نمایند و همزمان نیز پرژه بزرگنمایی و مظلوم سازیش را دنبال کنند تا شبکه اصلی از زیر ضرب بیرون بیاید و از هر گونه آسیب مصون بماند.افرادی که تا دیروز پشت سر احمدی نژاد بودند و قطع به یقین از ارتباط تنگاتنگ وی با مشایی و پرونده های مفتوحش با خبر بودند به یکباره به جبهه دیگری رفتند تا خط جدایی احمدی نژاد را از مشائی ترسیم نمایند و پیش قراولان را کانون اصلی بنمایند و به تکفیر صوری آنان دست بزنند و خواستار برخورد نظام با آنان شوند، چرا؟ به این دلیل که پایه های جناح رقیب در برخورد با پیش قراولان(مشائی و تمیش) کاملا متزلزل شود و هزینه های برخورد با شبکه اصلی که در آینده از دل جبهه پایداری ظهور خواهند کرد به شدت بالا برود.

همان شبهاتی که بر روی مصباح وجود دارد و سوالاتی که از وی مطرح است که چرا به یکباره شخصا خودش پرچمدار تکفیر احمدی نژاد شد در ارتباط با منصور ارضی نیز صادق است.

هوشمندانه ترین اظهار نظری که طی چند روز اخیر دیده شد اظهار نظر حمید رضا کاتوزیان بود که گفت:

« واقعیت این است که جبهه پایداری جریان آقای مشایی است و وی در لایه‌های میانی با این جریان مرتبط است. جبهه پایداری‌‌ همان رایحه خوش خدمت است چرا که ما نمی‌توانیم آقای احمدی‌نژاد و مشایی را از هم تفکیک کنیم و این تفکیک اشتباه است.»

گزارش جامع و دقیق سایت آینده به قلم فرید مدرسی را در خصوص این جبهه به صورت کامل اینجا بخوانید ، پایه گذار این جبهه مصباح است ، هم او که در سال 84 با تشکیلات منسجمش احمدی نژاد را به شدت حمایت نمود و گفت امام زمان تا صبح برای پیروزی او دعا می کرده است و یکباره او را چیز خور شده از سوی مشایی معرفی نمود که و شخصا پرچمدار تکفیر شخصی شد که به شدت حمایتش نمود تا بتواند مجلس را نیز تسخیر کند اما چه هوشمندانه کاتوزیان به هدف زده است که :

واقعیت این است که جبهه پایداری جریان آقای مشایی است و وی در لایه‌های میانی با این جریان مرتبط است»

جبهه پایداری‌‌ همان رایحه خوش خدمت است چرا که ما نمی‌توانیم آقای احمدی‌نژاد و مشایی را از هم تفکیک کنیم و این تفکیک اشتباه است.»

کلام آخر

برای نمونه به این نظر که به صورت گسترده از سوی هوادارن مشائی در مقابل اظهار نظر اخیر منصور ارضی داده شده است توجه کنید :

«از همین واکنش بخوبی می توان دید که مخالفان مشایی از چه تیپ آدمهایی تشکیل شده اند و طرز فکر آنان چگونه است.بدون تردید مشایی می داند که اگر همانند سایرین، گوش به فرمان سید علی خامنه ای باشد، نه تنها کسی او را تهدید نمی کند بلکه همانند قالیباف، لاریجانی و دیگر دزدهای سید علی، شانس بالا رفتن از سلسله مراتب قدرت را دارد. با این وجود او سخن از مکتب ایرانی می گوید و از فرهنگ ایرانی در برابر فرهنگ آخوندی دفاع می کند. شایسته است که برای یک بار هم که شده، بیشتر به کارهای مشایی و احمدی نژاد توجه کرده و پیام نهفته در آن را دریابیم .کسانی که از ایران و فرهنگ ایران دفاع می کنند سزاوار پشتیبانی ملت ایران هستند .فراموش نکنیم: آخوندها دشمن شماره یک ایران و فرهنگ ایرانی هستند!»

با این اظهار نظر از سوی منصور ارضی و اینگونه عکس العمل ها دیگر کمتر عقل سلیمی است که نداند سود این تخریب ها به جیب چه کسی می رود و خطش از کجا سرچشمه می گیرد.هوشیار باشیم.

احسان سلطانی

تپه های شنی

2011-08-11T03:56:00.000-07:00

انتشار:22 مرداد 1390 سایت شعر نو
بی شرمی « عشق » مرا ببخش تقدیر من|
قرار نبود افسارگسیخته ، اینچنین بی حیا شود|
عریان شود در سیمپوزیومِ خدای بی جنسیت تا جادو کند مردانِ سرزمینِ «ماده ستیز»ام را|
غلت بخورد در رسالۀ اریستوفانس تا « نرمادگی »ام را جستجو کند|
مادینگی-ام را با صد و چهارده هزار زخم کاری به غارت بردند تا خدائیشان را بر خدایگان تثبیت کنند|
نرینگی ام خسته از شادی های باغ اپیکور|
در غم مظلومیت ماده ای که بار تمامی گناهان تاریخ را به دوش می کشد زانو به بغل کشیده |
به تمسخر می کشد فلسفه بهشتی را که بقایش به وسوسه مادینگی به غارت رفته ام بند است|
مادینگیِ به صلیب کشیده شده ام را|
در سرزمین فرو خفته در تاریکی ، زیر چادرهای سیاه گم کرده ام|
در رساله هایی که به حرمت آیات مقدس طفولیتش را نیز سند زده است|
شش دانگ|
و این...|
ادامۀ تاریخ است|
تاریخ تناسخ لاشخورانِ « ماده ستیز»|
شوق جستجوی مادینگی ام|
در حال حذف شدن است ، با ضربدری به بزرگی تمام جدول ضرب های تاریخ بر پیشانیم |
گناه کبیرۀ حل کردن نامعادلۀ به غایت مجهولِ ماده ستیزیِ خدایِ بی جنسیت
در سرم سنگینی می کند|
و هنوز می ترسم به آینه ای که چیزی جز شکستن تمام نامعادلات در خودش ندارد ، نگاه کنم |
می ترسم برگردم و در وجود خودم شک کنم|
در خدایی که بقای بهشتش به وسوسۀ مادینه ای بند بود |
چون هاوکینگ های پست مدرن امروزی که از رادیکالهای زیادی ابهام زدایی کرده اند|
در تمام فلسفه های وجودی تردید کنم|
بغض فروخفته ام را در مشت های گره کرده مچاله کنم|
چون ابرمردهایی که در این گورستان هزاره ها خفته اند و ترس و لرز را نخوانده بودند |
این صلیب زنگار بسته را از درفش تاریخِ « ماده ستیزی » بیرون بکشم |
سرزمین به خواب رفته ام!|
چگونه تاب می آوری به قلاده کشیدن ماده شیرانت را؟|
چگونه تاب می آوری جویده شدن ریشه هایت را میان آنانی که به تکه کاهی ایمانشان را به هر چیز می فروشند؟|
مادینۀ گمشده ام|
تپه های شنی"
در سرزمینی که رودخانه ای برای طغیان کردن |
و طوفانی برای وزیدن حس نمی کنند|
قیافه استوار |
و توهمی به استقامت کوه گرفته اند|
سکوت، تردید و بغض فروخفته ام |
طوفانی از شرق خواهد آفرید|
گمشدۀ بی قرارم !|
به خدای عشق « جبران» |
و پیامبریش با تمام آن نامه های عاشقانه قسم |
دوباره بادهای بزرگ می وزند|
آب ها مسیر خود را می یابند ، رودخانه ها طیغان می کنند|
تپه های شنی را تاب ایستادگی نیست|
آفتاب از فراز این تپه های متوهم شنی بر این سرزمین در سایه فرو رفته خواهد تابید|
و من...|
تو را زیر آفتاب در الف زیبای آزادی،آرامش و امنیت که به موهایت سنجاق کرده ای خواهم شناخت....
احسان سلطانی
مرداد 1390
[به مادینگی گمشده ام و بغض فروخفته اش که پشت پنجره های روح سرکشم تبخیر می شود]

اقدام هوشمندانۀ محمد نوریزاد را دریابیم و پیگیر آن باشیم ؛ پیشنهاد:راه اندازی کمپین سوال ازعلما و اندیشمندان

2011-08-08T03:07:00.000-07:00

محمد نوریزاد چندی پیش 25 سوال را تحت عنوان «پرسش های بی رحمانه ، پاسخ های عالمانه » به تنی چند از علما،روحانیون و اندیشمندان مذهبی کشورمان ارسال نمود و در ابتدای سوالات خود اینگونه نوشت:« یک جامعه ی پویا، بجای آن که پرسش های سرگردان خود را مخفی کند، به انتشار و پاسخگویی آنها مبادرت می ورزد. پرسش درحوزه ی مراجع شیعی بسیاراست.درحوزه ای که خواه ناخواه ، محل مراجعات مردمان بسیاری ست...» . اقدام هوشمندانۀ محمد نوریزاد که به تازگی از دوران سخت زندان چند روزی رهایی یافته و با وجود جو سنگین امنیتی و فضای بسته سیاسی اقدام به جمع آوری سوالات سرگردان و ارسال آن به علمای دینی و اندیشمندان می نماید در خور تقدیر و ستودنیست ، اینکه شاید بسیاری ایراد بگیرند که اصلا این سوالات را پاسخ گفتند سپس قرار است چه اتفاقی بیافتد ؟ یا اینکه سوالات را اینگونه افراد پاسخ نمی دهند ، اما اگر با نگاهی مثبت به تلاش افرادی چون محمد نوریزاد بنگریم می بینیم که این قبیل اقدامات در جهت باز کردن فضای گفتگو و طرح سوالات در فضایی آرام است که مخالفین به پای صحبت های هم بنشیند و حرف یکدیگر را بشنوند می باشد و از سوی دیگر می توان مفهوم «مطالبه گری» را در کنش محمد نوریزاد جستجو نمود ، اینکه ما همواره بخواهیم از پتانسیل شبکه های اجتماعی در مسیر ضجه زدن ،غر زدن و تمسخر و زیر سوال بردن یکدیگر بهره ببریم و تنها نظاره گر و ناشر اخباری باشیم که به آن معترضیم اینگونه خواهد شد که به صورت کامل اهداف مد نظر جنبش را فراموش می کنیم، اگر بتوانیم از پتانسیل شبکه های اجتماعی در مسیر همصدا شدن و یکدلی و حمایت از مطالبات منطقی بهره ببریم پس از چندی شاهد به ثمر نشستن تلاش هایمان خواهیم بود.

محمد نوریزاد امروز بیرون از سلول های تنگ و تاریک است شاید خدای ناکرده فردا به پشت همان دیوارها بازگردد و ما شروع کنیم دوباره به او نامه نوشتن و او را ستودن که کاش ما هم از تو می آموختیم و ذره ای غیرت و همیت تو را داشتیم ، بیاییم حالا که اینگونه افراد بیرون هستند تلاش هایشان را ببینیم و ما نیز هم صدا با آنها به پشتیبانی از آنها بپرداخته و مطالبه-شان را دنبال نماییم.

نگارنده بر این باور است که اگر تمامی ما مانند محمد نوریزاد سوالات 25 گانه ای که تحت عنوان«پرسش های بی رحمانه،پاسخ های عالمانه » را به مراجع،اندیشمندان و فعالین سرشناس سیاسی ارسال نماییم افرادی که این سوالات به آنها ارسال می شود خواهند دید که این پرسش ها نه فقط سوالاتی-ست که در ذهن محمد نوریزاد شکل گرفته بلکه سوالات بخش گسترده ای از جامعه است و ناگزیر باید به آنها پاسخ داده شود آنگاه که پاسخ ها آرام آرام داده شد حتی اگر باب میل ما نبود کمترین دستاورد این است که فضای گفتگو باز شده و می توان مطالبات بعدی را مطرح کرد در واقع هدف این است که که این سوالات به عنوان مطالبه عمومی از علما و اندیشمندان مطرح شود که جایگاه و نقش واقعی خود را در جامعه بیابند و نسبت به مطالبات جامعه پاسخگو باشند.

محمد نوریزاد همانطور که نوشته سوالات بیست وپنج گانه خود را که برگرفته از پرسش های سرگردان جامعه است برای مراجعی چون : وحید خراسانی ، صافی گلپایگانی ، سیستانی ، ملکوتی ، شاهرودی ، سید صادق روحانی ، موسوی اردبیلی ، نوری همدانی ، گرامی ، مکارم شیرازی ، شبیری زنجانی ، سبحانی ، جوادی آملی ، علی محمد دستغیب ، یوسف صانعی ، بیات زنجانی ؛ فرستاده ام. وحتی برای جمعی از دانشمندانمان ارسال نموده است.این پیشنهاد را شاید بتوانیم کمپین سوال از علما و اندیشمندان بنامیم.

در زیر آدرس ایمیل مراجع و برخی اندیشمندان را می نویسم تا همگی سوالات 25 گانه را به این آدرس ها ارسال نماییم و منتظر پاسخ بمانیم و هر کسی پاسخی دریافت نمود می تواند پاسخ ها را جهت درج به ایمیل آقای نوریزاد ارسال نماید ، ممکن است افرادی باشند که تشخیص دهید آنها نیز مناسب است سوالات را پاسخ دهند می توانید سوالات را برای آنها نیز ارسال نمایید چنانچه پاسخی دریافت نمودیم آنرا به ایمیل محمد نوریزاد جهت درج در سایتش ارسال نماییم. امید است این مباحث در این فضای بسته روزنه ای از امید را بر همگان بگشاید.

سوالات:

به نام خدای دیروزها و امروزها و فرداها

سلام به محضرشریف ...

پرسش های من، گرچه گاه از حوزه ی متداول مراجعات دینی مردم دور می افتد، باورم اما بر این است که در عالم، هیچ پرسشی یافت می نشود که داٌب دین بر او بار نگردد. پس، صراحت نهفته در این پرسش ها را برمن ببخشایید و صبورانه به پاسخگویی آنها همت فرمایید. پرسش های من، برآمده، وگزیده ی مختصری از هزار هزار سخن پنهان مانده در سینه ی مردمی است که این روزها، چشمی از امید به آستان شمایان دارند و متاسفانه، بخش وسیعی از امید خود را به کارکردهای این دینی که جمهوری اسلامی ایران برانتشار آن اصرار می ورزد، از دست داده اند . اگر به پاسخگویی یک یا چند پرسش متمایل نبودید، به هرچه که مقدور شریفتان است پاسخ گویید . مهم، مشارکت حضرت شماست در این داد و ستد علمی و اجتماعی:

یک :

یک :دنیا از نگاه دین مبین اسلام، و از نگاه شخص حضرت شما یعنی چه؟ تا چه اندازه دنیا را می شناسید؟ چند سفر به سایر کشورها و یا حتی به شهرستان های داخل کشورمان داشته اید؟

دو :

چرا باید از جهات اجتماعی و امنیتی و اقتصادی، میان شما، و یک استاد کهنسال و کم نظیر فیزیک و شیمی و ادبیات، یا یک پزشک مجرب، یا یک مهندس کارفهم، و یک مدیر خردمند، فاصله ای به وسعت بی کرانگی باشد؟ آیا این فاصله ی انکار ناپذیر، جزیی از بایستگی های دینی است؟ یا نه، مردم چون بجای فرمول های فیزیک و شیمی، از دهان مبارک شما، احادیثی از رسول گرامی اسلام و امامان شیعه و آیات قرآن می شنوند، این عزت و اعتبار اجتماعی را با شما همراه کرده اند؟ چرا باید همان استاد کارآمد و کهنسال، با اعتنا به پشتوانه ی علمی درخشان خود، درحاشیه های این عزت و اعتبار بایستد، و شمایان در متن مستقیم آن باشید؟ چرا او، با شکایت مختصر یک رهگذر، به پشت میله های زندان در می غلتد، وشمایان از هرشکایت، مصون و در امانید؟ چرا آن استاد کارآمد، مطلقا از امنیت سیاسی و اجتماعی و اقتصادی برخوردار نیست؟ وشما، به دیوار بلندی از این برخورداری ها تکیه زده اید؟ چرا باید شما، و حتی یک طلبه ی نوپا، مقدس باشید، و او، برکنار ازاین تقدس باشد و در ردیف همگان؟

ســـــــــه :

معروف است که علامه ی حلی – که خدایش او را رحمت کناد – دستور فرمود چاه آب منزلش را با خاک پرکنند، تا او، فارغ از داشتن یا نداشتن آن چاه، به پرسشی در همان خصوص پاسخ گوید. شما برای پاسخگویی به این پرسش که : ” زندان انفرادی شکنجه است یا نیست؟ یا : زندان انفرادی در نظام اسلامی ما، حرام است یا حلال؟ ” آیا ضرورتی برای حضور چند ماهه در یک سلول و فضای کوچک، آنهم نه در زندان، که در کنجی از بیت شریفتان، احساس نمی کنید؟ البته با این تجسم هماره که افرادی در هیبت بازجویان نظام مقدس، مرتب برشما تحقیر و ناسزا می بارند و به وقت ضرورت، شما را با مشت و لگد می نوازند. اگر از نوع پرسش من، احساسی از گزش و توهین به ذهن مبارکتان راه یافت، با تلمیح این سخن که : گزش پرسش من کجا و فحش های ناموسی و ضرب و شتم سربازان گمنام کجا، به ذات مبارک تسکین دهید.

چـــهـــار:

آیا جهان بینی شما، اگر که عمر شریفتان را در بیت و شهر خود سپری کنید، با جهان بینی شما، آنجا که از کشورهای گونه گون جهان دیدن فرمایید و از نزدیک با داشته ها و نداشته های ایمانی و دنیاوی مردمان جهان آشنا شوید، تفاوت می کند یا نه؟ اگرنه، به چه دلیل؟ و اگر بله، چرا تا کنون درعرصه های دینی جهان حضور نیافته اید و با توده ی مردم جهان و اندیشمندان و بزرگان دینی آنان از نزدیک و بی واسطه ارتباط برقرار نکرده اید؟

پــــنــــج :

اگر طالب سفر و مطالعه ی عینی آثار جهان نیستید، آیا این جهان بینی، با خواندن کتاب و دیدن فیلم و شنیدن اخبار، میسر می شود؟ مفهوم ” سیروا فی الارض” آیا در کیفیت فتاوای شما تاثیر دارد یا ندارد؟

شــــــــش :

اگر مردم ایران با هزینه ی شخصی خود، بخواهند شما را به یک سفر دور دنیا دعوت کنند، از آن استقبال می فرمایید؟ چرا نه و چرا آری؟

هـــفــــــت :

خود شما، آیا یک مرجع جهان دیده و جهان گشته را به مرجعی که از بیت و شهر خود چندان فاصله نگرفته، ترجیح نمی دهید؟ به فرض یکسانی مراتب علمی و تقوی و صیانت نفس هردو.

هــــشـــت :

شما در سخنان خود از واژه های ” باید و نباید ” بهره ی فراوان می برید. که : مسئولان باید فلان کنند. ومردم باید یا نباید بهمان باشند. اولا چرا این بایدها و نبایدهای شما در محدوده ی توصیه های اخلاقی متوقف می ماند؟ ثانیا این ” باید ها و نباید ها ” ، آنجا که به خود شما مربوط می شود، چرا بی مخاطب می ماند؟ مثل این که بگوییم : یک مرجع، باید از درد و داغ مردم، از نزدیک، و بی واسطه ، آگاه باشد . و باید به حساسیت های همه جانبه ی آنان ورود کند. یک مرجع باید شجاع باشد و نباید با پناه بردن به آموزه هایی چون تقیه و مصلحت، از کنار واجبات حتمی اجتماعی، بی تفاوت گذر کند. یک مرجع باید همه ی مردم را بویژه پسران جوان و دختران جوان جامعه اش را بشناسد، و آن سوتر از موکدات دینی، واقعیات این عرصه را فهم کند، و تنها به صدورتوصیه های اخلاقی بسنده نکند. یک مرجع باید غمخوار پیروان سایر ادیان و حتی به فکر مشرکان و کمونیست های کشورش و بی دینان جهان باشد و برای فهم و اعتقاد آنان احترام قائل شود و به سهم خود برای آنان کرسی های روشنگری تدارک ببیند.

نـــــــــه :

شما بارها در جانبداری از شیعیان مدینه و این که آنان از داشتن یک مسجد برای برگزاری آزادانه ی شعائرشان بی بهره اند، به دولت عربستان سعودی اعتراض فرموده اید. که البته درجای خود امر پسندیده ای است و قابل امتنان. اما چرا روزی که جلوی چشم شما، خانقاه دراویش را در قم، با خاک یکسان کردند، به مسئولان کشورمان اعتراض نکردید؟ مشابهت خواسته های دراویش کشورمان به جمهوری اسلامی ایران، مگر مثل خواسته های شیعیان مدینه به حاکمان عربستان سعودی نبوده و نیست؟ آیا شما موافق تخریب آن خانقاه بودید؟ آیا با زدن این برچسب که : خانقاه دراویش قم، مرکز فتنه بوده است، می توان کلیت آن را برچید و مردمش را در برابر چشم جهان عقل، به هیچ گرفت؟

ده :

درنگاه مرجعیت شما، جامعه ای که بانوانش حجاب کامل یا مقبول اما اجباری دارند، و نمازهای جماعت مردمانش با شکوه است، و مجالس مذهبی اش پررونق، و حسین حسین گفتن ها و بر سروسینه کوفتن هایش مدام، و نماز شبش برقرار، اما روند جاری این جامعه، مبتنی است بردروغگویی و دزدی و بی نظافتی و ریاکاری و چاپلوسی و اسرافکاری و حرامخواری، آیا این جامعه، برتری دارد به جامعه ای که مردمش، نه خدا را باور دارند و نه حجاب را رعایت می کنند و نه آداب دینی را قبول دارند، اما عمدتا راست کردار و پاکدست و منصف و بی ریا و اهل نظافت اند؟ از نگاه مرجعیت شما، خداوند اگر بنا برانتخاب بگذارد، کدام یک از این دو جامعه را برمی گزیند و انگشت برتری برآن می نهد؟ دراین مثال، جامعه ی اول، خود ما هستیم که سخت گرفتار ظاهر دین شده ایم و به جایی نیز نرسیده ایم. جامعه ی دوم، مردمان کشورهای غرب و مردمان کشورهایی مثل ژاپن و حتی کشورمسلمان اما آزاد ترکیه اند. که از جهات انسانی و اجتماعی از ما فاصله ای نجومی دارند و پیروان عقاید مختلف و بویژه مسلمانان در این کشورها از امنیت کم نظیری دربرپایی شعائرشان بهره مندند .

یـــــــازده :

چرا شما، آنقدر که به حجاب یا بی حجابی بانوان حساسید، مثلا به دزدی ها و دروغگویی های مسئولین حساس نیستید؟ آیا اسلام از بی حجابی و بدحجابی بانوان بیشتر آسیب می بیند یا از دغلکاری های بزرگان حاکم؟

دوازده :

چرا شما، هنوز که هنوز است، احکام برده داری را که در دوره های دورجوامع اسلامی رایج بوده، لغونکرده اید و آزادانه، احکام قرآنی برده داری را امری سپری شده و تاریخی اعلام نمی کنید؟ آیا معتقدید هرچه در قرآن آمده، ابدی و لایتغیر است؟

سـیــــــزده :

دستگاه قضایی ما، هر از گاه، حکم به سنگسار زنان زناکار می دهد و آبروی ما را در جهان عقل، به مضحکه در می اندازد. چرا شما، به صدور یک چنین احکامی اعتراض نمی کنید؟

چــهـارده :

آیا شما از ماموران امنیتی ای که به بیت شما رفت و آمد دارند، می ترسید؟ آیا این ماموران، مستقیم یا غیر مستقیم، خط قرمزهایی را به شما تحکم می کنند؟ درهمان لحظه ای که یک سخن انتقادی را به زبان می آورید، آیا نگران این نیستید که عده ای از اوباشان مذهبی به بیت شما هجوم بیاورند و در بیت شما را به روی مردمی که مقلد شما هستند ببندند؟

پـــانـزده :

آیا از وضعیتی که بر منابر ما حاکم است خبردارید؟ و آیا خبر دارید که در کل کشور، هیچ منبری وجود ندارد که سخنور آن بتواند آزادانه به نقد مسائل حساس جامعه بپردازد؟ آیا وضعیت کنونی جامعه ی ما همان است که یک روز آرزویش را داشتید؟

شـــانزده :

مسئولان ما، حادثه های مردمی درکشورهای سوریه و لیبی و تونس و یمن و بحرین را متاثر از نظام ما می دانند و با تمسک به این تحلیل نادرست، خود را از تیررس خیزش های احتمالی مردم برکنار می بینند. به نظر شما اگر مردم لیبی را و مردم سوریه را در انتخاب شیوه ی نظام حکومتی کشورشان آزاد بگذارند، آیا شیوه حاکم برکشور ما را برخواهند گزید؟

هــفــــده :

صدا و سیمای ما به دستور شورای عالی امنیت ملی کشورمان، خبرهای خیزش مردم سوریه را به قصد خدمت و همراهی با بشاراسد، سانسور می کند. این سانسورها، بلحاظ حقوقی چگونه است؟ آیا یک نظام اسلامی حق دارد به این حوزه های کاملا مردمی نفوذ کند و حق فهمیدن را از مردم سلب کند؟

هــجـــده :

درعین حال که خداوند در قرآن، ما را به شنیدن اقوال گوناگون و انتخاب و پیروی از یکی از آنها ترغیب فرموده، از نگاه شما، داشتن دیش ماهواره برای دریافت و تماشای شبکه های ماهواره ای، از همین منظر- شنیدن اقوال مختلف- حلال است یا حرام؟ پیش از این نیز بسیاری از مراجع ما داشتن ویدئو را حرام اعلام کردند اما بدلیل دوربودن این فتوا از فهم رایج اجتماع، بعدها خود حکومت به واردات بیشمار ویدئو دستور فرمود. اخیرا …..(ظاهرا جناب آیت الله بیات درپاسخ به این پرسش از آوردن اسم افراد مکدرشده اند.ما ضمن احترام به نظر ایشان اعلام می داریم: آنجاکه کوس رسوایی حماعتی درخود دستگاه قضایی به صدا درآمده و بنا به معاملات پشت پرده ، اجرای عدالت به حاشیه رانده می شود ، ما را چاره ای جز صراحت در بیان حقوق تباه شده ی مردم نیست) در یک سخن طنز گفته است که پلیس برای برچیدن دیش های ماهواره، با استفاده از عملیات راپل، به بام های مردم ورود می کند و اقدام به برچیدن دیش ها خواهد کرد. این رویه را انسانی و اسلامی می دانید؟ تماشای یک چنین مضحکه ای، با کدام آموزه ی دینی ما سازگاری دارد؟

نـــــوزده :

چرا سالهاست که مراجع ما شهامت ابراز فتاوای تازه ندارند؟ چرا سالها از دو فتوای حلیت شطرنج و موسیقی حضرت امام می گذرد و هنوز فتوایی در این اندازه صادر نشده است؟ اگر امام خمینی به حلیت شطرنج و موسیقی تاکید نمی ورزید، خود جنابعالی آیا به صدور یک چنین فتوایی دست می بردید؟

بــیـــست :

آیا در باور مرجعیت شما، همچنان باید دست دزد را قطع کرد؟ طبق اسناد موجود و اقرار خود .… (ظاهرا جناب آیت الله بیات درپاسخ به این پرسش از آوردن اسم افراد مکدرشده اند.ما ضمن احترام به نظر ایشان اعلام می داریم: آنجاکه کوس رسوایی حماعتی درخود دستگاه قضایی به صدا درآمده و بنا به معاملات پشت پرده ، اجرای عدالت به حاشیه رانده می شود ، ما را چاره ای جز صراحت در بیان حقوق تباه شده ی مردم نیست) ، وی مبالغ هنگفتی از بیت المال را دزدیده است. اگر کسی حاضر به قطع دست ایشان نشد، آیا شما آماده اید مجری قانون الهی باشید؟

بـیـست و یـک :

حمایت همه جانبه ی رییس جمهور از دزدی های آقای ……… ، آیا طبق قانون شرع، به مثابه شراکت ایشان در این دزدی ها نیست؟ و نباید دست ایشان نیز طبق آیه های قرآن قطع شود؟

بــیـست و دو :

زندانی کردن آقایان موسوی وکروبی در خانه هایشان آیا از نگاه مرجعیت شما، کاری درست و پسندیده بوده است یا خیر؟ اگر بله به چه دلیل؟ و اگر نه، آیا برای رهایی آنان و برای زدودن این ظلم آشکار، چه فتوایی صادر فرموده اید و به کدام دستگاه نامه نوشته اید و آزادی سریع آنان را خواستار شده اید؟

بــیـست و سه :

هم اکنون مردان و زنان بسیاری که عمدتا در یک فعالیت متداول قانونی حضور داشته اند، به اسم فتنه گر در زندانهای ما به سر می برند. آیا با این روند که ما معتراضان خود را با انگ فتنه گر به زندان دراندازیم و آنان را از حقوق قانونی شان دورسازیم موافق بوده اید؟ اگر بله، چرا؟ واگرنه، به چه دلیل؟

بــیـست و چـهــار:

در دوسال گذشته، مردم ما و حیثیت جهانی ما بسیار آسیب دیدند. آیا می توان وقایع این دوسال را یک آزمون الهی برشمرد؟ اگر بله، سهم و نقش و نمره ی شما در این آزمون چه بوده است؟

بــیـست و پـنـج :

در همین باب ، حمله ی اوباشان مذهبی که جلوی چشم شما به خانه ی آیت الله صانعی اتفاق افتاد ، متأسفانه جامعه ی دینی ما عکس العمل آشکاری که هم شأن “عمامه از سر گرفتن” باشد ، از شما و از سایر مراجع ندید و نشنید. آیا حمله به بیت آیت الله صانعی ، واگویه ای به سایر مراجع نبود؟ که اگر با ما در افتید ، با شما این می کنیم؟

--------------------------

آدرس های تماس و افراد پیشنهادی[برای ارسال سوال روی اسامی کلیک کنید به صفحه ارسال سوالات هدایت می شوید ، برخی تنها آدرس ایمیل درج شده است]

آیت الله وحید خراسانی

آیت الله صافی گلپایگانی

آیت الله دستغیب

آیت الله سیستانی

آیت الله سید صادق روحانی

آیت الله موسوی اردبیلی

آیت الله گرامی قمی

آیت الله جوادی آملی

آیت الله جعفر سبحانی

آیت الله محمد سعید حکیم

آیت الله مظاهری

Email : info@almazaheri.org

آیت الله محمد حسین نجفی

admin@sibtain.com

آیت الله شیخ محمد اسحاق فیاض

آیت الله غروی

ESTEFTA@GHARAVI-ALIARI.COM

احسان سلطانی
17 مرداد 1390

طنزنویس-ه داریم؟! به تماشای مرگ طنز نشسته ایم

2011-07-25T09:32:00.000-07:00

نمی دانم چرا هر چه به جلوتر می رویم در تمام ابعاد پسرفت می کنیم ، بدون هیچ توضیحی می خواهم بگویم وقتی طنزهای! اخیر را می بینم و مقایسه ای بین طنزنویسانی که زیر خروراها خاک آرام گرفته اند و طنز نویسانی که اخیرا مثل قارچ سربرآورده اند می کنم می گویم واقعا اگر الان افرادی چون جلال آل احمد،ادیب‌الممالک فراهانی،انوری،ایرج میرزا،محمدعلی جمالزاده، ابوالقاسم حالت ،عبید زاکانی ،سوزنی سمرقندی،کیومرث صابری فومنی (گل‌آقا)، عارف قزوینی، میرزاده عشقی بودند و مطالبی با عنوان مملکته داریم؟ پ نه پ! فک و فامیله داریم ! و اینگونه هجویاتی که به اسم طنز فضای مجازی را تسخیر نموده و همه چیز را به مسخره گرفته است را می دیدند بی شک قلم هایشان را می شکستند و سر به بیابان می گذاشتند ، از سوی دیگر تحمل این فضا نیز که چرا طنزنویسان واقعی که قلم توانمندی هم دارند و در این آشفته بازار که به واقع شکل طنز در ایران در حال تغییر به بدترین شکل ممکن و فراگیر شدن آن است هیچ عکس العملی در مقابل این موضوع از خود نشان نمی دهند بسیار عذاب آور است ، نمی دانم تا کی باید منتظر شد تا زاکانی دیگر یا جمال زاده یا گل آقایی دیگر ظهور کنند و ما را از شر این طنزنویسان و دیدن این چند جمله پ نه پ و مملکته داریم نجات دهند. در این کشور هر چیزی را که نگاه می کنیم از جامعه ، روابط اجتماعی ، انسانیت ، سینما، طنزها ، تولید اندیشه و ... همه و همه در حال سقوط است.

با چه هدفی 5 ماه پیش نام و مشخصات دقیق بیش از 15 هزار دانشمند و محقق از سوی سایت های تحت نظارت وزارت اطلاعات منتشر شد؟

2011-07-23T08:17:00.000-07:00

یادداشت زیر حدود 4 ماه پیش در سایت جرس منتشر گردید ،با توجه به انتشار نام و مشخصات کامل حدود 15 هزار دانشمند هسته ای نگارنده بر این باور بود که به زودی دانشمندی دیگر نیز ترور خواهد شد و اسباب امنیتی تر شدن فضا و اعترافات نمایشی تلوزیونی را از سوی دستگاه های امنیتی فراهم خواهد نمود ؛ امروز (شنبه 1 مرداد 1390 ) خبر ترور داریوش رضایی نژاد دانشجوی رشته برق و الكترونيك مقطع كارشناسی ارشد خواجه نصیر منتشر گردید .

تحرکات سایتهای تحت نظارت دستگاه های امنیتی، حماقت یا بسترسازی برای تشدید فضای امنیتی؟

مرکز مطالعات و همکاری های علمی و بین المللی وزارت علوم ، طرح سزامی (تابش سينکروترون براي علوم کاربردي و بکارگيري آن در خاورميانه) را یک طرح همکاری بین المللی در خاورمیانه می نامد که هدف آن راه اندازی و بهره برداری از یک دستگاه سینکروترون اهدایی از کشور آلمان است. مطابق اطلاعات منتشره از سوی سایت رسمی سزامی و همینطور مرکز مطالعات و همکاری های علمی و بین المللی وزارت علوم، این طرح در ابتدا از سوی مرکز سینکروترون دسی آلمان به منظور اهدای دستگاه سینکروترون قدیمی خود به یک مرکز جدید و حمایت و پشتیبانی یونسکو از این طرح پیشنهادی کلید خورد؛ این که آلمان دستگاه قدیمی خود را به یک مرکز در خاورمیانه اهدا کند.
پس از توافق مبنی بر اینکه محل استقرار دستگاه کشور اردن باشد ، اين طرح با مدل مشابهی از آزمايشگاه سرن( در اروپا) با مدیریت يونسکو در سال 2002 آغاز به کار کرد و از سال 2003 به بعد به عنوان يک مؤسسه مستقل در اردن به کار خود ادامه داد. کشورهاي عضو اين پروژه عبارتند از ایران،اسرائیل، اردن، مصر، ترکيه، فلسطين، بحرين ،پاکستان . اعضای ناظر این موسسه را نیز کشورهای آلمان، فرانسه، ژاپن، یونان، پرتغال، روسیه، ایتالیا، سوئد، آمریکا وسوئیس تشکیل می دهند. در واقع مرکز مطالعات و همکاري هاي علمي بين المللي وزارت علوم تحقیقات و فناوری در آغاز به عنوان نماينده ايران در پروژه سزامی فعالیت می کرد و مسئولیت تمامی امور مربوط به این پروژه را با هماهنگی با نمایندگان ایران در سزامی به عهده داشت. از سال 1386 و با تصویب این پروژه در مجلس به عنوان یکی از عضویت های ایران در مجامع بین المللی، همکاری ایران در پروژه سزامی شکل تازه ای به خود گرفت و تمامی فعالیت های این پروژه ذیل فعالیت های کمیته سزامی یا سزامی ایران قرار گرفت.

در واقع می توان گفت نام سزامی در ایران پس از ترور شهید مسعود علیمحمدی تا این حد بر سر زبان ها افتاد. پس از کشته شدن شهید علیمحمدی با توجه به دلایل متعدد (از جمله برپانمودن تریبون آزاد در دانشگاه برای بحث درباره اتفاقات پس از 22 خرداد و کودتای انتخاباتی و بحث آزاد در این خصوص، امضای بیانیه ای در حمایت از میرحسین موسوی به همراه دویست و چهل تن از دیگر اساتید دانشگاه تهران و دانشگاه علوم پزشکی تهران در آستانه انتخابات ، شرکت در یک مناظره در دانشگاه تهران و حمایت از جنبش سبز و میرحسین موسوی و حملات لفظی بسیجیان به وی، تنظیم نامه ای در اعتراض به حمله نیروهای انتظامی و لباس شخصی به کوی دانشگاه و جمع آوری امضا از سوی ایشان و ارسال آن به فرهاد رهبر و اقداماتی از این دست) که آشکار می ساخت ه شهید علیمحمدی از باورمندان به جنبش سبز بوده است، انگشت های اتهام به سوی وزارت اطلاعات و دستگاه های امنیتی همسو نشانه رفت، به ویژه با توجه به سابقه آنها در ترور دگراندیشان و افتضاحاتی که در قتل های زنجیره ای به بار آورده بودند.

چند روز پس از ترور وی و محرز شدن گرایش وی به جنبش سبز و برخی فعالیت هایی که این مسئله را اثبات می کرد و شدت گرفتن فشارها به وزارت اطلاعات مبنی بر ترور وی توسط دستگاه های امنیتی حاکمیت، برای باز نمودن جبهه های جدید، متهم تراشی برای ترور و کم نمودن فشار مخالفان و نگاه نداشتن توپ اتهام در زمین خود و به تبع آن کم شدن فشارها و در عوض طلبکار شدن آنها ، از سوی برخی رسانه های نزدیک به حاکمیت عنوان شد استاد مسعود علیمحمدی به عنوان نماینده ایران در سزامی فعالیت می کرده و در جلسات شورای بین المللی سزامی حضور فعال داشته است و از آنجایی که اسرائیل نیز در آن جلسات حضور داشته است بنابراین وی از سوی سرویس اطلاعاتی موصاد در آن جلسات شناسایی شده است.

چند ماه پس از این واقعه و ادعاهای وزارت اطلاعات مبنی بر دست داشتن سرویس های خارجی در ترور شهید علیمحمدی و شناسایی وی در جلسات سزامی ، مجید شهریاری دیگر محقق و نماینده ایران در سزامی نیز مورد سوء قصد قرار گرفت و کشته شد؛ اما وزارت اطلاعات هیچگاه توضیحی در این زمینه نداد که چگونه ممکن است مدعی شناسایی دانشمندانش از طریق سزامی و از سوی سرویس های بیگانه باشد و بر پر خطر بودن این طرح بین المللی تاکید کند اما هیچگونه اقدامی در جهت ممانعت از حضور دانشمندان خود در جلسات سزامی ننمایند!؟ در واقع به عقیده ی برخی ناظران آگاه و تحلیلگران ، ترور سریالی برخی پزشکان و دانشمندان کشور که پرونده تمامی آنها با ابهامات گسترده روبرو بود، به مثابه ی تلاشهایی غیرانسانی و ناجوانمردانه برای ایجاد بحران داخلی و دامن زدن به فضای امنیتی قابل ارزیابی بود. ابهامات و تناقضات بسیاری در این پرونده ها موجود بود اما نهاد های امنیتی و اطلاعاتی هیچگاه به این ابهامات پاسخ نگفتند؛ در عوض با برخورد ناشیانه و دستپاچگی خاصی که سعی در جمع کردن اوضاع داشتند (از جمله اظهارات متناقض مسئولان امنیتی و اطلاعاتی در خصوص دستگیری متهمان در پرونده ترور پزشکان _که در نوشتاری جدا به صورت کامل به آن تناقضات اشاره گردید_ و همینطور ادعاهای وزارت اطلاعات در خصوص فردی که مدعی بودند به عنوان عامل اسرائیل در جریان ترور شهید علیمحمدی دستگیر نموده اند، که بعدها مشخص شد وی از قهرمانان ملی ورزش های رزمی بوده و مدتی نیز در باشگاه فجر سپاه برای این مجموعه در مسابقات داخلی شرکت می کرده است) به این اظهار نظرها و ارزیابی ها قوت بیشتری بخشیدند.

برخورد تناقض آمیز دستگاه های امنیتی در برخورد با این پرونده ها و از سوی دیگر وقوع برخی اتفاقات از جمله انتشار اطلاعات حدود 15هزار و 268 دانشمند، پژوهشگر،‌ استاد، دانشجو و مخترع حوزه فناوری نانو،‌ فیزیک هسته ای و شیمی کشور از سوی ستاد فناوری نانو ریاست جمهوری بر روی وبسایت این ستاد و انتشار اسامی و مشخصات 83 تن از متخصصان هسته‌ای کشور در مقاطع کارشناسی ارشد و دکتری بر روی وبسایت مرکز مطالعات و همکاری های علمی و بین المللی وزارت علوم با نظارت دفتر احمدی نژاد و اشرافیت کمال دستگاه های امنیتی بر این سایت ها، چند مسئله و احتمال را مطرح می نماید: یا سیستم اطلاعاتی و امنیتی حاکمیت در راستای دکترین امنیتی اپورتونیسم محور یا مکتب امنیتی اصالت فرصت ، می کوشد با تهدید سازی و ایجاد بحران ، و با کمک گرفتن از پروژه های تبلیغاتی مکمل ِ بسترساز امنیتی، و نیز با ایجاد تهدید در فضای رکودی فعلی ، پس از تبیین این قبیل تهدیدات، آن ها را تبدیل به فرصت نماید . به عبارت دیگر، تلاش می شود پس از پدید آوردن اتفاقاتی از قبیل حذف های فیزیکی و اقداماتی از این قبیل با بازکردن جبهه های متعددی که از قبل بستر آن را فراهم آورده اند بتوانند از آنها استفاده نمایند و دست به اقداماتی ابهام برانگیز و انحرافی بزنند. و یا اینکه این برخوردها و وقایع، ناشی از اوج حماقت و ناکارآمدی سیستم های اطلاعاتی و امنیتی است که با وجود ادعاهای خود (مبنی بر شناسایی دانشمندان کشور از سوی محافل اطلاعاتی خارجی و سپس ترور آنها به منظور ایجاد وقفه در پروژه های علمی کشور) اینگونه شاهد نشت گسترده اطلاعات شخصی اعم از آدرس محل کار و شماره تلفن و تصاویر دانشمندان و محققان کشور هستیم که با ادعاهای دستگاه های امنیتی مغایرت کلی دارد.

با توجه به موارد صدرالذکر و با تکیه بر مدعیات خود دستگاه های امنیتی مبنی بر شناسایی و شکار دانشمندان کشور در اینگونه طرح های بین المللی که تا به حال دو نفر قربانی داشته است ، مشخص نیست چگونه به جای جلوگیری از نقاط آسیب پذیر، نفر سومی را به تازگی به عنوان نماینده ایران در این طرح بین المللی برگزیده .گویا با انتشار نام بسیاری از دانشمندان و محققان کشور از سوی وبسایت های وابسته به دولت و تحت نظارت مستقیم دستگاه های امنیتی باید شاهد اتفاقات جدیدی در کشور باشیم، مشابه آنچه در ترور سریالی پزشکان و دانشمندان هسته ای شاهدش بودیم . هرگونه اتفاقی از این قبیل رخ دهد بی شک دستگاه اطلاعاتی- امنیتی حاکمیت به جهت نشر این اطلاعات مقصر اصلی خواهد بود زیرا این سایت ها تحت نظارت کامل دستگاه های اطلاعاتی-امنیتی ایران فعالیت می نمایند. چگونه است که نهاد امنیتی و اطلاعاتی ایران آنگونه که وزیرش ادعا می کند اشرافیت اطلاعاتی کامل بر همه حوزه ها دارد از سوی دیگر مهمترین عامل ترورها را نشت اطلاعات آنان معرفی می کنند اما با وجود این اینگونه شاهد بریز و بپاش اطلاعاتی هستیم؟
انتصاب نماینده جدید برای طرح سزامی و نشر اطلاعات بیش از 15000 دانشمند و محقق ایرانی از سوی سایت های تحت نظارت دستگاه های امنیتی بسیار در شرایط فعلی شبهه برانگیز است که باید مدیران ارشد اطلاعاتی - امنیتی پاسخگوی این اقدام باشند که با ادعاهای آنها به صورت کامل در تضاد است. بی شک اگر این قبیل اتفاقات در دولت های پیشین افتاده بود کفن پوشان قم و گروه های لباس شخصی خودجوش! خواستار برخورد جدی با عاملان اینگونه اقدامات و حتی اعدام آنها می شدند.
احسان سلطانی

منبع: جرس

علی کوچولوی بچگی های ما هم به هلند پناهنده شد

2011-07-14T06:24:00.000-07:00

من هم مثل همه دهه شصتی ها پیوند عجیبی با برنامه های تلوزیونی دوران کودکیم دارم برنامه هایی که آنقدر تاثیر داشت که ترس و استرس آژیر خطر و جای خالی پدرهایی که در سنگرها کیلومترها دورتر خاک می خوردند را از بین می برد ، یکی از این برنامه ها «علی کوچولو» بود ،علی کوچولو قهرمان شکلات خوری، علی کوچولو قهرمان آب نبات خوری، علی کوچولو قهرمان پسته و فندق شکستن که به جنگ اژدها می رفت....

علی کوچولو آنقدر نزدیک بود که به راحتی می توانستیم جایش باشیم با او بخندیم و با او گریه کنیم با او دلتنگ رفتن پدرش به جبهه شویم و با او در آغوش مادرمان جای بگیریم ، با او به سرمان شیطنت بزند و با او از شیطنتمان پشیمان شویم . بعدها که بزرگتر شدم گاهی که شعر معروف علی کوچولو را می شنیدم با خود می گفتم الان علی کوچولو کجاست؟ چه شکلیه؟ ازدواج کرده؟ شغلش چیه؟ برای اولین بار بعد از سال ها مصاحبه او را به همراه همسرش و فرزند خردسالش در سایت های اینترنتی دیدم ، میگفت این هم خانه ام ، خانه مستاجری و کوچکش که درب حیاتش نه کلون داشت ، نه باغچه ای داشت که حوض داشته باشه ، نه حوضی که لبش بلبلی نشسته باشه ، امروز خبری دیدم که من را در بهت فرو برد ، علی کوچولو به هلند پناهنده شد ، علی کوچولوی بچگی های ما هم بالاخره هوا برای تنفس کردن نداشت ،او که فشارها و استرس ها ، بی حوصلگی ها و دلتنگی های بچگی را از ما می گرفت

آنقدر بی حوصله و دلتنگ شد و آنقدر فشار بر رویش آمد که عاقبت او هم مجبور شد همان مامان خوب و مهربونش که دوستش هم داشت رو رها کنه دست همسر را بگیرد ، آن خاک را با همه تعلقات بگذارد و راهی غربت شود آنهم در انتظار پناهندگی! ، خبر غم انگیزی بود ، مثل بچگی هایمان حالا با علی کوچولو هیچ فاصله ای نداریم او هم خسته است مثل همه ما و مثل همه علی کوچولوهایی که بزرگ شدند و آرامش و آزادی دوران کودکیشان را جستجو می کنند....

علی کوچولو تو قصه ها نیست، مثل من و تو اون دور دورا نیست، نه قهرمانه، نه خیلی ترسو، نه خیلی پر حرف، نه خیلی کم رو، خونشون در داره، در خونشون کلون داره، حیات داره ایون داره،اتاقش طاقچه داره، حیاتش باغچه داره باغچه ای داره گل گلی،کنار حوضش بلبلی،لای لای لای،لی لی لی حوضک لی لی لی،این مادرش مادر علی، مامان خوبش چه مهربونه،علی کوچولو اینو می دونه،اینم باباش چه خالیه جاش،رفته به جبهه،خدا به همراش، علی کوچولو چه خوب و نازه،واسمون داره حرفای تازه....

علی کوچولو در انتظار پناهندگی در هلند

حس مشترک

2011-07-07T07:35:00.000-07:00

روحم در معده ام پیچ میخورد

سحرگاه آن را به سوی آسمان هفتم بالا خواهم آورد

نیازی به وضو نیست

با خاکستر به جا مانده در ته قلبم تیمم می کنم

به سرتان نزند به تصاویر « این ها » نگاه کنید

همین ها که از پوست گرگان عبا ساخته

عاشقانه از اسپرم فاحشگان وضو گرفته

عارفانه به نماز عشق ایستاده اند

خدا هم عن قریب بر رویشان بالا خواهد آورد

طبیعی-ست

حالت تهوع مردی که هرودوت را به شهود رسانید

و امروز ادامه سرزمین پرشکوهش به توالت عمومی تبدیل شده است

و متحجرانش بر آرامگاهش سد بسته تا علف از آن بروید

روشنفکرانش ، هایدگر را عارف و افلاطون را مسلمان کرده

با ادکلنی از بوی همان علف پشت کامپیوتر با مغزهای شیره ای لم داده

بیانیه صادر می کنند

و مرتدانش با ژست کمونیستی

پر از اداهای چگوارایی

زنده باد زاپاتا سر می دهند

حس مشترکیست

بین من ، خدا و آن مرد

همه حالت تهوع گرفته اند

نمی دانیم روی چه کسی بالا بیاوریم

هوا ابریست

ماه گرفته

خورشید شرم حضور دارد

راستی تا سحر چقدر مانده است...؟

این هوا ، رقص « سما » می طلبد

با ملودیِ «مرغ سحر ناله سر کن»

داغداریم

مرغ سحر!

داغ ما را تازه تر نکن

فقط بخوان که بدانم سحر است

تا روحی که از سنگینی در معده ام پیچ میخورد

بالا بیاورم...

احسان سلطانی

خبر قابل تامل بازگشت عباس آقا زمانی ( ابوشریف ) به ایران

2011-07-07T03:22:00.000-07:00

امروز (پنج‌شنبه، 16 تیر 1390 ) برخی رسانه ها خبر از بازگشت عباس آقا زمانی (ابوشریف) از موسسین و اولین فرمانده سپاه پاسداران به ایران داده اند. ابوشریف در سال ۱۳۴۲ به عضویت حزب زیر زمینی ملل اسلامی به رهبری سید محمد کاظم موسوی بجنوردی در آمد. حزب ملل اسلامی، در آن سال‌ها، با مرام اسلامی و انقلابی و مشی مسلحانه برای سرنگونی حکومت پهلوی و تاسیس حکومت اسلامی بنا نهاده شده بود. با لو رفتن تشکیلات این حزب توسط ساواک، آقازمانی در آبان ۱۳۴۴ به همراه سایر اعضای حزب دستگیر شده و به ۵/۳ سال حبس محکوم شد. وی با گذراندن حدود نیمی از دوره محکومیت خود، در سال ۱۳۴۶ از زندان آزاد شد.

عباس آقازمانی در سال ۱۳۴۶ و با گذشت زمان اندکی از آزادی، با گردآوری عده‌ای از همرزمان سابق خود در حزب ملل اسلامی از جمله احمداحمد، جعفر منصور و جواد منصوری، سازمان مخفی حزب الله را بنا نهاد. از سال ۱۳۴۸ همراه حزب الله به فعالیت ضد رژیم در پوشش برپایی کلاس‌های تدریس علوم اسلامی و عربی در محافل مذهبی و برخی مساجد تهران اقدام کرد. وی همچنین در سال‌های ۱۳۴۷ -۱۳۴۸ با انجمن حجتیه آن زمان در مواجهه با بهائیان همکاری داشت.

در همان ایام در رشته معقول(حقوق اسلامی) از دانشکده الهیات فارغ التحصیل شد. وی علاوه بر تحصیل در علوم دینی، بسیار علاقه مند به فراگیری و تسلط بر زبان‌های دیگر بوده‌است.

در سال ۱۳۴۹ به بهانه معالجه پدر به اتریش رفت. از آنجا به لبنان و سپس پایگاه‌های فلسطینی برای طی دوره‌های چریکی و عملیات نظامی عزیمت نمود. وی پس از آن به ایران بازگشت اما دوباره جهت ادامه تحصیل راهی اتریش شد. در این زمان با آشکار شدن روابط او با آموزش دیده‌های دوره‌های چریکی در الفتح، دستور دستگیری وی توسط ساواک داده شد و بار دیگر در ۳۰ تیر ۱۳۵۱ و هنگام ورود به ایران دستگیر شد.در آبان سال 51 پس از مرخصی در فرصتی مناسب و با همکاری برادرش احمد آقازمانی که او نیز از اعضای بازداشت شده حزب ملل اسلامی بود و برخی دیگر ا اقوام خود با فریب ساواک و مخفیانه از راه زمینی به کشور پاکستان فرار کرد. وی پس از آن به مدت ۲ سال بصورت طلبه‌ای ناشناس در خارج از کشور زندگی می‌کرد. .

آقازمانی در سال ۱۳۵۴ بار دیگر به لبنان رفت و مدتی در اردوگاه‌های فلسطینی به آموزش و فعالیت نظامی مشغول شد. او که هیچگاه فکر نمی‌کرد بتواند بزودی و با سرنگونی حکومت پهلوی به ایران بازگردد، در همین سال با زنی لبنانی ازدواج کرد. وی از این زن صاحب ۲ فرزند شد. او از همسر ایرانی خود نیز ۵ فرزند داشت.

آقازمانی در زمان حضور خود در لبنان، میان گروه‌های مبارز فلسطینی و لبنانی به لقب «ابوشریف» شهرت یافت. مواضع ابوشریف در آن زمان حمایت و همکاری با جنبش فلسطینی الفتح در مواجهه با اسرائیل بوده‌است. ظاهرا در آن زمان وی و جنبش الفتح دارای تقابلاتی نیز با امام موسی صدر- مصطفی چمران و جنبش امل بوده‌اند.

ابوشریف پس از چندی به اروپا رفت و برای تحصیل در رشته حقوق بین‌الملل با رشته فرعی تاریخ فلسفه در مقطع فوق لیسانس وارد دانشگاه دولتی فرانکفورت شد. علیرغم این موضوع، بدلیل فعالیت‌های سیاسی و تردد میان آلمان و خاورمیانه موفق به تکمیل تحصیلات و ارایه پایان نامه خود نشد. وی همچنین برای مدتی در دمشق به تحصیل علوم دینی اهل سنت (مکتب حنفی، شافعی) در دانشکده اسلامی جامع الفتح الاسلامیه پرداخت.

همزمان با اوجگیری انقلاب، ابوشریف در سال ۱۳۵۷ به نوفل لوشاتو رفت و پس از قریب به ۷ سال، به همراه آیت‌الله خمینی به وطن بازگشت و با توجه به تجربیات خود، به سامان دادن نیروهای نظامی انقلابی پرداخت که پس از چندی به شکل گیری اولین هسته‌های سپاه پاسداران منجر شد.در خرداد59 با حکم بنی صدر به فرماندهی سپاه پاسداران منصوب شد اما پس از 1 ماه از این سمت استعفا داد. عباس آقازمانی در شهریور ۱۳۶۰ بعنوان کاردار ایران در پاکستان منصوب و در فروردین ۱۳۶۱ به سمت سفیر ایران در آن کشور برگزیده شد. ماموریت وی در کشور پاکستان بعد از ۳ سال پایان یافت و ابوشریف در سال ۱۳۶۳ به ایران بازگشت.

بعد از بازگشت از پاکستان، به شهر قم رفت و به تکمیل تحصیلات دینی خود تا سطح خارج فقه و اصول در حوزه علمیه قم پرداخت(بنابر نقل قولی که از ابوشریف شنیده شده، وی پس از بازگشت از کشور پاکستان، مدتی نیز مشاور آیت‌الله خامنه‌ای که در آن زمان سمت رییس جمهوری ایران را بر عهده داشت، بوده‌است).

آقازمانی همزمان با حضور در شهر قم و در زمانیکه آیت‌الله منتظری قائم مقام رهبری جمهوری اسلامی بود، نمایندگی ایشان در امور افغانستان را بر عهده داشته و به مجاهدین افغان در نبرد با دولت اشغالگر شوروی سابق یاری می‌رساند.

پس از آن رهسپار پاكستان شد و ارتباطات خود را با نیروهای جهادی و احزاب شیعه و سنی افغانستان عمیق‌تر كرد و تجربیات خود را در اختیار مجاهدان افغان گذاشت و با تشكیل كلاس‌های عربی و قرآن، در تقویت ایدئولوژی و نیز ایجاد وحدت بین مجاهدان فعالیت می‌كرد. او در هنگامه سقوط دولت كمونیستی نجیب‌ا... در كنار مجاهدان افغان وارد كابل شد.

پس از آن كه گروه طالبان بخش‌های عمده افغانستان را به اشغال خود درآورد و كابل در آستانه سقوط قرار گرفت، ابوشریف به همراه تعدادی از مجاهدان و نیروهای جهادی افغان، قبل از سقوط كامل پایتخت با تغییر چهره و ظاهر، از كابل خارج شد و پس از تحمل دشواری‌های فراوان وارد پاكستان شد.او از آن زمان به بعد به زندگی در میان طلاب علوم دینی پاكستان بسنده كرد و به فعالیت‌های علمی و مذهبی در آن كشور مشغول شد.

نکته قابل تامل اینجاست که سایت مشرق نیوز با آن خط و مشی خاص در 21 اردیبهشت ماه سال 90 پس از سال ها خبر از وی می دهد و عکسی اختصاصی از وی منتشر می کند و به سوابق وی و ابعاد شخصیتی وی می پردازد ودر آخر یادآور می شود او «هنوز» به آیت الله خامنه ای علاقه دارد ایشان حدود 1 ماه نیم پس از آن بعد از سال ها به کشور باز می گردد.

اما اینکه ایشان با امام موسی صدر در تعارض بوده اند و همواره از الفتح حمایت می کردند با خطی که مشرق دارد اصلا نمی خواند نکته مهم سوابق ایشان در انجمن حجتیه است که در خاطرات عزت شاهی آمده است.ایشان الان حدود 72 سال سن دارد اما به نظرم سابقه پر حرف و حدیث وی و همینطور با کوله باری از تجربه پس از سال ها بازگشتش به کشور حائز اهمیت و قابل تامل است.

پنج‌شنبه، 16 تیر 1390
احسان سلطانی

بی-تفاوت

2011-06-28T03:23:00.000-07:00

با صدای خروسی دو جنسه که از بی عدالتی خدا ناله میکرد

دستپاچه از کابوس تلخِ شب ِ سردِ زمستانی پریدم

ورونیکا نبود

هم-او که سرانجام تصمیم گرفته بود بمیرد

خبری هم از تناقض های بنجی ِ ویلیام فاکنر نیست

گویا خواهرش کدی را راضی کرده است

تا در فلسفه مجازی عشق ِ بی تعمقش در اطاق ِ زیر شیروانی با او بخوابد

یا شاید ...

مغلوب عشق خودآگاهانۀ کونتین شده و سر به بیان گذاشته است

کوزت یادش رفته پنجره ها را ببندد

بادِ شبِ سردِ زمستانی

سکوتی را که پر از نغمه های مرگ است

با صدای عرعر خری که هیچ نمی فهمد

به عقد یکدیگر در می آورد

و من همچنان ، چو گنگِ خواب زده برایشان کف می زنم.

بی-تفاوت...

بی تفاوت به شعور گلی که پشت پنجره سر به زیر یک من برف داردو سکوت کرده است

پاسخی برای چشمانت نیست که این بی تفاوتی کجا زاده شده

نپرس ، چرا بی جوراب در این شب سرد زمستانی کفش های پدرم را پوشیده ام

نپرس چرا کت پدربزرگم بر تنم زار می زند

نپرس چرا ساعت دیواری به مچ بسته ام

که همه را گردن احمقانه های عرفان خواهم انداخت

بی-تفاوتم

چون وقتی زاده شدم

پدرم سرمست از بوی باروت

لبیک گویان در سنگر با خشاب اسلحه اش ساز می زد

و به گرای 270 درجه سفر می کرد

مادرم اینجا با صدای آژیر های خطر تانگو می رقصید

و من در کوچه بر روی پارچه های سفید تابوت سربازان شهید

درگیر حل کردن معادلات جبری شدم

تا به خود آمدم سر قبر های بی نشان زار می زدم

قبرها ، مسیر مارپیچ قلعه هایِ شنیِ رازآلود با طعم فقه و عرفان را ترسیم می کردند

نقشه های گول زنکِ خیالی مرا پشتِ درهای بستۀ قلعه های شنیِ فقه و عرفان زیر رادیکال بردند

جذرم را گرفت تا هر چند رقم اعشار که جا داشت

مسیرهای مارپیچ خیالی که از من معادلات چند مجهولی ساخته است

و همه بیتفاوت از این مجهولات عبور می کنند/عبور داده می شوند

و من در بی-تفاوتی هنوز...

به شعور گلی که زیر یک من برف

پشت پنجرۀ اطاقم به حال من می گرید ، می خندم

احسان سلطانی

مصاحبه با برنامه افق / صدای آمریکا

2011-06-15T10:02:00.000-07:00

سرداران حکومت، حکومت سرداران: مجلس، اطلاعات، ورزش ۱

سرداران حکومت، حکومت سرداران: مجلس، اطلاعات، ورزش ۲

پیگیری نامه استیضاح رهبری وظیفه ملی ، دینی و اخلاقی

2011-06-15T08:02:00.000-07:00

آقای محسن کدیور در دی ماه سال گذشته طی نامه ای سرگشاده به آیت اله هاشمی رفسنجانی رئیس وقت مجلس خبرگان رهبری با اشاره موارد حقوقی و اصول صریح قانون اساسی خواستار استیضاح آیت اله سید علی خامنه ای رهبر جمهوری اسلامی شد. در این نامه محسن کدیور با صراحت اعلام نمود که سید علی خامنه ای را به استبداد، ظلم، قانون شکنی و وهن اسلام متهم می کند.

انتشار این نامه به صورت سرگشاده و متعاقب آن فشارهای برخی اعضای مجلس خبرگان رهبری به آیت اله هاشمی رفسنجانی مبنی بر پاسخ به اتهامات مطروحه در نامه مذکور و سکوت وی در برابر این فشارها و همینطور پاسخ های متعدد سایت های وابسته به حاکمیت از جمله سایت «شبهه» (وابسته به سپاه پاسداران) نشان از نفوذ و تاثیر آن در مدافعان و حامیان رهبری دارد چرا که سایت هایی نظیر «شبهه» مطابق اظهارات سردار نقدی رئیس سازمان بسیج مستضعفین که در جمع برخی طلاب بسیجی در قم عنوان نمود جهت پاسخگویی به شبهات بسیجیان و جلوگیری از بدبینی و عدم تاثیرپذیری آنان از انتقادات مخالفان نظام راه اندازی گردیده است. انتشار پاسخ های بدون استناد به موارد حقوقی و همینطور تکراری که مشخصا از سر دستپاچگی نوشته شده اند و انتشار آن ها از سوی این قبیل سایت ها ، خود نشان از این دارد که موارد مطروحه در نامه آقای کدیور تا چه اندازه در مدافعان و حامیان رهبری تاثیرگذار بوده است.

در بند چهارم از مقدمه این نامه آقای کدیور خطاب به آیت اله هاشمی متذکر شده است « نامه استیضاح رهبری ادای یک وظیفه دینی، اخلاقی و ملّی است. وظیفه دینی است از باب امر به معروف و نهی از منکر، فریضه نصیحت به ائمه مسلمین و نظارت یکی از صاحبان حقّ مشاع بر متصدّیان حوزه عمومی. وظیفه اخلاقی است از باب مسئولیت وجدانی هر انسانی در برابر ظلم و بی عدالتی. وظیفه ملی است از باب مسئولیتی که هر شهروند ایرانی در قبال بی اعتنائی به مصالح ملی احساس می کند، و این بی اعتنائی و ندانم کاری ایران را درگیر بحرانهای بین المللی سیاسی و اقتصادی و فرهنگی کرده است.» محسن کدیور با اقدامی شایسته و حقیقتا در خور تقدیر با انتشار نامه ای مفصل و مستند که هرگونه راه فرار و توجیه را برای حامیان و مدافعان رهبری بسته است به وظیفه دینی ،اخلاقی و ملی خود

مبادرت نمود وی حتی در جهت پیگیری و اثبات اتهاماتی که به سید علی خامنه ای ایراد داشته است و مواردی که به واسطه آنها عنوان نموده بود « با توجه به از دست دادن شرائط لازم ضمن عقد، ولایت ایشان ساقط است، بی آنکه نیازی به عزل داشته باشد» بارها اقدام به مصاحبه و دفاع از آن مواضع نمود و حتی علنا اظهار داشت که حاضر است با اعضاء مجلس خبرگان در خصوص احراز این اتهامات مناظره نماید.

بدون تردید این انتظار را از حاکمیت و بخش اعظم نمایندگان آقای خامنه ای در مجلس خبرگان نمیتوان داشت که در جهت احقاق مطالبه آقای کدیور که در واقع مطالبه بخش وسیعی از بدنه جنبش سبز است گامی موثر برداشته شود اما واکنش ها پس از انتشار این نامه از سوی اطرافیان رهبری به خوبی نشانگر این بود که آنان قصد داشتند با اقداماتی عاجل نامه مذکور را تحت الشعاع خود قرار داده و در واقع از نشر و گسترش محتویات آن در میان قشر متوسط و ضعیف جامعه جلوگیری نمایند حال که نامه ای با این مستندات حقوقی و قانونی نگاشته شده است و همگان شاهدش بودیم که ذوب شدگان در رهبری حتی در پاسخ به این نامه اقدام به انتشار پاسخ در قالب کتاب و انتشار گسترده آن با تیراژ بسیار بالایی نمودند چرا ما منتقدان به عملکرد آقای خامنه ای پیگیر رسیدگی به اتهامات ایشان در مجلس خبرگان رهبری نشویم آیا پایگاه های مختلف فکری مخالف حاکمیت که یکی از فصول مشترکشان انتقاد جدی به شخص آقای خامنه ای است بر سر مندرجات این نامه که بی شک یکی از سندهای افتخار آمیز جنبش سبز که نشانگر سطح آگاهی و بینش وسیع نخبگان آن است دچار تردید هستند؟

ما همگی روزانه با سرفصل های متعدد نامه آقای کدیور چه مستقیم و چه غیر مستقیم روبرو هستیم به طور مثال در فصل دوم پیرامون نقض آزادی های عمومی که مشتمل بر 12 بخش از جمله ،سلب آزادی های مشروع به بهانه امنیت و استقلال،تبعیض در بهره مندی شهروندان از حقوق اقتصادی،عدم مصونیت حیثیت و جان و حقوق منتقدان، رویه مداوم تفتیش عقیده، خفقان، سرکوب آزادی بیان و توقیف مطبوعات منتقد ، تجسس و شنود و تجاوز مستمر به حریم خصوصی شهروندان و از این دست قانون شکنی ها می باشد از جمله مواردی است که همگی از سوی نهادهای تحت امر رهبری صورت میگیرد و بدون تردید مسئولیت مستقیم این اقدامات متوجه رهبری نظام است.البته بخش مربوط به نقد عملکرد مجلس خبرگان رهبری در این نامه یکی از مهمترین قسمت های آن است که باعث دوام و استمرار این قبیل قانون شکنی ها می گردد.

بدون تردید همگی ما بر سر انتشار این نامه و تاثیر عمیقی که محتویات آن در افکار عمومی جامعه داشته است وحدت نظر داریم و به نظر می رسد اگر غیر از این بود با این همه هراس و وحشت برخی مدافعان آقای خامنه ای روبرو نبودیم. هر یک از ما در راستای عمل به وظیفه ملی،دینی و اخلاقی خود اگر با محتویات نامه مذکور موافقیم باید با اقداماتی همچون راه اندازی کمپین هایی مانند مطالبه کنندگان استیضاح رهبری، انتشار گستردۀ خلاصه ای از این نامه در سطح دانشگاه ها،ادارات و اماکن عمومی هر آنچه که در توان داریم انجام دهیم تا با بالا بردن سطح آگاهی عموم نسبت به اتهاماتی که متوجه آقای خامنه ای است استیضاح وی را تبدیل به یک خواست عمومی نماییم.

احسان سلطانی

بازنشر

منبع:جرس

صحبت های مهم آقای خامنه ای که خبر از یک اتفاق بزرگ در آینده می دهد: امام هم گفت اشتباه کردم

2011-06-05T07:51:00.000-07:00

آیا آقای خامنه ای بستر کنار گذاشتن احمدی نژاد را در سخنرانی دیروز با این جمله هموار کرد؟ وی که در مراسم سالگرد 14 خرداد در حضور بسیاری مقامات لشگری و کشوری سخنرانی می کرد گفت: «امام بارها گفت: "اشتباه كردم"، اقرار به خطا درس مهم امام به ماست... گر چنانچه از ما عیب گرفتند، نگوئیم ما بالاتر از اینیم كه عیب داشته باشیم، بالاتر از اینیم كه به ما انتقادى وارد باشد. خود امام هم همین جور بود. ایشان، هم در نوشته‌هاى خود - بخصوص در اواخر عمر شریفش - هم در اظهارات خود، بارها گفت من در فلان قضیه اشتباه كردم. اقرار كرد به این كه در فلان قضیه خطا كرده است؛ این خیلى عظمت لازم دارد. روح یك انسانى باید بزرگ باشد كه بتواند یك چنین حركتى را انجام دهد؛ خودش را منسوب كند به اشتباه و خطا.این یكى از ابعاد مهم درس امام به ماست.» او در ادامه صحبت های خود گفت: « اگر به نام عدالت‌خواهى و انقلابیگرى، اخلاق را زیر پا بگذاریم، ..به برادران خودمان، به مردم مؤمن، به كسانى كه از لحاظ فكرى با ما مخالفند، اما میدانیم به اصل نظام اعتقاد دارند، به اسلام اعتقاد دارند، اهانت كردیم، آنها را مورد ایذاء و آزار قرار دادیم، از خط امام منحرف شده‌ایم. اگر به نام انقلابیگرى و رفتار انقلابى، امنیت را از بخشى از مردم جامعه و كشورمان سلب كنیم، از خط امام منحرف شده‌ایم» شکی نیست که بستر کنار گذاشتن احمدی نژاد را هموار کرد و از همین الان می خواهد انتقادات به خود را مبنی بر اشتباهاتش با استناد به صحبت های آیت الله خمینی کاهش دهد.
احسان سلطانی

جنایت بی سابقه؛ موج سواری امنیتی و بی تفاوتی عمومی

2011-05-26T10:00:00.000-07:00

در طول تاریخ جنایی کشور چندین پرونده تجاوز و قتل به دلایل متعددی احساسات عمومی را برانگیخت و در حافظۀ تاریخی مردم ایران ثبت شد ، با قطعیت می توان گفت پرونده « عباس غفاری » آنچنان که رسانه های وابسته به سپاه از جمله «جوان» با اتهاماتی از جمله 360 فقره تجاوز که به وی نسبت داده اند در مقایسه با پرونده های قبلی در نوع خود در تاریخ ایران بی سابقه می باشد.

این قبیل جنایات با این وسعت در تاریخ ایران شاید از 10 پرونده نیز تجاوز نکند. در تمام این پرونده ها زمانی که اولین خبر مربوط به این جنایات منتشر می شد افکار عمومی با فشار های بسیار زیادی به دستگاه های مسئول خواستار رسیدگی فوری و اعلام نتایج پیگیری ها می شدند و آنقدر پیگیری می کردند تا مسببین اصلی و افرادی که در این زمینه کم کاری کرده اند به جامعه معرفی شده و مجازات شوند.

73 سال قبل علی اصغر بروجردی معروف به اصغر قاتل با تجاوز به 33 پسر خردسال موجب جریحه دار شدن افکار عمومی شد وی به عنوان اولین فرد با این تعداد تجاوز و قتل در ایران شناخته شده است ؛ جنایات وی تنها به داخل کشور محدود نشد و تا کشورهای مرزی نیز پیش رفت،. قربانیان وی را اکثراً کودکان تشکیل می‌دادند. طی مدتی که در عراق زندگی می‌کرده پس از تجاوز به ۲۵ کودک آنان را به قتل می رساند وی پس از آخرین تجاوز در عراق به ایران می‌گریزد و در ایران هم مرتکب ۸ فقره تجاوز و قتل می‌شود. وی در تاریخ ششم خرداد ۱۳۱۳ در تهران محاکمه و در ششم تیرماه همان سال به دار آویخته شد.

اواسط دهه 70 یعنی سال 76 یادآور جنایت هولناک و غم بار دیگری در کشور است ، غلامرضا خوش‌رو کوران کردیه معروف به خفاش شب را می توان دومین فرد از لحاظ تعدد تجاوز جنسی و قتل در تاریخ جنایی کشور معرفی کرد.وی پس از تجاوز به 9 زن و سپس به قتل رساندن آنها افکار عمومی را جریحه دار کرد. وی یک‌بار در سال ۷۱ دستگیر شد ولی از چنگ مأموران گریخت و در بار دوم در سال ۱۳۷۶ دستگیر و به اتهام ۹ فقره تجاوز و قتل اعدام شد.

شهریور سال 83 در رسانه های کشور خبری مبنی براینکه دو كارگر كوره پز خانه هاى جنوب تهران دستگير شدند و به تجاوز و قتل ۲۲ كودك ۸ تا ۱۱ سال ، دومرد و يك زن خيابانى اعتراف كرده اند منتشر گردید. يكى از متهمان كه به «بيجه» معروف بود به ۱۶ تجاوز و قتل كه دو كارگر آجرپزى و يك زن در بين آنان است، اشاره داشت و ديگرى ۹ قتل را به گردن گرفت.ماجرای تجاوز و قتل کودکان در اطراف تهران، به عنوان بزرگ‌ترین پرونده جنایی هفتاد و یک سال اخیر در ایران شناخته شد و بشدت افکار عمومی را در ایران تحت تأثیر قرار داد.

پرونده ها و جنایات دیگری با نام های «قاتل عنکبوتی» ، قتل های محفلی کرمان و غیره نیز در تاریخ جنایی ایران از اهمیت بسزایی برخوردار است که هر کدام در زمان خود جامعه را شدیدا تحت تاثیر خود قرار داده و در نهایت با فشار افکار عمومی عاملین این جنایت ها به مردم معرفی و مجازات شدند. اما این پرونده که در مقایسه با تعدد جنایات و تجاوزهای صورت گرفته با پرونده های فوق الذکر تقریبا بی سابقه است متاسفانه با بی تفاوتی افکار عمومی و از سوی دیگر با موج سواری دستگاه های امنیتی مواجه شده است.

در نوشتاری به این موضوع اشاره شد که درگیری و زد و خوردهای رسانه ای «مدافعان رهبری» و « احمدی نژادی ها» در نهایت به نفع مردم و طبقات پائینی جامعه تمام خواهد شد زیرا هر دو سوی دعوا می کوشند تا با طرح برخی اتهامات علیه یکدیگر در رسانه های وابسته به خود که مشخصا اطلاعات مربوط به این افشاگری ها[به ظاهر افشاگری ها] در نهادهای اطلاعاتی - امنیتی کشور از مدت ها پیش موجود بوده است و مردم از جزئیات آن بی خبر بوده اند را منتشر نموده و به این ترتیب به تضعیف پایگاه های اجتماعی حریف خود اقدام نمایند ، در این دستپاچگی و زد و خوردهای رسانه ای بعضا اتهامات هولناکی مطرح شد که پس از انتشار و برخی واکنش ها نسبت به این اتهامات هر یک سعی کردند تا برای شانه خالی کردن از این اتهامات و کم رنگ نمودن نفش خود به دنبال شریک جرم گشته و حتی سرمنشا این جنایات هولناک را به مسئولین پیشین نظام نسبت دهند تا با این اقدام بتوانند همزمان به اهداف مختلفی دست یابند.

28 اردیبهشت ماه روزنامه جوان وابسته به سپاه پاسداران از دستگیری فردی مرتبط با تیم احمدی نژاد به نام «عباس غفاری» خبر داد و در اولین گزارش خود در ارتباط با اتهامات هولناک این فرد نوشت : « در پرونده وی برداشتن بکارت دختران و ارتباط با زنان شوهر دار وجود داشته است.برخی از کسانی که مورد تجاوز وی قرار گرفته اند،تصریح کرده اند که آنان به ناگاه و بدون داشتن اختیار به مسیری هدایت شده و با رجوع به منزل نامبرده خود را در اختیار وی قرار می دادند.گفته می شود تاکنون 360 فقره تجاوز در پرونده وی تاکنون ثبت شده است.» از سوی دیگر سایت عماریون نزدیک به «حزب الله » در گزارشی از سابقه چندین فقره قتل توسط عباس غفاری خبر داده و می نویسد « نامبرده ادعا کرده است که حتی در آن دوران(قبل از انقلاب اسلامی) مرتکب چندین فقره قتل شده ! که با شلوغیهای ابتدای انقلاب سوابق این جنایت از بین رفته است».

گزارش ابتدایی جوان آنلاین که مشخصا در عین دستپاچگی تنظیم شده حاوی نکاتی مهمی بود که در صورت صحت این اتهامات ، شدیدترین انتقادات ابتدا متوجه خود دستگاه های اطلاعاتی و امنیتی می شد ، لذا سایت های همسو در حرکتی هماهنگ با رسانه وابسته به سپاه اقدام به گسترده نمودن ابعاد پرونده و ارتباط این فرد با دولت های پیشین نمودند ، به صورتی که در گزارش های اخیر این سایت ها ، دیگر از عباس غفاری و ارتباطش با جریان به اصطلاح انحرافی خبری نیست و نوک پیکان حملات سپاه به سوی دولت های قبلی نشانه گیری شده است .در همین راستا این رسانه ها با دادن آدرس های غلط سعی کردند در کنار فرار از سوالات افکار عمومی مسیر پرونده را منحرف نموده و از سوی دیگر با تزریق اطلاعاتی مبهم در لابلای این مطالب به بستر سازی ذهنی جامعه اقدام نمایند و با حرکتی از پیش طراحی شده با یک فضا سازی رسانه ای پروژه های اطلاعاتی بعدی خود را پشتیبانی کرده و اینگونه با کم رنگ نمودن اشتباهات و احیانا نقش خود این تهدید را تبدیل به فرصت نمایند ، معمولا تنها رويه اي كه برای پیشبرد پروژه هاي اطلاعاتی در راستای بسترسازي رواني بر اذهان جامعه از سوی نهادهای اطلاعاتی در پيش گرفته مي شود، فضاسازي رسانه اي است. سانسور شدید خبری، فقدان آگاهی و عطش شدید اطلاعاتی در فضای رکودی فعلی باعث می شود که برنامه ریزان و کارگزارن پروژهای اطلاعاتی با طراحی مسیر و زمینه سازی ذهنی ، با انتشار بسياري از اطلاعات سوخته، اخبار ناقص و گفته هاي جريان ساز كه مكمل پروژه های بعدی هستند با تاثیرگذاری بر افکار عمومی و ایجاد نوعی فضای ابهام متاسفانه آنچه میخواهند برداشت نمایند و پروژه های خود را پیش ببرند ، در واقع يكي از نخ نما شده ترین تاکتیک های نهادهای اطلاعاتی در پیشبرد پروژه ها، برنامه عمليات رواني است كه با هدف زمينه سازي ذهني در جامعه براي پذيرش نتايج پروژه انجام مي شود.تبليغات ، فضاسازي و پخش اطلاعات مبهم از مهمترين اقدامات ضروري براي موفقيت يك پروژه اطلاعاتي است ، نهادهای اطلاعاتی ایران نیز با ناشی گری و سادگی ذاتی خود به این مهم توجه دارند. ناشی گری و سادگی به اين معنا كه روش ها و همینطور مجاری انتشار اینگونه اخبار و اطلاعات ، معمولا به چند روزنامه، خبرگزاري و سايت مشخص ختم مي شود كه براي اهل فن ناشناخته نيست.

همانطور که گفته شد اگر این اتهامات صحت داشته باشد این پرونده یکی از بی سابقه ترین پرونده های جنایت در تاریخ کشور است. 360 فقره تجاوز در تاریخ ایران بی سابقه است. جوان در مرحله اول برای ایجاد فشار به تیم احمدی نژاد پس از طرح آن اتهامات، در خصوص ارتباط این فرد با نزدیک ترین فرد به نهاد ریاست جمهوری می نویسد :«فرد مزبور با توجه به تصرف شیطانی خود بسیاری از پروژه های اقتصادی جریان انحرافی و مواردی که را که مستقیما با لیدر این جریان و نزدیکانش مربوط بوده و نیاز به دستورات لازم داشته را به پاراف می رسانده است و نامبرده از این پروژه های کلان درصدهای نجومی دریافت می کرده است.گفتنی است رمال مذکور در دفتر لیدر جریان انحرافی دارای جایگاه و اتاقی خاص بوده که هیچ کس جز این دو و یکی - دو چهره مطمئن در این جریان حق ورود به آن را نداشتند.» اما پس از ابهامات و سوالاتی که انتشار این گزارش ایجاد می کند و در واقع کلیت دستگاه های امنیتی را زیر سوال می برد مسیر گزارشات بعدی خود را به صورت کامل تغییر داده و در اقدامی ناشیانه و از سر ناچاری روی به ریشه یابی این جنایات در دولت های قبلی می آورد.

پس از انتشار این گزارش از سوی سپاه اولین سوالی که افکار عمومی را درگیر خود می کند این است که تقریبا کمتر کسیست که نداند محافظت از نهاد ریاست جمهوری و مسئولین دولتی بر عهده سپاه پاسداران می باشد و سپاه نیز معمولا از امین ترین افراد خود برای حفاظت از این افراد استفاده می کند و همواره نهادهای اطلاعاتی توجه ویژه ای به رفت و آمدها و ترددات ادارات مهمی چون نهاد ریاست جمهوری دارند، چگونه است فردی با این سابقه که در دفتر نزدیک ترین فرد به رئیس جمهوری مستقر بوده و مدام به آنجا تردد می نموده است و مطابق گزارش سپاه یک دفتر نیز در آنجا داشته از چشم نهادهای اطلاعاتی دور مانده است و دستگاه های امنیتی تا مدت ها از آن بی خبر بوده اند و اگر نیز اطلاعاتی داشته اند چرا پس از درگیری رهبری و احمدی نژاد اقدام به بازداشت نامبرده می نمایند؟ افشای بخشی از جزئیات این گزارش(حال هدفمند یا از سر دستپاچگی) یادآور مطالبی است که در ارتباط با قتل های زنجیره ای سال 77 برای انحراف افکار عمومی از سوی نهادهای امنیتی منتشر گردید . باز هم دستگاه های امنیتی برای شانه خالی کردن از اشتباهات فاحش خود و ناتوانی در مجازات عاملین اصلی این تخلفات و جنایات و به جای پاسخگویی به افکار عمومی که چگونه فردی که 360 فقره تجاوز و همینطور چندین قتل(بنا به گزارش رسانه های وابسته به سپاه) در پرونده اش دیده می شود سالها نزدیک به مقامات نظام بوده ، روی به فرافکنی آورده است. مقامات امنیتی کشور مانند جریان قتل های زنجیره ای سال 77 در پاسخ به افکار عمومی باز به نقش سرویس های خارجی و نفوذ این فرد به نهاد ریاست جمهوری و انجام برخی جنایات برای ضربه زدن به آبروی نظام! اشاره می کند در همین راستا نشریه 9 دی در گزارشی آشفته ، بی سر و ته و سراسر متناقض ریشه این جنایات و تخلفات را در اواسط دهه 70 با انتشار نوشته های کوئیلیو! در ایران ارزیابی می کند و به جای پرداختن به مسببین اصلی این جنایت بی سابقه در ایران می نویسد : « شاید اگر آرش حجازی به انگلیس مرکز فراماسونرها نگریخته بود می توانستیم پاسخ برخی از سئوالاتمان را از او بیابیم ».

البته انتظار پیگیری این پرونده بی سابقه ملی از سوی دستگاه های امنیتی و رسانه های وابسته به آنان که تمام آبرو و داشته هایشان را برای تداوم بقای خود به اشتباه روی احمدی نژاد و تیمش قمار کردند و خودشان نیز در بسیاری از جنایات نقش مستقیم ایفا نموده اند بسیار غیر عقلانی و ساده انگارانه است اما از فعالین سیاسی و همینطور فعالین حوزه رسانه انتظار می رود با پیگیری ویژه این پرونده نوری به زوایای تاریک آن انداخته و جلوی موج سواری دستگاه های امنیتی بر روی این پرونده را گرفته و از انحراف آن جلوگیری نمایند .

احسان سلطانی
منبع :جرس

داستان خجالت آور امیرعباس فخرآور درباره ربوده شدن برادرش در پاریس و انتقال آن به تهران

2011-05-23T10:38:00.000-07:00

همیشه سعی کردم از پرداختن به مسائل حاشیه ای پرهیز کنم ، اما از آن شبی که امیر عباس فخرآور در تلوزیون صدای آمریکا به بسیاری از دانشجویان و اعضاء هزینه دادۀ دفتر تحکیم وحدت آن سخنان سخیف که شایستۀ خودش بود نسبت داد قصد کرده بودم در خصوصش و اینکه اساسا چه دروغ های بزرگی تا به حال سرهم کرده است مطلبی بنویسم ، اما سعی کردم نگاهم را به همان افقی که جنبش سبز ترسیم کرده است معطوف کنم و از پرداختن به این عنصر فرصت طلبِ دسته چندم دست بکشم ، تا این که این خبر را در یکی از سایت های خبری دیدم [ آرش فخرآور در پاریس توسط مامورین سفارت جمهوری اسلامی ربوده و به زندان اوین فرستاده شد] ، خبر را که خواندم احساس کردم کودکی برای مطرح کردن خود و برای جلب توجه و دلسوزی دیگران داستان فوت مادر زنده اش را طرح می کند که شاید دقیقه ای به او توجه شود ، اما این کودک نمی داند که بالاخره مادر از خانه بیرون می آید و دروغ به این بزرگی را هیچگاه نمی شود پنهان کرد ، از اینکه فخرآور با داستان بچه گانه ای که در ارتباط با ربودن برادرش از پاریس توسط ماموران ج.ا و انتقالش از فرودگاه آن شهر به تهران ، به شعور یک ملت توهین کرده و این خبر را به برخی سایت ها و رسانه های انگلیسی زبان نیز ارسال نموده است من نیز به نوبه خود به عنوان یک مخاطب احساس کردم که به شعورم بی احترامی شده و خواستم این سوال را از امیرعباس فخرآور یا به قول خودش پسر گستاخ(بی ادب) بپرسم که با این دروغ ها برای خودت چه آینده ای در نظر گرفته ای؟ آیا واقعا فکر میکنی این ملتی که با هوشیاری خود یک نظام تا بن دندان مسلح را به زانو درآورده است ، آنقدر بی شعور و تهی مغز است که این مطالب را باور کند؟

در خبر مربوطه پیرامون ربوده شدن محمدرضا فخرآور نوشته شده :

«جمعه نهم اردیبهشت یکهزار و سیصد و نود، در حالی که خسته از سخنرانی موفق شب گذشته ام در شیکاگو برای دقایقی چشمهایم را بسته بودم، با صدای زنگ موبایلم بیدار شدم. برادر کوچکم محمد رضا (آرش) پشت خط بود. با صدای آرام و وحشت زده ای گفت: امیر، مامورا منو با یه ماشین آوردن انداختن توی هواپیمای ایران ایر دارن میبرن منو ایران. میدونم کشته میشم ولی بدونید که من تا آخرین لحظه با خامنه ای می جنگم.

حرفهای آرش را باور نکردم و گفتم شاید این هم بخشی از همان حرفهاییست که چند ماه گذشته می شنیدم. آرش شدیدا از رفتار زننده آپوزیسیون خسته و دلسرد شده بود و همیشه از وقتی پا به خارج از کشور گذاشت حرف از برگشت به ایران و کشته شدن در راه آرمانش، آزادی، می گفت. گفتم : آرش مسخره بازی در نیار زنگ زدی سر صبح بیدارم کردی باز هم چرند بگی؟ این آپوزیسیون بیماره، به حرفهاشون توجه نکن و مبارزه خودتو دنبال کن

آرش با صدای لرزان سعی کرد به من حالی کند که توسط مامورین سفارت جمهوری اسلامی ربوده شده است. باور نکردم تا وقتی صدای مهماندار هواپیمای ایران ایر را شنیدم که از مسافران برای تاخیر پیش آمده در پرواز عذر خواهی می کرد و می گفت منتظر یک مسافر دیگر هستند و تا چند دقیقه دیگر پرواز خواهند کرد. دنیا پیش چشمانم سیاه شد و شروع کردم سر آرش فریاد کشیدن. بغض گلویش را گرفته بود و فریادهای مرا تحمل می کرد و می گفت کاری از دستش بر نمی آید و مامورین وزارت اطلاعات بیرون درب هواپیما هستند. آخرین جمله اش این بود که : امیر به روح بابا قسم آبروی تو و آبروی خانواده را در زندان و زیر شکنجه حفظ خواهم کرد. حلالم کن داداش. به خدا من ترسو نیستم و تا آخرش می جنگم.

فقط فریاد میزدم و دیگر حرفهایش را نمی شنیدم. امیر گلعلی پور گوشی موبایل را از من گرفت و سعی کرد از آرش بپرسد که ماجرا چیست ولی تلفن قطع و گوشی آرش خاموش شد. با خواهرم مهلقا تماس گرفتم و گفتم با پلیس فرانسه تماس بگیرد و آدمربایی توسط ماموران سفارت جمهوری اسلامی را گزارش کند. مهلقا نمیتوانست جلوی اشکهایش را بگیرد و صدای مهسا کوچولو را هم می شنیدم که با بغض از مادرش میپرسید: چی شده مامان؟ دایی محمد چی شده؟

خانواده ام در تهران را با خبر کردیم تا هنگام رسیدن هواپیما از پاریس در فرودگاه باشند. همه مسافران پرواز پاریس در فرودگاه بین المللی خمینی پیاده شدند ولی آرش از درب اصلی فرودگاه خارج نشد و ماموران امنیت فرودگاه به خانواده ام خبر دادند که آرش همراه تیم امنیتی وزارت اطلاعات مستقیما از پله های هواپیما به زندان منتقل شده است.....»

در این داستان وزارت اطلاعات یا سایر دستگاه های اطلاعاتی مجرب ترین! نیروهای خود را به یک عملیات برون مرزی آنهم به قلب اروپا (پاریس ) فرستاده است، آنها موفق شده اند برادر فخرآور را در طی یک عملیات پیچیده بربایند ، حال اینکه چگونه این فرد ربوده شده را از یکی از امنیتی ترین فرودگاه های دنیا یعنی فرودگاه پاریس که در رتبه بندی انکس 17(انکس امنیت) ایکائو از لحاظ کیفیت در ردیف 1 تا 5 قرار دارد بدون اینکه ماموران امنیتی فرودگاه به این شخص ربوده شده شک کنند و از سوی دیگر محمد رضا(آرش) هم بدون هیچ داد و فریاد و مقاومتی سکوت می کند و وی را از آنهمه بازرسی و چک گذرنامه رد می کنند و به هواپیمای جمهوری اسلامی می رسانند ، گویا ماموران نیز از جن و پری کمک گرفته اند و آیه و جعلنا من بین ایدیهم سدا و من خلفهم سدا فاغشیناهم فهم لا یبصرون را خوانده اند چشم ماموران امنیتی فرانسه کور شده و برادر آقای فخر آور را به داخل هواپیما برده اند [ کبریت هم نبوده که در جیب بگذارد و آن را با پوششی خاص از گیت وی و ایکس ری رد کند صحبت یک آدم بزرگ است که در جیب و کیف هم جا نمی شود ]خود سوال های فراوانی ایجاد می کند که آقای فخرآور شفاف سازی خواهند کرد اما اینکه چگونه بوده در آنجا تلفن را از دست وی نگرفته بوده اند تا وی بتواند در آخرین تماسش با برادرش صحبت کند و بگوید که من تا آخرین قطره خونم مبارزه خواهم کرد و با خامنه ای می جنگم خود داستان دیگریست که آقای فخر آور در کنار پاسخ به این سوال نیز خواهند گفت چگونه است این همه مخالف مطرح نظام در فرانسه هستند و لااقل سطح فعالیت ها و مخالفتشان از محمدرضا فخر آور بیشتر بوده اما جمهوری اسلامی می آید خطر لو رفتن ماموران برون مرزیش را به جان می خرد دست به انجام چنین کاری میزند ودر یک عملیات پر هزینه به جای آنهمه مخالف سیاسی یک جوان 20 ساله را می رباید؟

سناریو نویسان قتل های زنجیره ای بازگشته اند

2011-05-19T06:41:00.000-07:00

وقتی بازتاب گزارش سایت جوان (وابسته به سپاه پاسداران) در ارتباط با عباس غفاری را در بسیاری از سایت های مخالف نظام نیز مشاهده کردم که با چه آب و تابی همان مطالب را منتشر نموده اند ،مطالبی که خواندش در سال 2011 عصری که کشورهای غربی در حال کاوش در فضا و خلق برترین تکنولوژی ها برای پیشرفت زندگی هستند به انسان احساس عقب ماندگی و بیشعوری القا می شد و واقعا دیدن اینگونه اخبار تاسف بار و تاثربانگیز بود.

در اینکه این دو جریان [مدافعان خامنه ای و احمدی نژادی ها ] به تقابل با یکدیگر برخواسته اند در آن هیچ شکی نیست ، در نوشتاری اشاره شد که این کش و قوس ها و زد و خوردهای رسانه ای تنها به نفع مردم تمام خواهد شد چرا که دیدیم پس از علنی شدن زاویۀ احمدی نژای ها با رهبر چه ها که از فساد ملی و اخلاقی یکدیگر افشا نکردند ، در رویارویی با این قبیل گزارش ها ، حتی اگر بخواهیم مطابق آنچه رسانه های حکومتی در مورد مخاطبین خود می اندیشند ، یعنی ساده لوح باشیم و مطابق خواست آنها نیز ذهنمان تغییر جهت دهد هر چه هم که گفتند باور کنیم ، در همان حالت ساده لوحی باز یک سوال ایجاد می شود، چرا الان این گزارش ها منتشر شده است؟ آیا این فجایع را تازه کشف کرده اند؟

این جریان دقیقا یادآور ماجرای قتل های زنجیره ایست ، که آمدند بلند پایه ترین مدیران وزارت اطلاعات را عامل موساد معرفی کردند و نفوذی بیگانگان ، گفتند موساد تا سطح مدیران ارشد وزارت اطلاعات نفوذ کرده و این قتل ها را انجام داده است و آن سناریو ها را برای زن سعید امامی درست کردند که با سگ هم خوابگی داشته یا با فرزند خود نزدیکی می کرده است،[بعدها مشخص شد جواد آزاده یا همان آملی مسیر این سناریوها را طراحی مینموده است] از آنجا که بازجوهای قتل های زنجیره ای پس از انتخابات 88 با طائب ازدواج سیاسی کرده و به تیم وی رفتند تا با توجه به اشرافیتی که برا جریان اصلاحات داشتند بازجویی شاخصان اصلاحات را به عهده بگیرند ، طرح چنین سناریو های مضحکی از سوی اطلاعات سپاه با حضور این افراد در تیمشان اصلا بعید نبود.

آنچنان که سپاه می گوید فردی چون عباس غفاری در طول چند سال 360 مورد تجاوز جنسی انجام داده است، چیزی که در تاریخ ایران بی سابقه می باشد ، این گزارشات می افزاید که این فرد در دفتر مشائی نیز اطاق مخصوص داشته است ، یعنی چنین فردی با این سابقه که مطابق گزارشات سپاه مرتبط با سرویس های خارجی هم بوده سالها نزدیک به نزدیک ترین فرد به رئیس جمهور بوده است و دستگاه های امنیتی هم خواب تشریف داشته اند که چنین فردی تا آن رده نفوذ کرده است، یا دستگاه های امنیتی - اطلاعاتی ایران خیلی احمقند یا مخاطب خود را احمق فرض کرده اند.

فردی را با این توانایی برای درمان شاه عربستان برده اند ، کشور ثرومتندی که از برترین و حازق ترین دکترهای جهان بهره می برد به فرض درست بودن این ادعا این فرد را به کاخ پادشاه بردند و مدت ها در آنجا بوده تا پادشاه عربستان را از مرگ نجات دهد ، بعد این فرد نمی تواند امروز خود را از بازداشت برهاند؟ فردی که قابلیت این را داشته است که زن ها را از بیرون خیابان در ذهنشان برود و اغفالشان کند (آنهم 360 زن) آیا نمی تواند در ذهن بازجو برود و مسیر بازجویی را تغییر دهد؟

باز هم فرض می گیریم که تمام ادعاهای نشریه سپاه درست است ، آیا واقعا نباید در نهادهای اطلاعاتی - امنیتی ایران را تخته کرد که این فرد با این سوابق سالها به رئیس جمهور این کشور نزدیک بوده و دستگاه های امنیتی تازه ( بعد از درگیری وی با رهبری) این را کشف کرده اند؟

آقاین کارگزاران امنیتی ، خدا می داند آنچنان که شما می اندیشید ما نفهم نیستیم !

گزارش کامل جوان به باور نگارنده روی دست فیلمنامه هری پاتر خواهد زد:

«به گزارش«جوان آنلاین»،نامبرده از طریق آغشته کردن قرآن به نجاست بوده به قدرت شیطانی دست پیدا کرده و از این طریق اعمال شنیع و غیر اخلاقی خود را دنبال می کرده است.

در پرونده وی برداشتن بکارت دختران و ارتباط با زنان شوهر دار وجود داشته است.برخی از کسانی که مورد تجاوز وی قرار گرفته اند،تصریح کرده اند که آنان به ناگاه و بدون داشتن اختیار به مسیری هدایت شده و با رجوع به منزل نامبرده خود را در اختیار وی قرار می دادند.گفته می شود تاکنون 360 فقره تجاوز در پرونده وی تاکنون ثبت شده است.»

در این بند از گزارش به مسئله 360 فقره تجاوز اشاره شده است چیزی که تا به حال در

همچنین گفته می شودوی به ریاضت های عجیب غیر شرعی دست زده و بطور مثال روزانه از مدفوع خشک شده خود تناول می کرده است.

نامبرده همچنین ادعا کرده که تمام پیشگویی های وی تحقق یافته است.وی در پاسخ به این سوال که چطور برخی از پیش بینی های وی مثل فرجام انتخابات شوراها نادرست از آب درآمده ،گفته است:اجنه ها دروغ هم می گویند که یک موردش همین بوده است.

وی همچنین دارای رمز«...» بوده که با ترکیب با دو رمز دیگر فرعی می توانسته است قلب،هوش و چشم افراد را بی اثرکرده و به تعبیر عوامانه کر و کور کند.

این گزارش حاکی است وی دارای تسلط کامل به علم جفر بوده و به علوم انرژی درمانی نیزآگاهی داشته بگونه ای که در ایام بیماری ملک فهد برای درمان وی نیز چند ماهی را در کاخ او گذرانده است.

گفتنی است چندی پیش «جوان آنلاین» در خبر دیگری آورده بود:فرد مزبور با توجه به تصرف شیطانی خود بسیاری از پروژه های اقتصادی جریان انحرافی و مواردی که را که مستقیما با لیدر این جریان و نزدیکانش مربوط بوده و نیاز به دستورات لازم داشته را به پاراف می رسانده است و نامبرده از این پروژه های کلان درصدهای نجومی دریافت می کرده است.گفتنی است رمال مذکور در دفتر لیدر جریان انحرافی دارای جایگاه و اتاقی خاص بوده که هیچ کس جز این دو و یکی - دو چهره مطمئن در این جریان حق ورود به آن را نداشتند.
احسان سلطانی

آقای خاتمی ، ابزارهای بهتری نیز برای چانه زنی در اختیار شما هست

2011-05-18T13:17:00.001-07:00

«بدون تردید این تاکتیک ، جنبش را به ناکجا آباد خواهد برد»

در پی سخنان اخیر آقای خاتمی غالب رسانه ها ( با منظور یا بدون منظور) با انتخاب این بخش از سخنان ایشان «اگر به نظام و رهبری ظلم شده است به نفع آینده از آن چشم پوشی شود، و ملت هم بر ظلمی که بر او و فرزندانش رفته است می گذرد.» سبب شدند تا بسیاری از منتقدان و مخالفان نظام انتقادهای بعضاً تندی را به این اظهارات مطرح کنند و متعاقب آن عده ای نیز به طرفداری از آقای خاتمی در لباس «مدافع» به دفاع از سخنان وی پرداختند.

مدافعان آقای خاتمی غالبا موضوع پیشروی گام به گام ، عقب نشینی تاکتیکی ، تلاش برای باز کردن فضای سیاسی در کشور و امکان گفتگو با جناح حاکم از سوی آقای خاتمی و بحث «آشتی ملی» را از این سخنان بیرون کشیده و به دفاع از آن پرداختند.

نوشتار پیش رو سعی دارد در حد توان به نقد این اظهارات با محوریت موضوع «آشتی ملی»[در حالت خوشبیانه] و بررسی بسترهای لازم برای تحقق این طرح بپردازد.

از آنجایی که آقای خاتمی راهکارهایی برای از بین رفتن "جو مسموم" فضای سیاسی ایران ارائه داد، از جمله این که "هر منتقدی برانداز و عامل دشمن به حساب نیاید،... فضا باز شود، احزاب و گروه ها کار کنند و عقلا هم ساز و کاری را برای انتخابات در نظر بگیرند تا در آن حرف و حدیث نباشد." باید دید آیا بستر این آشتی ملی از سوی جناح حاکم نیز هموار می شود و آیا اساسا آنان نیز تمایلی به بحث «آشتی ملی» دارند یا خیر ؟

در نوشتاری پس از 25 بهمن به مبحث " اتخاذ موضع کنش و ضربه اول از سوی حاکمیت در مقابل جنبش سبز" اشاره شد، در آن نوشتار پیش بینی شده بود که حاکمیت برای برون رفت از وضعیتی که در آن گرفتار آمده است و برای کنترل حوادث و اینکه بخواهد فرصت را از سرآمدان جنبش به جهت برنامه ریزی برای حرکات اعتراضی در روزهای پس از 25 بهمن بگیرد و جنبش را از موضع حمله،کنش و ضربه اول به موضع واکنش و دفاعی ببرد و با بیشتر کردن هزینه ها توان برنامه ریزی برای حرکات اعتراضی بعدی را بگیرد و نهایتا جنبش را مجبور به عقب نشینی کند روی به دکترین دست دراز و اتخاذ سیاست کنش و زدن ضربه اول خواهد آورد. به باور نگارنده کارگزاران امنیتی در هدفشان(البته به صورت مقطعی) در راستای به دفاع بردن جنبش تا حدودی موفق شدند ، در موضع دفاع برای حفظ خود مدام باید از مواضع به حق خود عقب نشینی کنیم ، تا جایی می رسیم به اینجا که باید از ولی فقیه هم عذرخواهی کنیم و مجبور به طرح موضوع آشتی ملی شویم ، کلیت طرح بسیار مبارک و پسندیده است اما باید دید آیا ولی فقیه هم تمایلی به عذر خواهی از مردم دارد یا اصلا آنان نیز به دنبال آشتی با اصلاحات هستند؟

از آنچه که حاکمیت در این چند وقت از خود نشان داده است مشخص می گردد آنها نه تمایلی به گفتگو با جریان اصلاحات دارند نه اینکه تمایل دارند که فضای سیاسی کشور باز شود اگر واقعا به دنبال این بودند آیا روی به ایجاد قرارگاه هایی به نام «عمار» و تمرکز بر «فتنه شناسی و برخورد با آن» می آوردند ،حاکمیت در پاسخ به سخنان چند ماه گذشته آقای خاتمی مبنی بر طرح پیش شرط هایی برای حضور اصلاح طلبان در انتخابات رسما اعلام کرد "با این زاویه ای که با نظام گرفتید انتخابات را فراموش کنید" یا اینکه گفتند " ما شما را راه نمی دهیم شما برای ما پیش شرط می گذارید؟ " ، حال به نظر می رسد آقای خاتمی در حال کم کردن زاویه خود و همفکرانش با نظام است که بتواند احیانا کاندیدهایی را از فیلتر شورای نگهبان عبور داده و چند کرسی در مجلس را در اختیار خود بگیرند و شاید اینطور بتوانند فضای سیاسی را باز کنند ، اما غافل از اینکه این حسن نیت در عقب نشینی برای اقتدارگرایان نه اینکه دلسوزی برای ایران تلقی شود بلکه این را ضعف جنبش ارزیابی خواهند نمود. مطابق آنچه در اردوگاه تمامیت خواهان در حال وقوع است آنان از اینکه جنبش را به موضع دفاع بردند و نتیجه هم گرفتند بسیار خرسندند و اصلا نیز تمایلی به باز کردن این فضا ندارند که با جریان اصلاحات گفتگو کنند.

یقینا آقای خاتمی به خوبی می دانند که برای تحقق این طرح بسترهایی باید فراهم شود ، آقای خاتمی از سوی مردم قول عقب نشینی و بخشش دادند آیا واقعا ایشان تمایلی به عقب نشینی در نظام نیز مشاهده کرده اند ؟ آیا عکس العمل چند ماه پیش حاکمیت (با آن حملات شدید) در مقابل پیش شرط های آقای خاتمی با پاسخی مثبت همراه شد که ایشان برایشان این تصور ایجاد شده است که حاکمیت قصد گفتگو و باز کردن فضای سیاسی را دارد؟

در خیر بودن نیت آقای خاتمی هیچ شکی نیست چرا که در جای جای سخنان ایشان دغدغه آشتی و آرام شدن فضای سیاسی کشور مشاهده می شود ، اما آنچه حاکمیت نشان داده است نه اهل آشتی بلکه سیاست حذف منتقدان خود را در دستور کار دارد و از این نیز پائین نخواهد آمد.

آقای خاتمی 8 سال رئیس جمهور آن کشور بوده اند ایشان ابزارها و اهرم های مناسبی برای تحت فشار قرار دادن حاکمیت و نهایتا چانه زنی در اختیار دارند ، به طور مثال ایشان در جریان کامل چرایی رسیدگی نشدن پرونده قتل « مجید شریف » و «پیروز دوانی» در قتل های زنجیره ای هستند ، در تیرماه سال 81 محسن میردامادی(رئیس وقت کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس) نیازی را شجاعانه از تریبون مجلس شورای اسلامی به مناظره فراخواند، و گفت : آقای نیازی به خوبی می داند که تعداد قتل ها فقط به 4 مورد محدود نبوده است ، اما چهار قتلی که رئیس جمهوری آنرا پیگیری کرده اند تا حدودی روشن شده که هنوز ابهامات آن به طور کامل برطرف نشده است،پرونده قتل «مجید شریف» و «پیروز دوانی» 2 پرونده دیگریست که در کمیسیون امنیت ملی مجلس بررسی شده است اما سازمان قضائی هیچگاه آنها را بررسی نکرده است" و گفته بود حاضر است با نیازی بر سر این موضوع مناظره کند،محسن میردامادی با اطلاعاتی که از پرونده داشت به خوبی می دانست فشار بر افشای این پرونده ها فشار بر شخص رهبریست،زیرا آمرین و عاملین قتل ها از نور چشمی های رهبری بوده و هستند ، اما چه شد که دیگر حرفی از این مناظره از سوی محسن میردامادی مطرح نشد آقای خاتمی به خوبی در جریان کاملش هستند و برخی از نزدیکان وی جزئیات کامل پرونده ها را در اختیار دارند ، این ها و صدها پرونده دیگر ابزارهایی برای فشار به رهبریست که بدون تردید نتیحه نیز خواهد داد.

آقای خاتمی عزیز ، جنبش مجبور به عقب نشینی نیست ، وقتی حاکمیت از موضع ضربه اول با شما برخورد می کند این عقب نشینی ، شما و جنبش را به گوشه رینگ می برد همین می شود که می آیئم مواضع بعضا نادرستی اتخاذ می کنیم و از آمر بسیاری از جنایات طلب عفو می کنیم. پیشنهاد آقای خاتمی بسیار خوب است برای زمانی که حاکمیت نیز تمایل به گفتگو داشته باشد و اینکه راضی به این باشد که بخواهد آمرین و عاملین بسیاری جنایات را تحت پیگرد قرار دهد ، حتی به فرض نیز در نظر بگیریم مردم آمرین این جنایات را عفو کنند حاکمیت ذره ای از مواضع خود عقب نخواهد نشست ، بنابراین تنها در مقابل این جریان باید ایستادگی کرد و از اهرم های مناسب برای فشار بر آنها و نهایتا چانه زنی بهره برد.
احسان سلطانی